'Bakırköylük' öyküler

RECEP YETER / İSTANBUL

Bunun en canlı şahidi ise yaklaşık çeyrek asırdır bu hastanede hizmet veren ve bugüne kadar onbinlerce hastayı tedavi eden Dr. Latif Alpkan. Bugün, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Başhekim Yardımcılığı yapan Alpkan, 23 yılda gördüğü, karşılaştığı hastalarıyla ilgili tebessüm ettiren anılarından bir öykü kitabı çıkardı. İnsanı, adeta öykülerindeki "gerçek" kahramanların saflık ve doğallıklarına insanı özendiren Alpkan, çeyrek asırda gördüklerini bizimle paylaştı.

Çeyrek asırda insanların hasteneye bakışının nasıl değiştiğine şahitlik eden Alpkan, "İnsanlar artık psikiyatriste gitmeyi normal kabul ediyor. Bu değişim Dallas dizisindeki Sue Allen karakterinin psikiyatriste başvurmasından sonra gelişti" dedi. "Bakırköy öyküleri" isimli kitabında tümüyle gerçek hastalara ilişkin anılara yer veren Alpkan, psikiyatristlerle, hastaları arasındaki diyaloğun birer sır olarak kalması gerektiğini, kendisinin de buna riayet ettiğini hatırlatıyor. Alpkan, öykülerinde hastalarını "Tatlı Hüsnü", "Muhammed Ali" gibi çeşitli isimlerle anarken sadece Recep Güngör isimli, hayatının büyük bölümünü hastanede geçiren ve daha sonra vefat eden şair bir hastasını gerçek ismiyle anıyor.

Her ne kadar hastanede yatmış olsa da, onun Türk edebiyatında yerini alması gereken bir şair olması gerektiğini belirten Alpkan, Güngör'ün, aralarında Yahya Kemal, Faruk Nafiz, Nazım hikmet, Necip Fazıl gibi bir çok şairin on-onbeşer şiirini ezbere bildiğini söylüyor. Alpkan, şaire ilişkin şöyle diyor: Güngör, kendini şizofreni hastası olarak kabul etmezdi. Bunu bende hatıra olarak kalan şiir defterindeki Şizofreni isimli şiirinde şöyle anlatıyor: "Aşkımın şiddetinden koptu gönlümün freni / Doktor beni sanıyor hala şizofreni / Üsküdar taburculuk hasretiyle derinden / Kalbimi hoplatıyor Bakırköy'ün treni.

Alpkan, hastanede geçen ve öykülere konu olan anılarını ise şöyle anlatıyor: Hastanede ayakta tedavinin ilk başladığı günlerde bir hasta odama girdi. Kendisine koltuğu gösterip "buyrun" dedim, ama oturmadı. Kendisine neden oturmadığını sorduğumda ben "ayakta tedavi için gelmiştim" cevabını verdi.

Bir seferinde ise eşimle alışverişe çıkmıştık. Üzerimde yeşil bir gömlek vardı. Bir kadın koşarak bana doğru geliyor ve "Yeşillim" diye bağırıyordu. Hatırlayamıyordum ancak acil servisindeyken getirilmiş ilk kez. Aşk hezeyanı vardı. Berabermişiz ve ben onu terk etmişim. Bunu söylüyordu."

----------------- imza------------------