Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
46

Bildirimler

bazı haber kanalları, vazifelerinin sanki haber vermek değil de haberle ilgili yorum yapmak olduğunu sanıyorlar.. bir cinayette bir terör olayında, bir kazada kardeşini yahut evladını, anasını, babasını kaybetmiş bir kadının feryad ve figanını ballandıra ballandıra veriyorlar.. ölen kişi, yeni evliymiş de, yahut nişanlı imiş de, iki tane küçük çocuğu öksüz kalmış da diyerek fâcianın üstüne benzin döküyorlar, acıya acı katıyorlar..
sen, medya mümessili misin.. o halde vazifen hadiseyi olduğu gibi vermektir.. mubalâğasız.. eksiksiz.. fazlasız.. iletişim görevi ve habercilik budur..
acıyı, acıya acı katarak anlatmak; habercilik değildir..
kışkırtmadır
.. ızdırabı çoğaltmaktır.. sadece bir tarafı değil, iki tarafı da teşvik etmek, hissiyatı tahrik etmektir..
olgun, yetişkin, aklı başında kimseler, acıları sabır ve sükûnetle karşılamaya muktedir insanlardır.. hep susarlar.. ve acılarını içlerine akıtırlar.. halkın cahil, acemi, hislerine mağlup tipleri ise; feryadeder, kendilerini yerden yere atarlar.. bağırırlar.. çağırırlar.. öldüm, yandım, mahvoldum, naraları atarlar.. bu manzaraları hergün ekranlarda seyrediyoruz.. seyircilerin de sinirleri bozuluyor..
ekranların görevi; böyle tahrik ve teşvik edici, alev dökücü sahneleri aksettirmek değildir.. bu tavır ciddiyetle kabilitelif değildir.. kuru, katı, sessiz ve acı sahneleri olduğu gibi, duygu selleriyle ıslatmadan vermek zorundadır..
bu vesile ile bir başka gerçeğe de temas etmek, bir zarurettir..
israil'le mavi marmara olayından ötürü bozulan münasebetlerin düzeltilmesi gündeme geldi ya: bir televizyon kanalı eski günlere döndü, mavi marmara olayını doğuran ondan evvel, ondan sonra vukubulan hadiseleri tekrar sahneye taşıdı.. (one minute = bir dakika ) itirazını da ihtiva eden vukûâtı naklediyor.. o eski günlerin hararet ve heyecanını bugün işlerin düzeltilmesi beklenen bir zamanda tazelemenin gereği var mı..? sıcak münasebetlerin kurulmasına çalışılan bir sırada olayı tekrar canlandırmanın, hatırlamanın, hatırlatmanın âlemi var mı..? faydası var mı..?
bana öyle gelir ki; bu kanallarda vazife alacak elemanları, bir “basiret, izan, insaf ve milli ölçüler” eğitiminden geçirip onları bu eğitimden sertifika almak mecburiyetine tâbî kılmak icabediyor.. bu elemanların bazısı; millet menfaati, milli çıkarlar nedir farkında değil.. milli hassasiyet duygusu taşımadıkları meydandadır.. yapıcı değil, yıkıcı davranıyorlar..
iç siyasette rol sahibi parti başkanlarını, milletvekillerini kışkırtıcı suallerle birbirine düşürmeye çalışıyorlar.. bir bakanı veya bir siyasiyi bir milletvekilini yakalıyor:
“efendim, falan milletvekili şöyle bir beyanda bulundu.. bu beyan hakkında siz ne düşünüyorsunuz..?”
diyor..
adamcağız, boş bulunup ağzından eğri bir söz kaçıracak olursa, bu sefer ilk konuşana gidiyor:
“efendim falan milletvekili sizin sözünüz için böyle dedi.. ne cevap vereceksiniz..?”

bu davranışın bu laf taşıyıcılığın makbul, doğru ve faydalı bir tarafı olmadığı meydandadır...
medyanın, televizyonların, gazetelerin bu türlü tezvîratını, kışkırtılıcığını hoşgörmeye imkân yoktur..
hukuki ölçüler, eğitim ölçüleri, ahlaki ölçüler dairesinde bu kışkırtıcılığı önleyici bir formül bulmak lâzımdır.. ilgililer ve uzmanlar, bu hususta kafa yormağa ve caydırıcı bir sistem getirmeye çalışmalıdır.. hürriyetleri zedelemeden..
bu fikir, ruh ve vicdan cahillerinin memleket sathında at oynatmasına izin vermemek gerekir... kışkırtıcılık ve karıştırıcılığın fırsat bulmasına müsait bir atmosferden sakınmak icabeder.. bu çeşit menfi tezahürlerin önlenmesi için sert veya yumuşak bazı müeyyidelerin uygulamaya konulmasında fayda olsa gerektir...
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...