Çete yok diyen gidiyor

Yeni yıla yeni umutlarla girilir. Ajandaların tertemiz sayfalarına güzel, sevinçli haberler, mutluluk verici hatıralar kaydedilecektir. Öyle düşünürüz.

Gönlümüzden geçen budur.

Ama biliriz ki pek çok acı olay da bekliyordur bizi.

Kazalar, felaketler, suikastler, büyük kayıplar...

Kavgalar, dövüşler, tartışmalar...

Ve savaşlar, bombalar, kurşunlar...

Bize göre çocuklar hızla büyür, gençler yaşlanır.

Aslında zamanın herkes için aynı hızla geçtiğini biliriz de, hiç farkında değilmişiz gibi davranırız.

Felsefe geliştiririz kendi halimizce.

“Her ölüm, erken ölümdür” bize göre.

Hâlbuki...

Herkes bu dünyadaki işini tamamlayıp gider.

Her insanın dünyaya gelişinde bir sebep bulunduğuna göre, görevi bitmeden giden olmaz.

Takdir-i ilâhî esastır.

Kimileri, ölümünden sonra da misyonunu devam ettirebilir.

Cenaze töreninin barışa vesile olması gibi.

Attığı temellerin yükseltilmesi gibi.

Birinin görevi “barış ve kardeşlik” tohumları atmak iken, bir başkasının görevi de “düşmanlık ve savaş” tohumları atmak olabilir.

Hamuru sevgiyle yoğrulan da yaşar aramızda, nefretle yoğrulan da.

Kimi çiçek atar ''sevgili'' bildiği insanların üstüne, kimiyse kurşun yağdırır.

Kan kusup kızılcık şerbeti içtiğini söyleyen de vardır bu gökyüzünün altında, yediği içtiği ne olursa olsun, her durumda kin kusan da.

Çete üyesi olsun olmasın...

Eline silah alıp birinin canına kast etmek isteyen delikanlı, yaptığı işle ''kahraman'' olacağını zanneder.

Belki bazılarının gözünde kahraman sayılabilir de.

Ama onların dikkate almadıkları bir husus var.

Bir kahraman, silahsız birine silah çekip ateş eder mi?

Üstelik arkadan yaklaşıp tetiğe basmak...

Delikanlılığa sığar mı?

Ogün Samast, tetiği çekmekle neler yaptı:

Hrant Dink öldü.

Cenaze töreninde yüzbine yakın kalabalık toplandı, empatinin çapı genişledi. (Bu kadarını Hrant Dink bile beklemezdi.)

Ermenistan, Türkiye ile görüşmelere şartsız başlamaya hazır olduğunu bildirdi.

Trabzon Valisi ile Emniyet Müdürü görevden alındı.

“Çete yok” açıklaması yapmak, tehlikeli hale geldi.

Bu kadar değil, dahası var:

Müslüman olmayanlara da Allah''dan rahmet dilenip dilenmeyeceği tartışılır oldu.

301. madde tartışmaları hız kazandı. Değişiklik yapılabileceği konuşulmaya başlandı.

Hrant Dink için özel sayı hazırlayan Agos gazetesinin tirajı arttı.

Türkiye''de yaşayan Ermeniler kenetlendi.

Tehdit alan ve 301''den yargılanan basın mensuplarına –istemeseler dahi– koruma verildi.

Azmettirici olarak tutuklanan Yasin Hayal tarafından Orhan Pamuk''a “akıllı olması” tavsiye edildi.

Tek hareketle birbiri ardına devrilen domino taşları gibi.

Suikasti planlayanlar, bunları hesaplamış mıydı acaba?

Nobelli yazarımız, artık işin ciddiyetini fark ederek, ayağını denk alacaktır herhalde!

Biz ki nice yazarlar öldürmüş, nice bakanlar başbakanlar kurşunlamış, nice vezirler, padişahlar boğazlamışızdır. Papa''yı vurmak bile bize zor gelmez! Orhan Pamuk ne ki!

Herkes haddini bilecek!