“Batılıların menfaatleriyle sarhoş olmak”...

Bu tespit, Teşkilat-ı Mahsusa liderlerinden Kuşçubaşı Eşref Bey''in Trablusgarp''ta İtalyanlara karşı uğranılan yenilginin ardından yaptığı itiraflarda yer alıyor: “Trablusgarp harbi bizim hangi kuvvetlere istinat edebileceğimizi tereddüde mahal kalmadan ispat etti. Arabistan''da şehir merkezlerinde İngiltere ve Fransa''nın menfaatleriyle sarhoş olan ve siyaseti meslek olarak benimseyenler haricindeki büyük kitle, bilhassa bedeviler devletimize sadık idiler. Biz Trablusgarp''ta yerlilerden gördüğümüz alaka ve sadakati her tarafta göremeyeceğimizi düşünüp tedbirler alsaydık ne Şerif Hüseyin ihaneti olurdu, ne Filistin''i ne Suriye''yi ne Irak''ı bu kadar hazin dekorlar ve şartlar içinde kaybetmezdik. Mısır bize en cömert şekilde el uzattı. Halkın kalbi bizimleydi. Sunusiler bize inanarak kanlarını döktüler. Yemenliler bize ikram ettiler. Bizi gadre uğramış büyük bir milletin çocukları olarak, kara günlerimizde kendi topraklarının şerefli müdafileri saydılar.”

Teşkilat-ı Mahsusa, Abdülhamit''in tahttan indirilmesinin ardından Enver Paşa''ya bağlı kurulan Osmanlı hükümetinin resmi sorumluluğunun dışında hareket edebilen 30.000''den fazla mensubu ile bir hafiye teşkilatıydı. Teşkilat, haber alma özelliğinin yanı sıra Osmanlı coğrafyasında siyasi ve askeri gelişmelere müdahale etme, İttihad-ı İslam birliğini sağlamak gibi hedeflere sahipti.

Bu teşkilatı bilmiş duymuşluğum vardı ancak teşkilat ile ilgili detaylı bilgilenmem, bana gelen bir projeyi okuyarak oldu. Okudukça gördüm ki teşkilat eski ama mevzular hâlâ yeni. Bu nedenle coğrafyanın kültüründen, teamüllerinden iyi okumalar çıkartmak gerektiğini düşünüyorum. “Enver Paşa''nın yaptığı plana göre Libya''da silah, cephane ve profesyonel asker kıtlığına rağmen, mükemmel bir gerilla harbini örgütleyerek, 200 bin kadar İtalyan askerini sahil şeridine kilitlemeyi başaracaklardı. Başta Sunusiler olmak üzere halkın yardım edeceğini düşünüyorlardı.” Ancak önceden aşiretlerden sözler almalarına rağmen istenilen sonuç gerçekleşmedi. Eşref Bey, Cemal Kutay''a verdiği anılarında şöyle diyordu: “Hiçbir harpte, Trablusgarp''ta olduğu kadar yalnızlığımızı hissetmemiştik. Çöl ortasında idik. Yaralarımızı saracak pamuğumuz, tentürdiyodumuz yoktu. İçinde amonyak vardır diye yaraların üzerine idrar döküyorduk. Biz bu yoksulluk içinde iken, İtalya, Hıristiyanlık âleminin yardımına mazhardı. Kızılhaç''a mensup prensesler, Avrupa saraylarının kadın şahsiyetleri, sanki İtalya kendi topraklarından bir kısmını kurtarıyor da bizler istilacı imişiz gibi karşımızda yer aldı.

Ele geçirdiğimiz İtalyanlara gelen hediyeler arasında ''Barbarlara karşı harp eden İtalyan askerine minnet'' cümleleri ve bunların altında Güney ve Kuzey Amerika''yı, Avustralya''yı, Kanada''yı, Yeni Zelanda''yı temsil eden halk imzaları vardı.”

Dünya ve Türkiye yeni bir krizin eşiğinde iken halklara güvenerek yola çıkmamak ve kendi ülkemizin kamuoyu kadar batılı ülkelerin kamuoyları üzerinde etkili olabilecek çalışmaları da ihmal etmemek gerekiyor galiba. Tarih dersleri bize bunu söylüyor.

The Economist''de Türkiye-İsrail ticareti üzerine çıkan bir yazıda ilginç noktalar var. Yazı, Türkiye-İsrail ilişkilerinin bozulmasını Türkiye''de Ak Parti iktidarı ile birlikte Ordu''nun eski gücünü ve nüfuzunu kaybetmesine bağlıyor. Yani Türkiye''nin demokratikleşmesine. Türkiye-İsrail siyasi ve ekonomik ilişkilerinin bozulmasının İsrail savunma sanayisinde işten çıkarılmalara sebep olabileceğini söylüyor. Çünkü “Türkiye''nin Amerikan yapımı yüzlerce tankı İsrail''de güncelleniyor, Türk Hava Kuvvetleri''nin Amerikan yapımı savaş uçaklarının elektronik sistemleri İsrail''den sağlanıyor ve hepimizin bildiği gibi Türk ordusunun Pkk militanlarına karşı kullandığı insansız uçaklar İsrail''de üretiliyormuş...”

Bu sözü Independent gazetesi, ''Alçaklar tarafından tekmelendi ve dövüldü'' haberi ile 2003 yılında Irak''ın Basra kentinde görevli bir grup İngiliz askeri için kullanıyor. İngiliz ordusunun hakkında işkence ve kötü muameleden dolayı bir rapor düzenlenmesine sebep olan kişi Baha Musa, 26 yaşında bir otel görevlisi, Basra''da göz altına alındıktan iki gün sonra İngiliz askerleri tarafından işkence görerek öldürülen bir Iraklı. İngiliz ordusuna ağır suçlamalar yönelten ve Baha Musa''yı öldüren askerlerin görevden alınmasına sebep olan raporun hazırlanma sebebi ise Independent gazetesinin 8 yıldır sürdürdüğü takip. Bu haber bana, Irak''ta ruhları ve de vicdanları yaralanan Amerikan askerlerinin tedavi gördüğü bir terapi merkezinde hazırlanan “Asıl gerçek” isimli belgeseli hatırlattı. Belgeselde konuşan bütün askerler yaşadıklarını (cinayetlerini) bir kâbus gibi ruhlarında taşıyorlar ve ömür boyu da taşıyacaklarını söylüyorlar. Bir Amerikalı asker gördüklerini unutamayacağını söylerken “çünkü öldürdüklerimiz sivildi, benim şimdi yaptığım gibi akşam evine ekmek getiren babalardı. Çok fazla sivili öldürdüğümüz bir günün akşamında üzgün halimi gören komutanım nedenini sordu. Ben de “nedensiz yere çok sivil öldürdük” dedim. Bana cevabı şu oldu: İyi ya, onları yok ettiğin için üzüleceğine sevinmelisin” dedi.