TR
EN
AR
FR
RU
UR
Benim ilacım sahne
50 yılı aşkın süredir sahnede olan Gazanfer Özcan, "Şimdi bana 'yarım saat yürü' dense yürüyemem ama sahnede hiç ara vermeden 24 saat oynayabilirim. Tiyatro benim için adeta gençlik ve hayat iksiri" diyor.
---------------------------------- manset -------------------------------------------
---------------------- manset ---------------------
ŞAMİL KUCUR / İSTANBUL
Vasfi Rıza Zobu döneminden bu güne kadar, yarım asırdan fazla bir süredir sahnede olan duayen tiyatrocu Gazanfer Özcan'la, Mecidiyeköy'deki Gönül Ülkü-Gazanfer Özcan Tiyatrosu'nun kulisinde görüştük. 'Tiyatro benim için adeta gençlik ve hayat iksiri' diyen Özcan "By pass ameliyatı oldum. 17 gün sonra sahnede oyunda idim. Sahneden ayrı kalmaya dayanamadım. Tiyatrosuz, sahnesiz, seyircisiz, alkışsız olmuyor. En kötü anımızda bile sahneye çıkıp da topluluk bizi alkışladığı zaman, bütün dert ve sıkıntımızı unutuyoruz. Adeta sahne benim ilacım ve terapim" diyor. Amcası Şükrü Bey ve ağabeyi Rüstem Bey'in tiyatroya olan düşkünlüklerinin kendisini de etkilediğini belirten Gazanfer Özcan, sahneye merhaba dediği günleri şöyle anlatıyor: "Gençlik yıllarında sihirbazlık işine yönelen amcam Şükrü Bey, 'hokkabaz mı olacaksın? Bu meslek bizim ailemize yakışmaz?' denilerek aile tarafından dışlanmıştı. Bu olay hafızamda olduğundan ben de ailemden gizlice 1949'da Şehir Tiyatroları'nda göreve başladım. Babam Celalettin Bey'in olup bitenden haberi yoktu. Bir gün amcam beni sahnede izledi. Evde yemek yerken babama 'Beni sanatçı olduğum için evden kovdunuz; bakalım aileden yetişen bir başka sanatçıyı da kovabilecek misiniz?' diye söyleyince, masadaki herkes dondu kaldı. Babam 'Başka bir sanatçı mı var aramızda?' dedi. Bütün gözler bana çevrilince durum ortaya çıktı. Ama babam hiç ses çıkarmamıştı. "Eski tiyatro kuşağının son temsilcileri ile birlikte çalışmaktan çok büyük tecrübeler edindiğini ifade eden Özcan, "Vedia Muvahhid, Vasfi Rıza Zobu gibi ustalarımızdan, ahlak, diksiyon, sahne hayatı ve özel hayata dair çok şey öğrendik. Vasfi Rıza Zobu tam bir beyefendi idi. Ağzından bir tek kelime kötü söz duymadık. Hiçbir zaman yüksek sesle konuşmaz, sahnede ya da her hangi bir yerde bacaklarını bir metre açarak oturmazdı. Şimdi bazıları televizyona çıkıyor, bacaklarını iki metre seyirciye karşı açarak oturuyor" diyor.
Sanatçı biraz saf biraz çatlak olmalı
Sanatçıların kendilerine özgü bazı niteliklerinin olduğuna dikkat çeken usta oyuncu sözlerini şöyle sürdürdü: "Sanatçıların biraz saf biraz da çatlak olmaları gerektiğini düşünüyorum. Yoksa tiyatroya olan ilgisizliğe rağmen, bu hayatın meşakkatine, sıkıntılarına rağmen, sanatın içerisinde olmaya çalışmak, pek de akıl karı iş değil. Şimdi bana yarım saat dinlenmeden yürü deseniz, zor yürürüm. Ama sahnede hiç aralıksız yirmi dört saat oyna deseniz oynarım. Bunun sebebini açıklayabilmek çok zor. Eğer siz mesleğinize, tiyatroya aşık olursanız, o zaman yorgunluk hissetmiyorsunuz."
Kaynanalar ekranları istila etti
Televizyonun yetiştirici, eğitici ve kaliteli olmak şartı ile eğlendirici bir işlev görmesinde sakınca bulmadığını belirten Özcan, "Televizyon müthiş bir icat, ama kalite ve topluma sorumluluktan uzak yayın ve programlar yapıldığı taktirde de, o derece zararlı bir aygıt haline gelebiliyor. Ekranları'Kaynanam olur musun' 'Gelinim olur musun' gibi eğitici, öğretici yanı olmayan faydasız programlar kapladı" diye konuşuyor.
Bir oyun ile Gönül Ülkü'yü kaptı
44 yıldır Gönül Ülkü ile aynı yastığa baş koyan Gazanfer Özcan, evlilik hikayelerini ise şöyle anlatıyor: "Tiyatroya kayıt yaptırmaya gitmiştim. Gönül Hanım ile o gün karşılaştım. Arkadaş olduk. Fakat onun evlilik hazırlıkları yaptığını duydum. Müstakbel damadı, Gönül'den uzaklaştırmanın formüllerini düşünmeye başladım. Tabii serde oyunculuk var ya, gittim o delikanlıya Gönül ile arkadaş olduğumuzu, yıllardır görüştüğümüzü söyledim. Bir daha o delilanlıyı tiyatronun çevresinde bile gören olmadı. Gidiş o gidiş. Gönül ile 1961'de evlendik, 1962'de de Gönül Ülkü-Gazanfer Özcan Tiyatrosu kurduk."
Şimdiki aşklar maskaralık
En çok istediğim, Allah gecinden versin ama bir oyun sonrası makyajımı silerken ölmek.
Silah kullanmayı değil ama silah bulundurmayı çok severim.
Bu günün aşkları maskaralık gibi geliyor bana. Aşk yaşadıklarını iddia eden insanlar arasındaki ilişkilerdeki laçkalık beni çok şaşırtıyor. Aşkı da kirlettiler.
Biz toplumu güldürmek için sahnedeyiz. Ama bu gün bakıyorum, sanatçı sahnede kendi söylediklerine seyirciden önce gülüyor. Aman ne kadar ayıp.
Tiyatrocu olmasa idim, polis olurdum.
Küçük bir çocuktum. Bir gün sert bir sandalyenin üzerinde yumuşak bir şeyin üstüne oturduğumu fark ettim. Kalktım bir baktım o da ne... Bir fare. Bir havaya fırladım. Alimallah bana fare ile şaka yapanı vururum. Hala da fare gördüm mü ürker kaçarım.
----------------- imza------------------
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.