Burjuva mahallesinden avam mahallesine geçerken uzak bir dünyanın varlığına seyirci olmamak mümkün değil. Birisi kendi dünyasında lüksten ve her şeyi elde edebilmekten yakınırken öteki ise istediklerini elde edememekten yakınıyor. Birisi okula gitmek için defter bulamazken diğeri defterin üzerinde ki kompozisyonu beğenmiyor ve Ebeveynine; defterinin üzerinde neden Batmen değil de Örümcek Adam olduğunu sorguluyor. Hatta bu defterle okulda prestijinin sarsılacağını ve bu nedenle okula gitmeyeceği tehdidinde bulunuyor. Bu örneği vermemizde ki asıl gaye Doğu ile Batı arasında ki uçurumu daha iyi anlamak gerektiğinin ve açılımın neleri kapsaması gerektiğinin anlatmak. Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da öğretmenlik yapanlar bunun en yakın tanıklarıdır. Bugün Doğu ve Güneydoğu'nun birincil sorunu yoksulluktur. Yoksulluğun yanına eğitimsizliği ekleyenlere diyeceğim şu ki; ekonomisi olmayanın eğitim alması mümkün müdür? Eğitim alabilmek için okulların varlığı yeterli midir? Asla. Okula gidebilmek için defterin kitabın ve masrafların karşılanması lazım. Oysaki yılar yılı Doğu ve Güneydoğu Anadolu kendi kaderine terk edilmiş ve insanlar cehalet tuzağına itilmiştir. İşte bu cehalet ve yoksulluk terörün hayat bulmasına sebep olmuştur. Başbakan'ın dediği gibi teröre zemin oluşturan farklılıklar değil yoksulluklardır. Farklılık sadece radikal gruplar ile temas kurulduğunda teröre zemin olmaktadır.
Başbakanın son ABD gezisinde yaptığı konuşmada; “farklılıkların teröre zemin oluşturduğu” mantığı bir yandan doğru olmasına rağmen bütününe katılmak imkânsızdır. Farklılıkların terörün zemini olarak kabul ettiğimizde birçok kavimi potansiyel terörist adayı ilan etmiş oluruz ki bu çok yanlıştır. Oysa Başbakan; “farklılıkları hissettirmeye sebep olan aşırı uçtakiler teröre zemin oluşturuyor.” demeliydi. Teröre zemin oluşturanların “DTP ve MHP” gibi aşırı uçtaki partiler olduğunu kamuoyu bilmektedir. Farklılıkların ortadan kalktığına en iyi örnek ise Türk ve Kürt halkı arasında kız alıp vermeleri gösterebiliriz. Aşırı uç milliyetçisi MHP lideri farklılıkların hatırlanmasında en büyük etkendir. Bunu Cumhurbaşkanının Güroymak'ı ziyaretini gösterebiliriz. Cumhurbaşkanı bu ziyaret sırasında ilçeyi Kürtçe ismi olan Norşin ile anmasından sonra Devlet Bahçeli'nin Norşin ve Konstantinopolis benzetmesini insanı tüylerini ürpertmektedir. Bahçeli'nin Kürtler ve Bizansları eşleştirmesi farklılıkları hatırlamaya sebebiyet vermiştir. Kürtlerin birçoğu o anda kendilerinin Bizanslara benzetildiğini dilendirmiştir. Bu tür yaklaşımlar farklılıkların ortaya çıkmasına sebep vermektedir. İnkâr politikaları terörün en büyük zeminidir. Bunu da aşırı ırkçı siyasal partiler beslemektedir.
Başbakan her seferinde mozaik olmamızı bir zenginlik olarak değerlendirmektedir. Biz zaten farklılıkları ortadan kaldırmış ve Doğu, Batı medeniyeti olarak iç içe geçmişiz. Bugün İstanbul da Kürt nüfusu Diyarbakı'dan fazladır. Aynı şekilde Batı'nın birçok ilinde durum böyledir. Buna rağmen bölünmekten bahsedenlerin hafıza kaybı yaşadığına inanıyorum. Devletin yapması gereken şey, bütün vatandaşların hepsini “eşit yurttaş” statüsüne kavuşturmaktır. Başbakan'ın yapmak istediği de budur. Mevcut açılım Yurdun en ücra köşesinde yaşayanla Ankara da yaşayan arasında fark bırakmayacaktır. Ülke hızla demokratikleşecek ve muasır medeniyetler seviyesine ulaşma hızımız artacaktır. Bu yüzdendir ki söylem ve eylemlerimize dikkat etmeli ve bu yolda öyle ilerlemeliyiz. Ortadoğu da cereyan eden gelişmeleri göz ardı etmemeliyiz. Bu sebeple hükümettin yapmak istediği başbakanın deyimi ile; “İsterseniz Kürt sorunu, isterseniz açılım, isterseniz demokratik açılım paketi deyin” ya da ne derseniz deyin buna destek olalım. Tabanı olduğunuz muhalefet partilerinin liderlerini kutuplaşma yönündeki söylemlerini şiddetle kınayın. Uyanık yurttaş olalım. Çünkü bu ülke hepimizin. Unutmayın ki; yıllık ekonomimizin yüzde 70'ni kemiren bu terör belasıdır. Bu yüzden el ele Kürt, Türk, Laz, Çerkez vs. hep beraber bu terör belasına son verelim. Bunu da ancak birlik ruhu içinde yapabileceğimizi unutmayalım. Bu yüzden siyasi düşüncemiz ne olursa olsun yapılan olumlu gelişmelere köstek değil destek olalım. Benim babam böyle idi bende böyleyim mantığını terk edelim. Bu ülke de taş üstüne taş koyanın destekçisi olalım. Yoksa önce idam edip sonra anıt yapıp sözde itibarı iade yapanlardan ne farkımız kalır? Bu yüzden bir daha bulamayacağımız değerlilerimize sahip çıkalım.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.