Ur

İnsanın "bakış"ı, gördüğü şeyi ve görme biçimlerini de belirler: İnsan, iyi "göz"le bakarsa, iyi görür her şeyi; kötü gözle bakarsa kötü. Bize, münhasıran tasavvufun armağan ettiği, insanlığın bütün bilgelik çağlarında da müşahede edilebilecek nezih ve nefis, engin ve derinlikli bir bakış açısı bu.

Ancak böyle bir bakış açısına sahip olabilmek, hem hayat bahşedici bir "iç dünya"ya; hem de varedici bir "dış dünya"ya sahip olabilmekle mümkün.

Nazar / bakış, bir "manzara"nın varlığını zorunlu kılar. "Manzara", türlü münazaralara kapı aralar; bu "kapı"dan farklı nazarlar ve nazariyeler çıkar ortaya. "Manzara"nın varlığı, "gerek şart"tır yalnızca: Etkin ve yetkin bir "görme"nin gerçekleşmesi için yeterli değildir bu.

Görebilmek, iç bakış''ın eseridir: Derinlikli bakış''ın. Bir şeye, farklı açılardan, farklı cephelerden bakabilecek bir derinliğe sahip olabilmenin, engin bir yolculuğa çıkabilmenin.

İnsanın manzara''da / dışarıda neler olup bittiğini olduğunu görebilmesi için, içinde, bir dünyası, kendine özgü bir "manzarası" ve kendiyle "münazarası" olabilmeli, kendine akabilmeli ve bakabilmeli; kendi olabilmelidir insan, kendi.

İç dünyası sıhhatli olmayan bir insan, dış dünyaya da sıhhatli bakamaz: İç dünyası olmayan bir insan, dış dünyası da olmayan bir insandır aslında; dünyası yıkılmış bir insan. Böyle bir insan''ın bakış''ı, her şeyi yıkar, ifsad eder. Bakar-kör''dür çünkü: Hiçbir şeyi göremez; hiçbir şeyin iç yüzüne nüfûz edemez.

Ama iç dünya, kendisini, dış dünya varsa, varkılabilir. İç dünya ruh''sa, dış dünya da beden''dir. Ruhu olmayan bir insan, nasıl her şeyi ifsad ederse; beden''i olmayan, bir bedene sahip olamayan, bir bedene can veremeyen bir ruh da iflas eder.

"Bedenimiz", yani bu ülke fena hâlde yağmalandı haydutlar tarafından. "Bedenimiz"e, el konuldu; el sürüldü; tecâvüz edildi. Dövüldü. Dövüldükçe dövülüyor hâlâ. Her tarafımızı ur''lar kapladı: Her tarafımız "yara-bere" içinde... Ur''larla yaşamaya alıştırıldık. En kötüsü de bu ya zaten.

Bu ülkenin çocukları iktidar/da -güya. Ama ülkenin ekonomisine, kültürüne, sanatına, medyasına, hayatına hâlâ haydutlar yön veriyor, çeki düzen veriyor. Yetinmiyor: Daha çok istiyor, kırk takla atarak. Asalak çünkü. Aç çünkü. Tamahkâr. Ruhsuz.

Haydutların ülkeyi talan etmeleri yetmiyormuş gibi, ruhumuzu da çalıyorlar sürekli olarak.

Biz de, iktidar''ın da aslında ayartıcı, virüs gibi yayılan, ruhumuzu kirleten bir ur olduğunu düşünmeden, haydutlara peşkeş çekiyoruz ülkeyi: Haydutlarla haydut oluyoruz. Haydutlardan daha haydut oluyoruz: Urlarla yaşamaya alıştırıldığımızdan olsa gerek: Hırsızlıkta da, yolsuzlukta da, kişiliksizlikte de, kul hakkını, haramı-helâli hiçe saymakta da haydutlara taş çıkartıyoruz!

"Bedenimiz"in urlarla kaplı olduğunu görelim artık: Bu urlarla yaşanmaz sonsuza dek. "Bedenimiz" hastalıklı. Ruhumuzu sattığımız için.

O yüzden ne olup bittiğini göremiyoruz: Bakar-körleştik: Daha da kötüsü, böyle yaşanabileceği sanrısına kapılmamız. Manzara, hiç de iç açıcı değil; bilakis iç acıtıcı, iç karartıcı, yürek yakıcı: Bedenimizin her bir tarafında urlar dansediyor: Ölüm dansı yaptırıyor bize: Bizse, bu kaygan zeminlerde patinaj yapmanın tadını çıkarmakla meşgulüz!

Bu ülke, urlara mahkûm edildi kaç zamandır: Önce devletimizi yitirdik: Sıhhatimizi. Sonra ruhumuzu sattık haraç-mezat: Sonunda da çıkmaz sokağın eşiğine gelip saplandık: "Komünizm sorunu"yla, "Kürt sorunu"yla, "irtica sorunu"yla boğuşup duruyoruz çeyrek asırdır. İnsanların dillerine, dinlerine, kültürlerine, düşüncelerine, giyim-kuşamlarına karışmak, yok muamelesi yapmak, bize yakışacak bir şey midir? Ama ur''larla kaplı bir beden, ruhunu satan bir ülke, ne yapabilirdi ki, "debelenip durmak"tan, feleğini şaşırmaktan başka?

O yüzden, önümüzdeki süreçte, iki gizli ur''un, bir ânda bedenimizi kaplayacağını göremiyoruz bile: Alevî-Sünnî çatışması. Ve dine karşı din kapışması.

_Bu ülkenin ruhunun "satılması", "beden"inin de haydutların saldırılarına açık hâle getirilmesine neden oldu; bu da bize, çok pahalıya mal oldu: Yeniden ruhumuza kavuşamadığımız sürece, bedenimizi kaplayan urları da göremeyeceğiz ve temizleyemeyeceğiz. Manzara-i umumiye, böyle giderse...