Aralık 2008 tarihinde Yunanistan polisinin öldürdüğü 15 yaşındaki Alexandros Grigoropoulos'un ardından Yunanistan'da yaşanan olaylar ister istemez hafızalarımızda yer alan ve Türkiye'de yaşanan benzeri olayları akla getirdi.
Uluslararası kuruluşlar ve Türkiye'deki insan hakları örgütlerince yayınlanan “Türkiye İnsan Hakları” raporları eskiye göre daha hacimsiz de olsa insan hakları problemlerimiz küçümsenmeyecek bir tablo olarak karşımızda durmaya devam ediyor.
Yıllarca temcit pilavı gibi ısıtılıp tekrar servis edilen ve bizi zor durumda bırakan;
Konuları zaman içerisinde yapılan düzenlemelerle büyük bir ölçüde bertaraf edilmiş ve bu konularda insan hakları raporlarına giren eleştiriler yok denecek kadar azalmıştır.
Buna karşın bir kısım konular azalmalara rağmen hala insan hakkı ihlali problemi olarak karşımıza çıkmaya devam etmektedir.
Hala cezaevlerinde ya da tutuklu iken kötü muameleden ölüm olayları yaşamamız, anlaşılmaz bir garabet olarak izlenmektedir. Bu bağlamda, Adalet Bakanı Sayın M.Ali Şahin'in Engin Ceber'in cezaevinde kötü muameleden ölümü üzerine şimdiye kadar sergilenmemiş bir tavırla, hem sorumluları görevden uzaklaştırıp soruşturma başlatması hem de Ceber ailesinden özür dilemesi, olumlu bir yaklaşım olarak tarihe geçmiştir.
Bunların türevi sayılabilecek pek çok konuyu da düşündüğümüzde hala almamız gereken ciddi yollar olduğu açıktır.
Türkiye'nin dış politikada itibarının arttığı, teröre karşı ciddi bir uluslararası destek ortamı yakalandığı, sivil anayasa beklentilerinin somutlaştığı, demokratikleşme taleplerinin yoğunlaştığı, devlet içine de sızan illegal yapılarla mücadelenin sonuç almaya son derece yaklaştığı şu günlerde Türkiye'nin ufkunu karartmaya kimsenin hakkı olmamalıdır. Türkiye'nin kazanımlarını ortadan kaldıracak, Türkiye'yi yeniden şaibeli yönetilen ülkeler kategorisine itecek yaklaşımlara izin vermemeliyiz.
Şunu net bir şekilde anlamamız gerekiyor: Demokrasi ve özgürlüklerimize kendimiz sahip çıkmak zorundayız. Maalesef demokrasimize zaman içerisinde yapılan müdahalelerin temelinde “sivil toplum” olarak organize olamayışımızın ciddi bir etkisi bulunmaktadır. Bülent Tanör'ün ifadesiyle, “sivil toplum kurumlarının güçlü olması, demokrasi ve insan hakları açısından en temel güvencedir”.
Demokratik mücadelenin alanı olan “sivil toplum” güçlendikçe, siyaset alanına yapılacak müdahalelere karşı daha duyarlı olacak ve kimse sivil toplumu “göbeğini kaşıyan adam” ya da “dağdaki çoban” nitelemeleriyle küçümseyemeyecektir.
Anayasal, yasal her türlü düzenlemede, eğitimde, siyasal çalışmalarda ne yaparsak yapalım, temel hedef olarak sivil toplumu güçlendirme ana fikrini daima işin ekseninde tutmamız gerekiyor. Güçlü bir demokrasinin ve insan haklarının uluslararası normlarda yaşanmasının yolu, güçlü bir sivil toplumdan geçiyor.
*Kamu Yönetimi Uzmanı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.