BDP"nin Kürt sorunu dediği Kürtlerin meseleleri değil, PKK"nın örgütsel hedefleridir

Dünkü yazımda BDP''nin PKK''nın hedeflerine kendisini endekslediğinden dolayı demokrasiyi amaçlarına ulaşmak için yeterli görmediğini ve PKK''nın varlığını etkisizleştirmemek için demokratik siyaset çizgisinde kendi varlığını geliştirmeye çalışmadığını vurgulamıştım. Sevgili Ali Bayramoğlu da, dünkü yazısında “Kürt siyasi hareketi, özerkliği tek taraflı inşa etme peşinde koşuyor. Bu mevcut demokratik siyasetin imkanları ve sınırları ötesine geçen çatışmacı siyaset hamlesidir” şeklinde bir değerlendirmede bulundu.

Aslında Selahattin Demirtaş''ın “Tek başbakanla olmaz, kendi demokrasimizi kuracağız, özerk olacağız'' ifadesi, bu durumu yansıtan güzel bir örnekti. BDP, Kürtlerin temel hak ve özgürlüklerini geliştirmekten öte bir siyasi projeye sahip. Bu proje, Kürt etnik kimliğinin siyasi statü kazanmasını ve özerk, otonom veya müstakil bir idari yapıya kavuşmasını öngörüyor.

''Tek başbakan yetmez'' ifadesinin arkasında yatan niyet, iki kapıya çıkıyor. Ya devlet idaresinde belli makamlar Kürtlere tahsis edilsin ya da Kürtler ayrı bir bölgesel yönetime kavuşsun…

BDP''nin demokrasiyi yetersiz görmesinin sebebi, demokratik mücadeleyle bu hedeflere ulaşamayacağını düşünmesindendir. Çünkü demokratik mücadele, toplumun umumunun desteğini almayı, genel bir kabule mazhar olmayı gerektiriyor. BDP''nin Türkiye''nin büyük bölümüne söyleyebildiği bir söz yok. BDP''nin etnik milliyetçiliği esas alan siyaset tarzı bölgesel ve marjinal kalmaya mahkum. Bu noktada işte dayatmalar, zorlamalar, terörden medet ummalar devreye giriyor. BDP, Türkiye toplumunun genelinin iradesine ve rızasına rağmen hedefine ulaşabileceğini düşünüyor, bunun dayatması içine giriyor.

Terör yönteminin gerekliliğini hissettirmek için de demokrasinin sorun çözebilme kabiliyetinin yeterli olmadığı ispat etmeye çalışıyor.

BDP çizgisindeki partilerin kapatılma süreçleri bir yönüyle statükocu anlayışın dışlayıcı karakterini ortaya koyarken, diğer yönüyle bu partilerin kendisini kapattıracak söylem ve davranışlar içine girdiklerini bize göstermişti. Sivil siyasete izin verilmediği inancını oluşturmak için her türlü gerilime ve krize başvurmaları bilinçli bir taktikti.

Bayramoğlu''nun dediği gibi, ''Kürt siyasi hareketi, özerklik önerisini bir sorun çözme aracı olmak kadar, bir çatışma, çatışmayı yükseltme, fiilî alan genişletme aracı olarak da kullanmaktadırlar. Bu noktada da özerklik projesi asli amacının ötesine geçiyor. Mevcut legal ve illegal Kürt örgütlerin Kürt toplumsal alanı denetime alma ve yeniden kurma projesi olarak karşımıza çıkıyor.''

BDP acaba özerklik projesini nasıl hayata geçirebileceğini düşünüyor? Demokratik yönetimle ve sivil siyaset içinde mi buna ulaşmayı hedefliyor? BDP iktidara gelerek mi, muhalefette kriz çıkararak mı bu amacına ulaşmaya çalışıyor? BDP''nin projesinin mahiyeti apayrı bir konudur ve çok tartışmalıdır. Ancak BDP''nin bu siyaset tarzıyla, bu yöntemle, bu üslupla bu projeyi değil, herhangi bir projeyi hayata geçirme şansı, topluma kabul ettirme ihtimali yoktur.

Bu noktada AK Parti''nin Demokratik Açılım sürecinde çözmeye çalıştığı sorun ile BDP''nin ortaya koyduğu sorun birbirinden farklılaşıyor. AK Parti''nin vurguladığı demokratik hak ve özgürlükler ile BDP''nin ulaşmaya çalıştığı özgürlük aynı şey değil. BDP, Kürt etnik milliyetçiliği temelinde idari özgürlüğüne kavuşmuş bir siyasi entite üretmeye çalışıyor. Bunu demokrasi içinde sağlayamayacağını düşündüğü için de terör örgütünün varlığına kendisini adamış durumda…