10:35, 27/02/2020, PerşembeG: Güncelleme: 10:35, 27/02/2020, Perşembe
Bombalanan fabrikanın enkazında yaşıyorlar: Buraya sığınmaktan başka çaremiz kalmadı
İdlib merkez ve bağlı kentlere rejim ve Rusya'nın saldırıları sürerken bölgeden kaçan aileler yine rejim tarafından bombalanan zeytinyağı fabrikasının enkazına sığınarak yaşam mücadelesi veriyor. Oğlunun rejim güçleri tarafından öldürüldüğünü belirten Muhammed Esma, “Esad rejiminin bombardımanından kaçarak enkaz haline gelmiş eski bir fabrikaya sığındık. Ben dul bir kadınım, maddi imkansızlıklardan dolayı çadır alamadığımız için bu harabe fabrikaya yerleştik. Oğlum, Esad rejimi tarafından öldürüldü. Biz buraya Esad rejiminin şiddetli bombardımanlarından kaçıp geldik, gerçekten şu an çok korkuyoruz ama burası geldiğimiz bölgeye göre nispeten daha güvenli, buraya sığınmaktan başka çaremiz kalmadı" dedi.
Evlerini ve hayallerini rejim uçaklarından atılan bombalar sonucu kaybeden Suriyeli aileler canlarını yine bir enkazda korumaya çalışıyor.
Bombardıman nedeniyle Türkiye sınırına yakın bölgelere göç eden yaklaşık 50 aile, paraları olmadığı için daha önce yine rejim güçleri tarafından saldırıya uğrayarak demir enkazına dönüşen eski bir fabrikada hayata tutunmaya çalışıyor.
Tavandan sarkan demirlerin arasında hayatlarını sürdüren ailelerin her şeyden habersiz çocukları ise bisiklet sürerek ve kendi kendilerine geliştirdikleri oyunlarla zaman geçiriyor.
Ellerinde Türk bayraklarını sallayarak sessiz yardım çığlıkları atan çocuklar görenlerin yüreğini burkuyor.
Oğlunun rejim güçleri tarafından öldürüldüğünü belirten Muhammed Esma, şu şekilde açıklamada bulundu:
“Esad rejiminin bombardımanından kaçarak enkaz haline gelmiş eski bir fabrikaya sığındık. Ben dul bir kadınım, maddi imkansızlıklardan dolayı çadır alamadığımız için bu harabe fabrikaya yerleştik. Oğlum, Esad rejimi tarafından öldürüldü. Biz buraya Esad rejiminin şiddetli bombardımanlarından kaçıp geldik, gerçekten şu an çok korkuyoruz ama burası geldiğimiz bölgeye göre nispeten daha güvenli, buraya sığınmaktan başka çaremiz kalmadı. Tehlikeli olduğunu bildiğimiz halde burada yaşamak zorundayız.”
Abu Abdullah ise İdlib’in doğu bölgesinden gelerek paraları olmadığı için fabrikaya kendi imkanları ile çadır kuranlardan biri olduğunu belirterek, "Gariban bir aileyiz, çadır alamadığımız için bu harabe fabrikaya geldik ve ailemle birlikte burada yaşıyorum" dedi.
