Türkiye, her dönemde filozofi noksanlığını iliklerine kadar hissetmiştir. Ne yazık ki, yine de tam bu sürecin içerisindeyiz. Yeni bir yön alışın, tarihin yoğunlaşmış dokusundan da beslenerek, derinlemesine bir düşünce yüküyle bütün yönleriyle değerlendirildiği ve alternatif yönelişlerin spekülatif puanlamalardan soyutlandığı bir zengin kültür boyutunu bir türlü yakalayamıyoruz. Bunun olmadığını ve üretilemeyeceğini kimse vehmetmesin. Körebe üslubuyla da olsa, bu yeni yön alışı, sağlıklı bir mecraya götüreceğiz. Ama ne olacak?! Yenilenme gücüyle bu badireleri atlatacağız.
Türkiye, önünü açacak filozofları, açık anlatımla ve anlaşımla büyütemedi. Yetiştiremedi, dersek yanlış olur. Yetiştirdi de niçin büyütemedi? Büyütemedi, çünkü onlarla kördöğüşünü tercih etti. Kimisini düşünce balını özümseyemeden kaybetti, kimisini de düşünce ve ifade özgürlüğüyle bezeyerek geleceğe yönelik tavır alışta yanında bulacak iken, uzak diyarlarda ya da iklimlerde ikamete zorladı. Ha, uzak diyarlardan veya özyapı içerisinden mesaj iletilemez mi? İletilir iletilmesine. Hatta dünyayı kapsayıcı bir gönül eğitimi dokusu dahi yaşatılabilir. Fakat bu Türkiye'ye yetmiyor. Daha ötesi lazım. Ve açıkça ve felsefe enstitüsü kariyeri içerisinde günlük düşünce beslenmelerini sağlayacak mutfağı üretime hazır tutmak gerekiyor. Basına verilen röportajlar, fıkralar, denemeler, filozofik doyumu sağlamaya yetmiyor. Günceli ve geleceği kuşatabilmek için, daha da farklı dozlarla kurumlaşarak yeni bir felsefi dokunun oluşumunun sağlanabilmesi gerekiyor.
Birçok filozofun rahle-i tedrisine ihtiyaç duymayan, hatta bu ihtiyacı doğuştan karşılanan bir toplum gibi olmaya zorladık kendimizi. Bu da bizim imkânlarımızı ve ufkumuzu köreltti. Pragmatizm bile sistemli düşünceyle doğru tarzda yaşatılabilir. Anayasaları yapan iradenin dayandığı felsefenin insan yaşamını kuşatan iradeden habersiz kalmayı tercih etmesine sürekli kulak sallama zorunda kalmak kadar, derinlemesine yetersizliği içselleştirme ayıbını sürekli yaşıyoruz. Özgürleşmenin insanı dokuyan ve kılcallarını örgüleştiren yapısına sürekli yabancı kaldık. Ve bu nedenle ne ekonomik ne de sosyal sorunlarımızı evrensel boyutlarda çözümlere kavuşturabildik. Evrensele yöneldiğimiz her aşamada kendi benliğimizi inkar ettiğimizi sandık. Varoluşumuzu dünyayla birlikte dokuyamadık. Ama geldi çattı artık bu süreç.
Düşünsel ve pratik sorunların üzerimize doğru gelişinden gocunmayalım. Geleceğimizi hayal, düşünce ve gerçek boyutlarıyla yeniden dokumanın vazgeçilmezliğinin damıtıldığı yeni süreçleri, kendimiz üreteceğiz. Hatta özgürlüğü iyi anlayıp yaşayarak ve yaşatarak, örgün ve donanımlı kılmamızın zamanı geldi artık.
AB ile müzakere süreci, üretim, istihdam, vb unsurlardan oluşan iktisadi ve sosyal yapımızı ve imkânlarımızı yeniden değerlendirirken, tutarsızlıklarımızdan silkinerek kendimize gelmemizi sağlamalıdır. Yenilenmeyi becermek için, bu silkinmeyi sağlayacak felsefi besinleri de üretip afiyetle tüketebilmeliyiz.
Sosyal Güvenlik:
Murat KAT: Doğum tarihim, 18.11.1963. Sigortaya girişim, 25.10.1991. Emeklilik tarihimi öğrenmek istiyorum. Bir de askerliğimi borçlanırsam tarih ne olur?
*Okuyucumuz, askerlik tarihlerini ve süresini bildirmemiştir. Ancak sigortalılığından önce askerliğini yaptığını dikkate alarak hesaplama yaparsak, 25.10.1991 olan sigortalılık başlangıcı, askerlik süresi kadar öne çekilecektir. 20 ay askerlik yapmışsa, borçlanma yapılıp ödendiğinde sigortalılık başlangıcı 1 yıl 8 ay öne gelecek, 25.02.1990 olacak ve hesaplama buna göre yapılacaktır. Okuyucumuz, 25 yıllık sigortalılık süresini, 52 yaşını ve en az 5525 günlük prim ödemesini yaparak emekli olabilecektir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.