Mevcudatı oluşturan 3 temel sac ayağı var: Allah, kainat ve insan. Kainat ve insan, bir çok yönüyle birbirine benzemekte. Bu benzerlikler dolayısıyla, kainatı büyük bir insan; insanı da küçük bir kainat olarak değerlendirebiliriz.
İnsan, ilk başta dünyaya gelişi olmak üzere, etrafındaki hatta kendi vücudundaki bir çok hadisenin iradesi dışında cereyan ettiği bir varlık. Mükemmel bir vücut sistemiyle, muhteşem bir dünyaya gönderilmiş, bizzat Yaratan tarafından "en güzel yaratılmış" olarak nitelendirilmiş bir canlı, insan.
Mükemmelliği ise kendi iradesiyle yaptıklarından ziyade, yaratılıştan getirdikleriyle ilgili. Vücudu milyarlarca hücreden müteşekkil olarak yaratan, üzerine cilt gibi çok kullanışlı bir elbiseyi giydiren, kan gibi benzersiz bir maddeyi var edip kalp vasıtasıyla saç tellerinden ayak parmağına kadar bütün vücuda pompalattıran, aynı zamanda kalpte iç içe manevi menfezler var eden, akıl ve idrak gibi benzersiz nimetlere ilaveten iradeyi de var eden….ne insan ne de sonradan yaratılmış başka bir varlık! Bütün bunları, kendine mahsus yaratma sıfatıyla, yokluğun karanlığından varlığın aydınlığına çıkaran, her şeyin kendine muhtaç olduğu, bütün varlığın kendisiyle ayakta durabildiği zat olan, Yüce Allah (c.c.).
Allah, insana gücünün üzerinde yük yüklememek için, kendi vücudunun yaşaması adına çok sorumluluk vermemiş. Kurulu bir saat gibi, hayat boyu ne yapması gerektiğini bilen, mükemmel bir fabrika mahiyetinde, benzersiz bir vücut nasip etmiş.
Toplumu ise büyük bir insan gibi düşünebiliriz. Nasıl, bir insan milyarlarca hücreden oluşuyor ise, toplum da hücre misal, milyarlarca insandan oluşuyor. Ancak burada, insanla toplum arasında çok ciddi bir fark var.
İnsanın yaşayıp hayatta kalması için iradesine düşen, irade dışı olanların yanında binde bir ise; toplumun ayakta kalıp, yaşamını devam ettirebilmesi için, neredeyse her şey insana düşüyor. Yani büyük bir insan olan toplumun ayakta kalması, hemen hemen tamamen insan iradesiyle doğru orantılı.
Burada da toplumsal kurallar devreye giriyor. Yaratan bu konuda da insana yardımcı oluyor. Dünya hayatında en güzel şekilde yaşamak için gerekli olan kuralları, gönderdiği binlerce peygamber aracılığıyla duyurmuş; dünya ve ahiret saadetinin şifrelerini, gönderdiği kitaplar vasıtasıyla insana ulaştırmış.
İşte "nikah müessesesi" bu kurallardan bir tanesi. Hayatta hiçbir şeyde sınırsız özgürlük olmadığı gibi erkek ve kadının bir araya gelebilmesi de sınırsız ve kuralsız değil. İnsanın fıtratına sevgiyi, karşı cinse ilgiyi ve yalnız yaşayamama duygusunu koyan Yüce Yaratan, bu hakikatı nikâhla taçlandırmış. Nikâh, hâşâ anlamsız ve gereksiz bir kural değil; bilakis, sağlıklı bir neslin ve toplumun olmazsa olmazı.
Bu kurala uymamak, her ne kadar ilk başta çok cazip gibi görünse de, neticesi hüsran olan en büyük cürümlerden bir tanesi. Kürtaj gibi, insanlıkla hiçbir şekilde bağdaşmayan vahim bir olayın, döşenmiş ilk taşı.
Sağlık Bakanı Recep Akdağ'ın açıkladığı rakamlara göre; 2009 yılında kürtaj yaptıran kadınların sayısı 60 bin 140 iken, 2011 yılında 70 bine dayanmış. Yani 2 yılda neredeyse 10 bin civarında bir artış söz konusu. (http://www.haber16.org/haber_detay.asp?haberID=7563). Doğum kontrol hadisesinin her geçen yıl arttığı da bilinen bir gerçek ise kürtajdaki bu artışın nedeni gayr-i meşru beraberlikler değil de nedir?
Cinayet, sadece birini öldürmek değildir. Bir sistemi, düzeni bozup kargaşaya sebep olmak da bir cinayet çeşididir. Çünkü bu kargaşa zamanla insan veya toplum bünyesinin rahatsızlanmasına, zamanla da ölümüne neden olur.
Bu nedenle, sağlıklı bir toplumun olmazsa olmazlarından nikahı terk edip, gayr-i meşru beraberliklere yönelmek cinayettir. Akabinde, işlenen bu fiilin yüz kızartıcılığından kurtulmak için, masum, her şeyden habersiz, en mükemmel varlık olamaya aday bir insanın canına kast etmek demek olan kürtaj ise, cinayeti cinayetle örtmenin adıdır.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.