Futboldaki değişimler

Son yirmi senede futbol çok değişti. Bu değişimi yakalayabilenler yorumlarını da değiştirdi. Artık kahramanlık destanı yazarak, hamaset edebiyatı yaparak ve de bireysel becerilere yüklenerek puan aramak hayal oldu.

Bugünün futbolu; yüksek kalibrede mücadele, takım olarak bütünlük ve çabuk düşünce çabuk oyun üzerine kurulu. Bunlardan biri olmasa takımınız eksik demektir.

Mevkiler karıştı 10 numara bitti

Santrhaf bitti!... Santrfor bitti!... Sağ bek-sağ açık, sol bek-sol açık iç içe geçti!... Kanatlarda oynayanlar bir biriyle uyumlu ve yardımlaşmalı değilse takımlar o kanattan çöküyor. Orta saha da tehlike nerede blok savunma o tarafa dönüşümlü... ''Orası bana uzak mevki, bana ne'' diyen yok! Kademe anlayışı forvetten başlıyor. Rakibi pres topun kaybedildiği noktada başlıyor.

10 numara da bitti!... Son temsilci Hagi''ydi. Bugün Alex tartışılıyor.

Takımlar kenarda bekleyen yedek kulübesiyle güçlü olmaya başladı. Kulüben zayıfsa başarılı olman da mümkün değil. Geçti o devirler. Ver topu 10 numaraya oyun kursun!... Yemezler. O 10 numaranın başına bir anda üç adam çöküyor. Zati Sungur olsan çıkamazsın onların içinden. Bizde o kalabalık arasında bir bacak arası atan hala alkış alıyor ama sonuç yok!

Bu kafa değişecek.

Santrhaf da topu işleri şişirmeyecek, ikili göbek topu oyuna sokacak hatta gole koşacak!

Santrfor da rakip kalede diki kazığı gibi beklemeyecek. Şişir topu ''pivot'' santrfora, o indirsin Ahmet vursun işi bitti!... Ama biz hala tek santrfor mu çift mi olsun tartışıyoruz. Eskiden hep birkaç isim üzerinde dönen futbol bugün kulübeyle beraber 18 kişiye çıktı.

Hafızanızı bir yoklayın

Fener''de Can Bartu, Lefter,

Galatasaray''da; Metin Oktay, Turgay Şeren,

Beşiktaş''ta; Baba Hakkı, Ali İhsan Karayiğit...

Bunlar takımlarına maç kazandıran adamlardı... Biz ezelden beri ''tek adamcıyız'' siyasetimiz de böyle. Onun için başaramıyoruz. Oysa bugün takımların bütünü maçı kazanıyor. Futbol bir makine düzenine döndü, fizik güç ve akıl becerinin önüne geçti.

EURO 2008 şampiyonu Aragones''in İspanya''sını inceleyin. Oyun tarzına bakın. Kaleden en ileri uca kadar entegre bir futbol var. Güiza yok! Ya da yedek... Ama İspanya Avrupa Şampiyonu, Güiza da Fener''de... Aragones''in zihniyetini takım halinde sahaya yayamazsan Güiza''dan verim alamazsın. Saman alevi gibi parlar söner...

İspanya rakibe top göstermiyor. Ayağındaki topu çok iyi kullanıyor, top rakipteyken ona oyun alanı bırakmıyor. Bütün takım ölümüne koşuyor. Sahaya dizilişi her an değişiyor. 4-1-3-2 diyorsunuz bir anda 4-3-3''e dönüyor, sonrasında 4-5-1 ya da 4-6-0 oluyor... Herkes defansına geliyor ya da 6''lı hücum başlatıyor. Golcü Torres, Villa, Güiza ama takımı gole götürenler ötekiler. Çok pozisyon yaratılıyor.

Biz hala iki oyuncu transfer ettik mi kendimizi buğday ambarında sanıyoruz. Takım uyumunu, entegre futbolu, bilhassa kenardaki yedek kulübesi zafiyetini unutuyoruz.

Bu yıl takımlarımızı büyük zorluklar bekliyor. İsim olarak iyi transferler yapıldı ama ya takım oyunu? Onu başaramazsak yine içeride birbirimizi yer Avrupa''da komik oluruz. Çünkü onlar bizden çok farklı. Biz top oynuyoruz onlar futbol!