Devletin masasını yumruklayamazsın

SUÇ olunca doğal olarak kanun ve kurallar da gelmiş. Çadırkentte kanunlar iki başlık altında toplanıyor. Biri çadırın altındaki devlet masasının doğurduğu kanunlar. Diğeri ise çadırkent yaşantısının doğurduğu zorunlu kanunlar. Çadır yaşantısı kuralı doğuruyor, kurallar hep sırayı gösteriyor. Yemek, banyo, temizlik, tuvalet, yardım, soba, tüp v.s herşeye ancak sıraya girdikten sonra sahip olunabiliyor.

Ama halka göre bir de dolaylı cezalandırma yöntemleri var. O da şu şekilde oluyor. Örneğin bilmem kaçıncı mahallenin muhtarı yönetim aleyhinde çok mu konuşuyor. O mahalleye yemekler özellikle geç gönderiliyor. Bir başka mahalenin sakinleri verilen hizmetleri beğenmiyor mu? Bundan sonra yemeklerin sadece suyu, ekmeğin kurusu, üzümün çöpü gelmeye başlıyor sözkonusu mahalleye. Su ve temizlik hizmetleri aksatılıyor. Örneğin çadırkentte yemekler daha önce Kızılay'ın elindeyken son bir aydır Coşkunlar isimli özel bir şirket tarafından veriliyor. Halk bunun da bir şekilde cezalandırma olduğunu düşünüyor. Çünkü Kızılay döneminde önlerine gelen mikrofona Kızılay'ı suçlayıcı beyanatlar da bulunulunca, Kızılay da "Demek öyle. Yemek işini özel sektöre vereyim de görün" diyerek gözdağı vermiş oluyor. O yüzden yeni gelen şirket şimdi Kızılay'ı aratır olmuş. Tabi tüm bunlar depremzedelerin arasında ağızdan ağıza dolaşan komplo teorilerinden ibaret.

Alkol gergin ortamda suça daha çok teşvik ettiği için depremzedeler alkolün önüne geçilmesini istiyor. Aslında çadırkentte alkol yasak. Ama gizlice içeri alınıyor. Kafayı bulan depremzede ya yöneticilere çatıyor, ya komşusuna ve mahalleye rahatsızlık veriyor, ya da yanlışlıkla başka bir çadıra dalıyor. Bu yüzden çadırkentte sık sık kavgalar yaşanıyor. Çoğu zaman taraflardan biri hiç alâkası olmayan çadırlara da dalabiliyor. Kavga anında ilk önce mahalle muhtarı, sonra da jandarma devreye giriyor. Suçlulara verilen en büyük ceza ise çadırkentten kovulmak oluyor. Bu ceza daha çok yöneticilere karşı işlenen suçlara uygulanıyor.

ÇADIRKENTTE her kural yetersizlikten kaynaklanan zorunluluktan geliyor. Burada en çok geçen kural ise beklemek. Tuvalleten banyoya, çamaşıra, yemeğe ve tüpgaza kadar herşeyin sırayla verildiği kentte sıraya uyup sabırla beklemek iyi bir çadırkent sakini olmanın ana kuralını oluşturuyor. Örneğin bir depremezede, kadın erkek, yaşlı, çocuk farketmeksizin duşluklardan sadece 10 dakika yararlanabiliyor. Bunu aşanlar horlanıp azarlanıyor. Depremzede bir bayan, "Duşa girdiğinizde, dışarıdan size bağırılıyor. 'Teyze çabuk iki dakikan var' gibisinden" diyor. ------- Geri OKU ------------------