eski 4. vakıf hanı binasında ottoman oteli adıyle lüks bir otel açılmış.. cumartesi günü 09.30 - 12.30 arasında gazetemizin 17. kuruluş yıldönümünü burada kutladık..
otelin asansörüyle 6. kattaki salona çıktığım vakit, gördüğüm manzara karşısında sevinçle karışık bir şaşkınlık duygusuna kapıldım.. sirkeci''nin ta ortasında bukadar geniş bir salona rastlamak doğrusu aklımdan ve hayalimden geçen birşey olamazdı.. sirkeci gibi, işyerlerinin, binalarının uçuca, yanyana, sıkıştepiş yerleşmiş olduğu bir semtte âdetâ at koşturmaya yarıyacak bir restoran, bir toplantı yeri, bir ziyafet mahalli bulmak ahvâlliâdiyeden sayılmasa gerektir.. düşündüm ki eminönü''nün ortasında böyle büyük bir mekâna sahibolmak, yine ecdadımızın bize bıraktığı bir mirastan başka bir şey değildir.. o muazzam binanın 6. katını, sadece 6. katını değil bütün binayı modernize etmekle bu ata yâdigârı eseri gerçekten değerlendirmiş, âdetâ yeniden vareylemeye muvaffak olmuşuz...
toplantıya epeyce gecikmiş bir kişi olarak salona ayak basar basmaz hissettiğim sevincin sebebini tarif etmekte biraz zorlanırsam beni mazur görünüz.. bir baktım, o büyük salon âdetâ hıncahınç dolmuş.. gözlerimi yıldırım hızıyle sağdan sola, soldan sağa gezdirince anladım ki, bizim gazete olduğu gibi 4. vakıf hanı''na, pardon, ottoman oteli''ne naklimekân eylemiş.. daha doğrusu hicret etmiş...
önüme kim çıktıysa kiminin elini sıktım, kiminin omuzuna, kiminin de başına dokunarak beni evsahibi ve teşrifatçı olarak gülseren hanım''ın götürdüğü yere kadar ilerledim.. cam kenarında bir masadaki boş yere yerleştim.. oturduğum masada yazı işleri müdürü özcan ünlü, yurt haberleri müdürü kadir demirel, spor müdürü erhan köknar, ankara temsilcisi abdülkadir selvi, şair yazar mehmet şeker, spor yazarı sanlı sarıalioğlu, basın ilan kurumundan yahya bey var.. komşu masalarda muhasebe müdürü isa gümüş, sorumlu müdür mustafa kahraman, renk ayrımı servisi müdürü murat çapkın, mustafa yağmur ve daha birçok gazete mensubu bulunuyor.. değerli arkadaşlarımdan hangi birini sayayım ki.. ne yer yeter ne satır yeter...
herkesin yüzü gülüyor.. masalar tabaklarla, tabaklar kahvaltı taamlarıyla dolu.. çeşitli peynirler.. siyah, yeşil zeytinler.. tuzsuz tereyağı, çeşitli kekler.. damağımıza yabancı olsa da jambon, salam cinsi değişik türden et ürünleri.. bal ve reçel tabakları...
yerime oturur oturmaz bir baktım yanımızdaki masada cevdet akçalı, mustafa albayrak, ibrahim karagül ve daha birkaç kişi.. cevdet bey, yanındaki boş sandalyeye buyur etti.. “şimdilik şuraya yerleştim.. üçbeş kelâmdan sonra sizin masaya gelirim” diye cevap verdim.. ve patron sıfatıyla mustafa bey''in kuruluş yıldönümünü kutladıktan sonra yerime oturdum...
bize epey uzak olan kürsüde, bir baktım albayrak holding''in ceo''su ömer bolat konuşuyor.. kulaklarımı açtım.. zira ömer bolat mükemmel konuşan, mükemmel yazan bir kişidir.. fakat çok uzaktayım sesini iyi duyamadım.. zaten ben onun konuştuğunu farkettikten hemen sonra sözlerini bitirdi.. ardından kürsüye, ahmet albayrak''tan sonra gazetenin ikinci patronu mustafa bey''i çağırdılar.. yeni şafak''ı çıkarmakta ve başarıda hizmeti geçen herkese teşekkür etti.. alkışlanarak yerine oturdu.. ben evvelâ yumuşak ekmecik taneleriyle taze tereyağından işe başladım.. baldan, zeytinden, sucuğa salama benzer nesnelerden geçerek yumuşak keklerden parçalar kopardım.. o esnada masamıza genel yayın yönetmeni yusuf ziya cömert geldi.. benim seçilmiş, iyi hazırlanmış kahvaltı malzemesine olan iştahlı alâkamı görmüş olacak ki, îkaz etmek ihtiyacını hissetti: “osman amca” dedi.. “fazla yüklenme bu nefis yemeklerden ben sana küçük bir paket hazırlatırım.. evde yarın devam edersin” dedi.. ama ben onun bu lâfını “osman amca âfiyet olsun.. ye iyice karnını doyur.. biz amcamıza böyle seçme yiyecekler sunarak îzaz ve ikramda bulunuruz” demek istiyor şeklinde yorumladım.. ve...
sevgili okuyucularım; tabi bu sözlerimin yarısını, olanların ifadesi kabul edebilirsiniz ama, yarısını da muhabbet olsun, özeleştiri olsun, yahut kendi kendini hicvetmenin zevkini tatmak olsun diye anlayabilirsiniz.. ama ortada bir gerçek var ki, o da, yeni şafak''ın 17. yaş gününde güzel şeyler yedik.. güzel şeyler dinledik.. gülen yüzler, yüzü güzel, ruhu güzel insanlar seyrettik...
her zaman her yerde söylerim.. bizim gazete seçme insanların, iyi seçilmiş insanların toplandığı bir kurumdur.. dostluk.. arkadaşlık.. iyi niyet.. çalışkanlık.. ve de ciddiyet.. bu unsurlar gazetemizin hâkim öğeleridir...
genç, yaşlı sevgili arkadaşlarımı böyle toplu halde görmenin sevincini ve övüncünü yaşadığımı söylemeliyim...
toplantının hitamında birde baktım, reklamcılar, aralarında genel müdür mehmet ziya gökalp, muhasebe müdürü isa gümüş, yazar fevzi öztürk, tuğba ve figen hanımlar, ruhu güzel, kendi güzel bayan arkadaşlarım, reklam müdürü abdullah hanönü olduğu halde toplanmışlar sohbete devam ediyorlar.. beni de aralarına aldılar.. nükteler.. şakalı gerçekli iltifatlar.. mizahi ve ciddi konular.. bir fasıl da bu masada yaşadık.. muhabbetin, sevginin, arkadaşlığın, saygının çeşitli tezahürlerini gördük...
ve ardından vedalaşma: herkes gazeteye gidecek, çünkü yarınki gazete yapılacak...
değerli arkadaşım isa bey, beni kadırgaya bıraktı.. kendisi de gazeteye doğru yola revanoldu...
işte bir toplantı da böylece sona ermiş bulundu.. hep birlikte nice yıldönümlerine ulaşmayı temenni ederken gazetemiz mensuplarına ve sevgili okuyucularımıza sağlık, bereket ve hayır dolu günler ve yıllar dilemekteyiz...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.