'28 Şubat'ı da ben yaptım'

İsmail Kılıçarslan, Hasan Öztürk, Kemal Öztürk, Hatice Karahan ve Ali Saydam'ın yazılarının dikkati çeken bölümleri:

İsmail Kılıçarslan: 28 Şubat’ı da ben yaptım, Suriye’de savaşı da ben başlattım

Biraz geç kalmış itiraflar olacak ama ne demişler, hiçbir şey için geç değildir. Yeter ki gerçekler ortaya çıksın.Önce ilk itirafımı yapayım. 28 Şubat’ı ben planladım ve hayata geçirdim. Necmettin Erbakan’ın ve Refah Partisi’nin iktidara ortak olmasını hazmedemedim. Halkın yaptığı sessiz devrimi içime sindiremedim. Erbakan Hoca’nın ortaya koyduğu kimi teklifleri çok tehlikeli buldum. Havuz Sistemi ve D8 gibi projelerinden çok ürktüm. Dedim ki kendi kendime “mutlak surette Erbakan’ı ve halkın yaptığı sessiz devrimi durdurmam gerekiyor. Müesses nizamın sürmesini sağlamam gerekiyor.”

Sakın yanlış anlaşılmasın. 28 Şubat’ı ben, şahsen, bizzat kendim, hiçbir yerden yardım ve destek almadan hayata geçirdim. Müesses nizamın sürmesini sağlamak için yanıp tutuşan Kemalist cuntacılar yoktu yanımda. “28 Şubat bin yıl sürecek” cümlesi de “gerekirse silah kullanırız” cümlesi de bana aittir. Ordudaki Kemalist cuntanın bu işe hiçbir dahli olmamıştır. Brifingleri ben verdim. “Analarını belleyeceğiz” lafını ben ettim. Çevik Bir’i falan da tanımam.Diğer yandan, aldıkları andıçlarla manşet dizayn eden Türk medyası da yoktu bana yardım edenler arasında. Fadime Şahin, Müslüm Gündüz, Ali Kalkancı haberlerini ben yaydım. “Terledi” manşetini ben attım. “Sokakta mini etekli kadına kezzap attılar” soytarılığına ben imza attım. YÖK ve rektörler başta olmak üzere, bürokrasinin besili danalarının da hiçbir müdahalesi olmadı 28 Şubat’a. Kemalizm çığlıklarıyla başörtülü kızları ben coplattım okul önlerinde. İkna odalarını ben kurdum.

Hasan Öztürk: 28 Şubat… “Cambaza bak” denilip milletin değerlerini ve servetini çaldılar

Ankara’yı kendi rızam dışında 2 kez terk etmek zorunda kaldım. Birincisi 1987 yılında. Diğeri 10 yıl sonra 1997’de.1987 yılında çocuk yaşta üniversite öğrencisiyken “başörtülü kız öğrencilere” verdiğim “doğal” destek nedeniyle aldığım tehditler yüzünden kendimi bir anda İzmir’de bulmuştum. Korku ve tedirginlik yaşayarak.

Zaman geçip, yara küllenince döndüğüm Ankara’dan bu kez 28 Şubat kararlarının uygulamaya konulduğu o karanlık günlerde ayrıldım. Bu kez bulduğum çare “Askere gitmek”ti! Öyle de yaptım.Çünkü en güvenli yer orası görünüyordu. Çünkü “Kamuflajı giydiğimde asker içinde örgütlenmiş Batı Çalışma Grubu’nun benim gibi bir er’e bir zararı olmaz” diye düşünmüştüm. Hatırlıyorum yerde yarım metre karın olduğu bir kış gününde Erciş’teki birliğime teslim olduğumda, Tugay Karargah Binası’nın giriş katındaki bir pencereden ismi bende mahfuz bir istihbarat subayı kafasını uzatmış, “Onbaşı Hasan” diye seslenmiş, yanına çağırmıştı. Odasına girdiğimde, “Senin kim olduğunu biliyoruz. Sorun istemiyoruz. Geldin. Hakkıyla askerliğini yap. Ailene sağ salim dön” demişti de ben de “Her Türk erkeği gibi askerlik yapmaya geldim. Salimen, tezkereyi alıp, çoluk çocuğuma dönmeye niyetliyim” demiştim. İşte o günlerde Türkiye kapkaranlık günler geçirdi. Sadece dindarlar değil, Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) içinde örgütlenmiş bir cunta olan Batı Çalışma Grubu’nun kurduğu düzene direnen kim varsa, o sistemin dışında kalan hangi kurum varsa ağır baskı gördü, tasfiye edildi.

Kemal Öztürk: Sosyal medyanın siyasete ve dini hayata etkisi

Son dönemlerde siyaset ve dini hayattaki tartışmaların çıkış noktası internet ve sosyal medya üzerinden yapılan açıklamalar, yorumlar oldu. Tartışmaların büyümesi, yaygınlaşması ve köpürmesi yine sosyal medya aracılığı ile yaşandı.Bu durumu açıklamak için, yeni iletişim kuramlarına ihtiyacımız var. Geleneksel modellemeler ve kurallar, uzun bir süreden beri, internetin ve sosyal medyanın bir çığ gibi büyüdüğü dünyada anlamını yitiriyor. Sadece iletişim değil, sosyoloji ve siyaset de bundan nasibini aldı. 

Takip ettiğim yerli ve yabancı siyasetçilerin söylemleri, açıklamaları ve kullandıkları medya araçları, ciddi biçimde değişiklik gösteriyor. Yakında konvansiyonel medya araçları ve iletişim yöntemleri ortadan kalkacak, yeni formlar ve yöntemlere yerini bırakacak.ABD Başkanı Trump, tüm basın açıklamalarını 48 Milyon kişinin takip ettiği Twitter hesabından yapıyor. Aynı şekilde önemli gördüğü konularda video mesajlar hazırlayıp, Facebook, Twitter, Youtube üzerinden yayınlıyor. Çoğu kez aynı mecralardan canlı yayınlarla bu etkiyi arttırma gayretinde. Trump, kavgalı olduğu geleneksel ABD medyasını böylece bypass ederken, onlara ihtiyacı olmadığını göstermiş oluyor böylece. Sosyal medya üzerinden siyasi mesajlarını veren tüm siyasetçilerin mesaj etkileşimini ciddi biçimde dikkate aldıklarını fark ettim.

Hatice Karahan: Cezayir yolunda

Birazdan Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Afrika ziyareti için yola çıkmak üzereyiz. İlk durağımız, kıtanın alan ve ekonomi itibariyle önde gelen ülkelerinden Cezayir olacak. Malumunuz, Kuzey Afrika’nın bu gözde ülkesiyle tarihi bağlarımız gücünü korurken, siyasi ve ekonomik ilişkileri güçlendirme gayesi de karşılıklı olarak devam ediyor. İşte bu amacı güden Cezayir ziyareti, bir iş forumunun da yer alacağı program çerçevesinde iki ülke firmalarının işbirliğini artırmayı hedefleyecek.

Bu doğrultuda Cezayir ekonomisinin durumuna bugün bir göz atmak anlamlı olacak. Öncelikle Cezayir deyince akla evvela, ülkenin 1950’lerde keşfedilmiş enerji kaynaklarının geldiğini hatırlamak gerek. Nitekim bu noktada, hidrokarbon ağırlığı taşıyan bir ekonomik yapıdan bahsediyoruz. Örneğin ülkenin ihracat rakamlarını incelediğimizde, %95 civarı bir payın mineral yakıtlara ait olduğu gerçeği oldukça dikkat çekiyor. Ve bir yandan da mevcut durumu çok net özetliyor. Tabii mevzubahis enerji gelirleri, aynı zamanda kamu gelirlerinin de önemli bir bölümünü oluşturuyor.Bu bağlamda petrol fiyatlarının güzel günlerinde olayın keyfini çıkaran Cezayir, son yıllardaki gelişmelerden de haliyle olumsuz etkilenmiş oluyor. Hem petrol hem de doğalgaz nimetlerine sahip olan ülke Afrika’nın enerji üretiminde önde gelen isimlerden olsa da, Cezayir’in henüz keşfedilecek ya da faydalanılacak daha bolca rezervi olduğu da biliniyor. Tahminlere göre ülke, dünyanın en büyük kaya gazı rezervlerinden birine de sahip konumda…

Ali Saydam: Lider, önseçimle mi belirlenir?..

Bugün değineceğimiz husus bazı ‘omur ilikten demokrat siyaset bilimcileri’ ciddî şekilde rahatsız edebilir. Olsun… ‘Barika-i Hakikat’ (Hakikatin Kıvılcımları) başka nasıl çıkacak ki ortaya…Soru şu: Bir lider, hem de Türkiye’nin geleceğini belirleyecek bir pozisyonda görev alacak bir lider, nasıl çıkar ortaya? O komisyonda bu grupta tartışılarak mı, ya da delegelerin oylarıyla mı? Yoksa lider oldurulmaz, olunur tespiti mi daha doğrudur?

Şimdi habere bir göz atalım:Dünkü haberlere göre CHP’de tüzük değişikliği hazırmış. Mevcut tüzüğün sil baştan sadeleştirilerek yeniden yazıldığı taslakta, Cumhurbaşkanı adayının belirlenmesinde “önseçim”, yöntemlerden biri olacakmış. Önseçimlerde; aidatını ödeyen, parti faaliyetleri ve çalışmalarına katılan üyeler oy kullanabilecekmiş… CHP Genel Başkan Yardımcısı Muharrem Erkek başkanlığında, hukukçulardan oluşan komisyon; CHP’nin 9-10 Mart’ta yapılacak tüzük kurultayında ele alınacak taslağa son şeklini vermiş. Tüzük taslağı, Çarşamba günü CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun başkanlığında yapılacak merkez yönetim kurulu (MYK) toplantısında ele alınacakmış. Ardından taslak, 2 Mart’ta parti meclisi (PM) üyeleri, milletvekilleri ve yüksek disiplin kurulu (YDK) üyelerinin katılımıyla yapılacak geniş kapsamlı toplantıda masaya yatırılacakmış… Haber bu minval üzere sürüp gidiyor… Anlaşılan o ki, arkadaşlar gerçekten büyük değişimin hâlâ farkında değiller. Mahallenin muhtar adayını, ya da partilerinin il başkanını seçeceklermiş gibi düşünüyorlar herhalde. Kaldı ki o seçimlerde bile, eğer ortada varsa bir lider zaten kendini belli eder ve aday falan gösterilmesine gerek kalmadan kendi yolunu kendisi açar… Siyasetin tarihindeki tüm liderler, komisyonlarda ya da önseçimlerde mi belirlenmiş? Onlar kendi yollarını bizzat açmışlar; kendilerini geniş kitlelere kabul ettirmişler, öyle seçilmişlerdir. Yani seçilmeleri artık ‘vacip’ olmuştur…