Bunlar unutulmamalı!

Kapı önünde polis kordonu altına alınmış başörtülü kızlara hepiniz rastlamışsınızdır... Oturuyorlar ve öylece bekliyorlar... Sınıf arkadaşları polis kontrolünde birer birer okullarına giriyor ama onlar uzun bir süredir bir bekleyiş içindeler. Hiç düşündünüz mü, polis kordonu içeresinde bekleyen bu haklı duruşuna rağmen yalnız bırakılan bir başörtülü kızın neler hissedebileceğini? Ya da bir kadına örtünü aç demenin ne olduğunu bilen, bir yakınına böyle bir teklifte bulunulsa belki de bunu bir namus meselesi yapacak olan bir polis, sınava giren öğrencinin başörtüsünün çıkarılışına bekçilik ederken neler hisseder? Ya sırf başörtülü olduğu için sürüklenerek sınıftan çıkarılan; ağzı kapatılıp kolu bükülen ve âdi bir suçlu gibi gözaltına alınan genç kızların görüntüsü ekrandan nasıl bir reality show gibi izlenir, duyarsızca? Bunlar çoğaltılabilecek sorular ve sorunlar. Başörtülü öğrencilerse hâlâ hem fakülte kapısında nöbet bekleyen polise, hem kendilerini dersten zorla çıkartan ve haklarında disiplin soruşturmaları açan ve cezalar veren öğretim üyelerine, hem politikacılara, hem de medya tarafından 'aydınlatılan' halka... hasılı tüm topluma başörtülerinin dinî inançlarının bir gereği olduğunu tekrar tekrar hiç bıkmadan izah ediyorlar.

Başörtüsünün, üniversitede yasaklanışı, 1968'e, irticanın ve geri kalmışlığımızın sembolü olarak kabul edilişi ise Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar uzanıyor. Ama başörtülülerin kamusal alanda varolmaya başlamaları 70'li yıllardan itibaren üniversite kapısından geçerek başlıyor ve o dönemle birlikte sık sık bir adım ileri iki adım geri şeklinde uygulanıyor. Ve zamanla bu yasağın kendi terminolojisi de oluşuyor... Aslında buna zulüm terminolojisi de denilebilir. Anlayacağınız başörtülüler, her yasak gündeme geldiğinde 'dış mihraklı', 'İran maaşlı', 'Suudî merkezli' gibi suçlamalar da cevap vermek zorunda kalıyor... Hatta kartel medyasının tetikçi kalemleri tarafından ağza bile alınmayacak küfürlere muhatap kalıyorlar sayfa köşelerinde. Kendi kimliklerini ortaya koyarcasına, bir de muhataplarının güçsüzlüğünden yalnızlığından yararlanarak başörtülülere rahatça sövme imkanı buluyor bu insan müsveddeleri. Adına da laik devleti koruma mücadelesi diyerek tabi ki.

Bir süreci acı çekerek yaşayan birileri var. Ağzı polis tarafından kapatılarak sürükleniyorlar ya da okulu bitirmesine üç-beş ay kala, sınıfının birincisi olduğu halde, fakülte bahçesinde beklemeye mahkûm ediliyorlar. Onlar, televizyon ekranlarında terörist gibi gösterilmeye çalışılsa da, gazete köşelerindeki yazarların vasıfları gibi âdi sözlerine muhatap olsalar da kutlu yolun yolcusular. Televizyonlara ve gazetelere yansıyanların dışında doğal olarak onların da bir hayatları var. Yansıtılmak istenenin aksine kolları büküldüğünde acı çekiyor, yerlerde sürüklendiklerinde gözyaşı döküyorlar, anlayacağımız geleceğe dair umutları var. 'Bunlar unutulmamalı' ve başörtülü Müslüman kızların, kendilerine özgü hayatlarının varolduğu ve onların korku ya da övgünün nesnesi birer imaj olmadıkları kabul edilmeli.