Kapitalistler mi darbeciler mi vahşi?

Sol ile liseye devam ettiğim Kabataş Erkek Lisesi'nde tanıştım. “Doktorcu” olmuştum. Liseyi çift dikiş gidince bir yıl okul bir yıl ara şeklindeki düzen benim daha “sıkı” solcu olmamı önledi. Belki “devrim”ci ideallere hiç sahip olmadım ama o günden bugüne dünyaya hep “kalben soldan” bakmaya devam ettim.

O yıllardan Marksist sol için kullanılan en kaba ajitasyon kapitalizmin vahşiliği ve sınır tanımaz ihtirası idi. Malum Marksist sol, ilerlemeci tarihsel bir çizgi içinde yaşadığımızı (yaşamak zorunda olduğumuz) ve şu an yaşadığımız kapitalizmden sonra sosyalizm sonra komünizme geçeceğimizi savlıyordu. İçinde yaşadığımız kapitalist düzen ve kapitalistler çok acımasızlar. İşçilerin yarattığı “katma değeri” çoklaştırmak için, işçilerin hayat koşullarının, çocuk işçilerin durumlarının hiçbir değeri yoktu. Hatta, kapatilasitler çok para kazanamak için her şeyi yaparladı. İnsan öldürmek de buna dahildi. Sonuçta “kapitalizm vahşi” idi. Bu ajitasyonun bugün bile kullanıldığını bazı dergileri takip ettiğinizde görmeniz mümkün.

Marksist solun bu ajitasyonunu bundan birkaç ay önce “Kafes Eylem Planı”nı okuyunca düşünmüştüm. Çünkü, Ergnekon Davası'nda darbe planları yargılanıyorken; birileri benzer ama daha acımasız olanını yapmaktan geri durmamışlardı. Birkaç gün önce 12. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kabul edilen Poyrazköy İddianamesi'ni “Kafes Eylem Planı”'nı bütün çıplaklığı ile ifşa ediyor. 297 sayfalık iddianameyi okuduğunuzda, Kafes Eylem Planı için hazırlanan hareket planlarını okuduğunuzda eğer insansanız kanınızın donması gerekiyor.

Ne diyor Kafes Eylem Planı'nda; çocuklar öldürülecek, Gayrımüslimler vurulup dindarlar suçlanacak, yaratılacak kaos ortamı ile AK Parti zorda bırakılacak; iç ve dış baskı ile istifa ettirilecek. Bu hedefi gerçekleştirmek için bir insanın düşünebileceği en son “vahşet” ne olabilir? İddianameyi okuduğunuzda bunu görüyorsunuz: Bir müzedeki denizaltına bomba konulması ve çocukların en kalabalık olduğu anda patlatılması. Hatta daha fazla çocuğu öldürmek için, okullarda müzenin tanıtımı yapılarak daha çok çocuğun müzeyi ziyaretinin sağlanması. Yani AK Parti'nin yıpratılması için çocuklar, insanlar öldürülecekti. Bunun planı yapılmıştı. Bu tek başına bir vahşettir.

Ve bu vahşeti ajitasyon olarak kullanılan kapitalizmin vahşiliği ile kıyasladım. Kapitalizm 21. yüzyılda hayatta kalmak için kendini yeniden inşa ederken ve bu inşa giderek insani bir tonda olurken; ideolojik olarak karşı olduklarından iktidarı almak için çocukları öldürmeyi göze alan bir zihniyeti nereye oturtacağız? Bu zihniyete ne ad vereceğiz? Gerçekten hangisi daha vahşi? Kapitalizm mi, darbeciler mi?

Son olarak, 2000'den sonraki bütün darbelerin anası olan Balyoz Güvenlik Harekât Planı çıktı ortaya. Plan AK Parti'nin 3 Kasım 2002'de tek başına hükümet olması ile yapılmaya başlanmış. Planın altında 28 Şubat döneminden tanıdık bir isim var; Orgeneral Çetin Doğan. Kendisi 28 Şubat'a giden süreçte bugün yeniden konuşmaya başladığımız Emniyet Asayiş Yardımlaşma (EMASYA) Protokolü'ne Genelkurmay adına imza atan yetkili. Doğan, 28 Şubat sürecinin hemen ardından 2000'lerin hemen başında Batı Çalışma Grubu olarak ortaya çıkan ve “öteki” gördüğü herkesi fişleyen yapılanmanın başı. AK Parti'nin 3 Kasım 2002'de yüzde 35 oy ile tek başına hükümet olmasını hazmedememiş olmalı ki, 1. Ordu Komutanı olarak önceki görevlerinde başaramadığını gerçekleştirmek için hükümeti devirme planı yapmaya başlamış.

Taraf Gazetesi neredeyse 10 gündür yayınlıyor bu planın detaylarını. Bu detaylara baktığınızda Kafes Eylem Planı'ndan ne farkı var? Camisine bomba atarak insanları öldürmeyi düşünen, kendi savaş uçağını düşürüp kendi pilotlarını öldürerek savaş ortamı yaratmayı hedefleyen bir zihniyet. İdeolojik solun ajitasyon olarak kullandığı kapitalizmin/kapitalistlerin vahşetinden daha ağır değil mi bu planlar? Diyelim kapitalizm/kapitalistler kârı/faydayı maksimize ediyorlar, ya bu planları yapanların gözünü bu kadar döndüren ne? Kendi ülkesine, kendi vatandaşına karşı bu kadar vahşi olmaya zorlayan hangi güdü? Bunu tek başına iktidarla açıklayabilir misiniz? Ya da tek başına sahip oldukları imtiyazları koruma güdüsü olarak?

Hiçbir gerekçe bu kadar gözü dönmüşlüğü açıklamaya yetmez. Ortada var olan gerçek bir patalojik hastalanma halidir. Ve bu hastalığın topluma daha fazla sirayet etmemesi için siyasetin daha fazla devreye girmesi şarttır. Birileri sivil vesayete gidiyoruz derken, askeri vesayetin ne olduğunu, nasıl bir hastalıklı ruh halini aldığını da görmeleri gerekiyor.

Evet Cumhuriyetin kuruluşu zihniyet düzleminde tek doğruya dayanan, homojen bir toplum varsayan otoriter zihniyeti üzerinden neşet etti ve kendi yapısını kurdu. Ancak kurduğu hiçbir yapı bugün artık ayakta duramıyor. Zamanın ruhu hepsini dağıtıyor.

Bu değişimi siyaseten gören ve taşıyan tek başına AK Parti. Siyaseten diğer tüm partiler başka bir zamandalar ve orada kalarak ayakta kalacaklarını sanıyorlar. Silahlı kuvvetlerin içinde bu darbeci gelenek de öyle. Yüksek yargı da hâlâ değişimi algılamıyor. Zaten yaş ve kuşak olarak algılaması da mümkün değil. Merkez medya, ekonomik olarak devletten özerkleşmedikçe bu yerini koruyacak ama devlet küçüldükçe kendisi de küçülecek. Bu yüzden yaşanan değişime direnenler ya değişip ayakta kalacaklar ya da kendi sonlarına kendileri imza atacaklar. Demokrat zihniyet böyle bir şey.