TR
EN
AR
FR
RU
UR
Meclis"te artık "sanat savaşçıları" da görmek istiyoruz...
Sayın Başbakanım
,Mâlûmunuz; ben, güncel politik gelişmelere bulaşmaktan -en azından büyük ölçüde- uzak duran; meslek ahlâkı adına böyle de davranılması gereken bir alanın,
"sanat gazeteciliği"
nin kendi hâlinde yuvarlanıp giden bir mensubuyum. "Sinema ve televizyon"
odaklı makaleler yazan biri olarak, isminiz kalbime daha bundan uzun yıllar öncesinde son derece ayrıcalıklı bir konumda nakşedilmiş olmakla birlikte, doğaldır ki o isim benim sütunlarıma "sıcak politik gündem"
üzerine yazıp çizen meslektaşlarımınki kadar yansımıyor.Ancak, milletvekili aday adaylıklarının belirlendiği, yakında da nihai aday listelerinin hazırlanacağı şu günlerde, zahiren kendi alanımın dışında görünen, fakat tam aksine
dibine kadar benim sanatsal mücadelemle ilişkili bir hususta
dikkatinizi çekmeyi amaçlıyorum. Çünkü, "tarihin sayfalarında kalıcı olmak isteyen her Süleyman''a, yoldaş olarak mutlaka bir Sinan gerektiği"
ne inananlardanım.Bu ülkeyi tek parti iktidarı döneminde
askerler
; Demokrat Parti
sonrasında da ağırlıklı olarak mühendisler
ve ekonomistler
yönetegeldi. Üstüste ağır savaşlar geçirmiş ve insanlık ailesi içindeki yeni konumlanmasına "sıfır noktası"
ndan bile değil, düpedüz eksilerden başlamış bir ülke için isabetli bir tercih sayılabilirdi böyle bir yönetici yelpazesi… Çünkü, o günlerdeki aciliyetimiz şiir
, roman
, sinema
, tiyatro
, resim
, müzik
değil, "yol"
du, "su"
ydu, "elektrik"
ti, "köprü"
ydü, "okul"
du, "hastane"
ydi, "fukaralığı yenmek"
ti.
Fakat, sizin de son 10 yıldaki olağanüstü emekleriniz ve katkılarınızla,
Türkiye Cumhuriyeti
artık bu kategoriden, yani "az gelişmiş ülke"
tasnifinden bütünüyle çıkmış durumdadır. Öyle ki vatanımızın bugünkü küresel gücü ve cesameti, bir dönem okul kitaplarında hayli revaçta olduğunu hatırladığım "gelişmekte olan ülke"
kategorisine bile dar geliyor.Politika tarihimiz, analitik düşünen mühendis ve ekonomist liderlerin dışında, yüreklerinde kendine özgü bir romantizme de yer açabilmiş
iki sanatsever başbakan
kaydetti. Bunlardan ilki, rahmetli şair ve yazar Bülent Ecevit
''ti. İkincisi ise sizsiniz
. Şiiri çok seven; darlandığı, duygulandığı anlarda şiir sanatının huzur dolu kucağına sığınan, üşenmeyip kendi sesiyle şiir albümü yapan ve zor zamanlarda da bu sevgisinin bedelini çatır çatır ödeyen bir politikacı…26
yıldan bu yana gazeteciyim ve aynı süredir de Türkiye''de muhafazakâr hareketin göbeğindeyim. Benim kuşağım için, bundan 20 yıl önce sizi o koltukta görmek "ütopya"
dan daha ötelerde bir durumdu. Hele de cezaevine girdiğiniz gün arkanızdan "Artık muhtar bile seçilemez"
diyenler daha gün gibi gözlerimin önünde... Pek çoğumuz, o gün ekran başında bir hayâlin çöküşünü izleyerek kan ağlamıştık. Fakat, bugün artık "herkesin hesabının üzerinde, yüce Allah''ın da bir hesabının olduğu"
gerçeğine her zamankinden çok daha fazla imân ediyorum.Türkiye, günümüzde
"yüzde 70''inde yol, su ve elektrik bulunmayan gariban doğu ülkesi"
edebiyatını kaldıracak bir konumda değildir. Yeryüzünün (her anlamda) 20 büyük devletinden biriyiz ve sahip olduğumuz zenginliklerle dostlarımıza gurur, düşmanlarımıza korku veriyoruz. Demokrasinin kalesi Almanya
''nın "Kurtlar Vadisi"
filmlerinin gösterimini yasakladığı bir Avrupa''da, bizim sinemamızda en sert politik filmlerin özgürce çekilip oynatılabilmesi de demokrasimizin aldığı kıvamı -benim görece dar kapsamlı meslekî cephemden bile- yeterince göstermekte…Manzara buyken, böylesine büyüyüp gelişmiş bir ülkenin
"Ulusal Meclis"
inin de artık zihinsel bir dönüşüme ihtiyacı bulunuyor. Meclis''te, 80 küsur yıldır askerleri, mühendisleri ve ekonomistleri gördüğümüz gibi, sanatın, özellikle günümüzde uluslararası kamuoyunun kolektif belleğini biçimlendiren en stratejik sanat konumundaki "sinema"
nın temsilcilerini de görmek istiyoruz. Ekonomistler "mide"
ye, mühendisler ise "beyin"
e seslenirler. Bizim Meclis''imizde ise öteden beri "gönüllere seslenecek"
kişilerin, yani sanatçıların ciddi boyutta eksikliği hissedilmekte…Türkiye, kendi Ulusal Meclis''lerine
"halkın vekili"
olarak bir sürü şair, yazar, gazeteci, tiyatrocu, televizyoncu ve sinemacıyı davet eden Avrupa ülkelerinden politik bilinç olarak daha geri bir ülke değildir. Hele de bu yeni yaklaşım, okuduğu bir şiirin bedelini hapis yatarak ödemiş, dünyanın en ünlü rock yıldızının "Boğaziçi Köprüsü''nde bir kıtadan diğerine yürümeyi çok isterdim"
şeklindeki talebini kırmayacak kadar sanatçı dostu bir liderin döneminde daha da anlamlı olacaktır.Ben, meslek hayatımın aşağı yukarı 20 yılını
"sıcak haber"
de, politik gündemin tam orta yerinde geçirmiş bir gazeteciyim. Fakat, 2005
''de aldığım bir kararla, bu alandan radikal bir biçimde koparak, mütedeyyin câmiânın daha fazla yardıma ihtiyacı olduğunu gözlemlediğim bir başka alana; "sanat"
konusundaki ilgi, bilgi, bilinç ve üretimi artıracak bir gazetecilik dalına yöneldim. Bunu da tamamen bilerek ve isteyerek yaptım. Çünkü, söz konusu alanda resmen acınacak bir durumdaydı Türkiye Müslümanları…Bundan 40 yıl öncesinde yiğit avukat
Bekir Berk
''ten gayrı bir hukukçumuz yok iken, günümüzde hukuk
, yerel yönetimler
, ekonomi
, uluslararası ilişkiler
, tıp
ve daha bir çok alanda uçsuz bucaksız bir yetişmiş insan okyanusuna sahibiz. "Büyük dertler"
den dolayı yıllar yılı bir türlü uzanamadığımız tek alan olarak geriye "sanat"
kalmıştır. Sanat ise insanlar bu dünyadan göçüp gittikten sonra bile onların ismini yüzlerce yıl boyunca yaşatan yegâne "zaman makinesi"
dir.Ankara ve politikayla doğrusal herhangi bir ilişkisi bulunmayan, politik erkten de ömrü boyunca kişisel hiç bir talebi olmamış/olmayacak biri
sıfatıyla, geçtiğimiz günlerde sırf bu bakış açısından hareketle, çeşitli kentlerimizdeki "milletvekili aday adaylığı listeleri"
ne göz attım. Belki hepsine değil, fakat yarısına yakınına…O listelerde, onlarca yıldır süregelen meslekî çalışmalarımdan tanıdığım bazı dost isimlerle, bu ülkeye kültür-sanat ve medya alanında çok önemli hizmetleri geçmiş güzel insanlarla karşılaştım. Sözgelimi,
Yücel Çakmaklı
usta ile birlikte "Beyaz Sinema"
akımının iki kurucu sanatçısından biri, sizin ve benim kuşağımız üzerinde tartışılmaz hakları bulunan öncü yönetmen Mesut Uçakan
, İstanbul
''un şimdi hatırlayamadığım bir bölgesinden aday adayı olmuş. O Uçakan
ki benim bu köşede yıllardır verdiğim mücadelenin de 3-5 itici gücünden biri; Türk sinemasında kendisiyle omuz omuza namaz kıldığım tek yönetmen… "Reis Bey"
in, "Yalnız Değilsiniz"
in, "İskilipli Atıf Hoca"
nın yönetmeni; gardımız düştüğünde filmleriyle bizleri yeniden ayağa kaldırmak için çırpınıp durmuş bir yalnız mücahit…Sonra,
Şanlıurfa
aday adayları listesinde, sinema ve televizyon alanında parmakla gösterilebilecek duayen ağabeylerimizden biri olan yapımcı, senarist ve yönetmen Mehmet Yaşar Duru
''nun ismine takıldı gözlerim… O Yaşar
ağabey ki efsanevî yapımcı Berker İnanoğlu
''nun sağ kolu olarak Sezer Film
''de yıllarca bu topluma insan sıcaklığı taşıyan filmler armağan etmiş, 1995
''de Kanal 7
''nin kurucu ekibinde yer almış müstesna bir isim… Nice genç sinemacılar ve televizyoncular yetişti rahle-i tedrisinden bugüne kadar… Üstelik, yalnızca sinemacılığıyla değil, aynı zamanda kalemiyle de irfanlı bir gençlik için inatla mücadele etmeyi sürdüren gerçek bir bilgedir sevgili Duru
…Biraz daha alıcı gözüyle baktığımda, daha başka tanık isimler de gördüm o listelerde… Sözgelimi,
Kahramanmaraş
listesinde, mütedeyyin cenahın en zayıf olduğu alanlardan biri olan "karikatür"
e yıllarını vermiş, bu alanda büyük ustalara çıraklık yapmış, sonrasında albümler yayımlamış, dergiler çıkarmış, ödüller kazanmış saygın bir isim, İhsan Toy
da var kendi memleketinin adayları arasında… Dahası, yalnızca karikatür sanatıyla sınırlı bir entelektüelliğin temsilcisi de değil sevgili Toy
; uzun yıllardır TASAM
gibi (Türk-Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi) saygın bir kurumun yönetim kurulu üyesi ve bilimsel araştırmacısı…Eminim ki
81
ilin listeleri içinde benim sayfalara aceleyle nazar eden gözlerimin yakalayamadığı daha pek çok şair, yazar, sinemacı, televizyoncu, tiyatrocu ve müzisyen de bulunuyor.İktidarınızın ilk iki döneminde -haklı olarak- Türkiye''nin hastalıklı dış politikasına; demokratik gelişim, yüksek enflasyon, berbat sağlık hizmetleri, yetersiz altyapı gibi ölümcül meselelerine odaklandınız; bunların her birinde de (
Kemal Kılıçdaroğlu
ve ulusalcı avânesi takdir etmese bile) halkın en az yarısının hayranlıkla izlediği büyük başarılara imza attınız. Fakat, başta da ısrarla belirttiğim gibi Türkiye artık bu cepheleriyle "yerlerde sürünen bir ülke"
değil… Ekonomi ve politikadaki başarıları "sanat"
ta da taçlandırma zamanı geldi, hattâ geçiyor. Türkiye''de mütedeyyin kesim hemen her yerde "yitik mal"
ını geri almış ve onun üzerine yeni değerler ekleme pozisyonunda; fakat sanatta hâlâ "yok"
uz, hâlâ yıkıcı bir maddeciliğin elinde bulunuyor o vahşi arena…Bundan dolayı da önümüzdeki üçüncü dönemde,
"Ulusal Meclis"
imizde, sözünü ettiğim alandaki mücadelenin başlama atışını yapmanızın artık farz olduğunu düşünüyorum.Karşınızda öyle bir âdemoğlu var ki, özel telefon açsanız ve milletvekilliğine davet etseniz
"Ben böyle çok mutluyum Sayın Başbakanım"
der ve teşekkür edip gelmez. Fakat, sanat dünyasından dâvâ arkadaşları bu işe soyunduğunda, onlara bırakın köşesini, sayfalarını bile çarşaf çarşaf açar; gerekirse onlar için yollara da düşer. Çünkü, bütün ömrü o hoyrat sanat dünyasının içinde boynu bükük ve yalnız bir çoban olarak dolaşmakla geçmiştir bu fakirin…
Önceki dönemlerde, güzel kalpli iki sanat adamı, şair ve yazar ağabeylerimiz
Mehmet Ocaktan
ile Hüseyin Besli
''yi Meclis''e davet ettiğinizde, bu gelişmeye ziyadesiyle sevinenler arasında yer almıştım. Gençlik yıllarımızda kudretli dizeleriyle, keyif veren satırlarıyla gönül tellerimizi titretmiş bu iki gönül dostumuzun orada bulunması Müslümanca bir sanatın gelişip güçlenmesi adına çok stratejik birer kazanımdı. Nitekim, onlar da bu sorumluluğun bilincinde, görev süreleri boyunca sanata ve sanatçılara ellerinden gelen yakınlığı gösterdiler, gösteriyorlar.Fakat 550 kişilik bir aileye topu topu 2-3 kültür-sanat cengâveri yetmez. Daha fazla sanatçımız olmalı bu yeni Meclis''te…
Sözünü ettiğim şey öylesine ciddî bir tarihsel sorumluluk ki hepimizi ağır bir vebâlin altında bırakıyor. Hatırlarsınız, vaktiyle Türk insanını yeniden biçimlendirenlerin ilk ele attığı konular
"kültür-sanat"
ve "millî eğitim"
di. Hasan Ali Yücel
ve takipçileri üç ayrı nesli, insan ve kâinata yönelik mâlum bir bakışın tohumlarını onların bilincine sabırla eken kitaplarla yetiştirdi. Şimdilerde, gözlerimizin içine umut ve hayranlıkla bakarak bizden "yeni bir yol haritası"
isteyen genç çocukların önüne farklı bir şeyler koymak zorundayız. Bunun da yolu en az kudretli Dışişleri Bakanlığı
''mız kadar bizim ve bizden
olacak bir kültür-sanat
alanıdır. Ne yazık ki bu alanın hâlâ taşeronuyuz, başkalarının ideallerini yansıtan eserlerin cömert finansörü olmaktan öteye gidemiyoruz.Özü de sözü de bir delikanlı insanlar birbirlerini kolay anlarlar. Siz beni yakından tanımasanız ve geçmiş karşılaşmalarımızı net olarak hatırlamasanız bile, şunu lütfen iyi biliniz ki ben sizi 30 yıldır sevgiyle takip eden bir yoldaşınızım. O yüzden, sözlerime sinen
"kast"
ın çok kolay anlaşılacağına olan inancım da tam…Meclis''e daha fazla sanatçı sokmak ve bizim sanatçılarımızın daha fazla konuşabileceği bir bakanlık oluşturmak, hem yıllar yılı değerler sistemi allak bullak edilmiş bu mazlum toplumun bilinç dönüşümüne hayatî katkılarda bulunacak, hem de sizi tarih nezdinde henüz yaşarken ölümsüzleştirecektir.
Bunca samimi kelamdan sonra bir kez daha söylememe gerek var mı bilemiyorum:
"Kendim için bir şey istiyorsam nâmerdim."
* * *
Gerçi bir miktar gecikmiş bir kutlama olacak; fakat geç olması hiç olmamasından iyidir. hem olağanüstü bilgi birikimi, hem de örnek kişiliğiyle gazetemiz yazar ailesinin seçkin imzaları arasında yer alan değerli dostum, ülkemizin en değerli uluslararası politika analistlerinden
İbrahim Karagül
, geçtiğimiz haftalarda, medya grubumuzun televizyon kanalı TV Net
''in genel yayın yönetmenliği görevine getirildi. Makamına son derece yakışmıştır, TV Net
için çok güzel olmuştur, en samimi dualarım onun içindir. Allah, bu gazetenin çatısı altında birlikte büyüdüğümüz sevgili kardeşim Karagül
''ün yar ve yardımcısı olsun.Bu arada,
TV Net
''e kuruluşundan bu yana çok önemli emekleri geçmiş iki meslektaşı, bana her zaman sevgi, saygı ve kardeşlik duygularıyla yaklaşmış olan sevgili Metin Mutanoğlu
(haber müdürü) ve Mustafa Özkaya
''yı da (program müdürü) geçtiğimiz günlerde benzer bir gurur duygusu eşliğinde El Cezire Türk
''e yolcu ettik. Aynı jenerasyondan medya mensupları olarak, bu gönüldaşlarımızın sektörde elde edecekleri başarılar hepimiz için kıvanç kaynağı olacaktır. Mutanoğlu
ve Özkaya
''ya da yeni görevlerinde üstün başarılar diliyorum.* * *
18 Kasım 2005
''den bu yana hazırlamakta olduğum Yeni Şafak Sinema Sayfası
''nı bu süre zarfında hiç bir zaman iki hafta üst üste aksatmadım. Bir kaç kez tek haftalık pas geçmeler oldu; fakat bunların sebebi ya o hafta sonu gazeteye çok sayıda ilan gelmesi, yazıişlerindeki arkadaşların elde birikmiş ilanların yayını için sayfamdan feragat etmemi istemeleri, ya benim zaman zaman gardımın düşüp hasta oluşum, ya da festival jüri üyeliği, yurt içi-yurt dışı söyleşilere katılmak gibi gerekçelerle bilgisayarımdan uzak kalışımdı.Fakat, itiraf etmeliyim ki geride bıraktığım bu kadar yıldan ve hak bildiğim yolda girdiğim bunca sert mücadeleden sonra, son zamanlarda kendimi ruhen ve bedenen çok yorgun hissediyorum. Ufak ufak kendisini hissettiren kimi sağlık sorunlarımdan kurtulabilmek için, çalışma masamdan bir süreliğine uzaklaşıp yeniden enerji depolamaya ihtiyacım var. O yüzden, tahminen
üç hafta süreyle
geçen yıldan kalma iznimi kullanacağım. Daha net bir tarih vermek gerekirse, 27 Mart
, 3 Nisan
ve 10 Nisan
tarihlerinde gazetemizde köşe yazılarımı ve sinema yazılarımı göremeyeceksiniz. Aynı şekilde, İstanbul ve çevresindeki okurların takip ettiği “Cumartesi Eki”
ndeki film eleştirilerimi de…17 Nisan Pazar
günü, beklenmedik bir gelişme olmazsa, aranıza yeniden ve "yenilenmiş olarak"
dönmeyi umuyorum. O tarihe kadar hepiniz Allah''a emanet olun değerli dostlarım…Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.