Sadece "sevgi yoksunluğu" mu?

Sabah gazetesinin 30.05.2011 tarihli bir haberiydi. Ertuğrul Erbaş imzalı haber şu alt başlıkla servis edilmişti:

“Madımak''ta dört PKK''lı / Madımak''ta 37 kişinin yakılarak öldürülmesine ilişkin dosya yeniden açıldı. Olayla ilgisi bulunan 4 PKK''lının adı tespit edildi. Ancak şahısların hiçbiri yaşamıyor.”

Gördüğünüz gibi “tuhaf” bilgiler taşıyan bir haber bu… Üzerinden neredeyse iki on yıl geçmiş bir vahşet dosyası Özel Yetkili Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “yeniden açılınca” artık hayatta olmayan 4 PKK''lının izine rastlanıyor…

Savcılığın yürüttüğü inceleme sırasında birçok “gizli tanık” da dinlenmiş. Sabah''ın haberi inceleme sonucunda ulaşılan bilgilerin “katliamda PKK parmağına” işaret ettiğini söylüyor. Söylediğim gibi 4 PKK''lı artık hayatta değil ama savcılık “bu tespitin kesinlik derecesinde olduğunu” belirtmiş. “Şüpheliler”in ifadelerine başvurulamamış olmasına rağmen, Madımak olayının onların eseri olduğu konusunda savcılık gibi gazete de ikna olmuş görünüyor.

Gazete bu haberini bir başka haberle güçlendirmeyi de ihmal etmemiş. Bu ikinci haber Sivas Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Fikret Ünsal''ın Madımak olayıyla ilgili şu açıklamasını aktarıyor: “Bunu Sivas''ta PKK''dan başka organize edecek herhangi bir yapının olmadığını biz doğma büyüme Sivaslı olduğumuz için gayet iyi biliyorduk. 2 Temmuz 1993''teki olaylardan sonra bizim araştırmalarımız, gözlemlerimiz tamamen PKK''yı işaret ediyordu…”

Hakkında konuştuğumuz haberde yer alan bilgileri tekrar gözden geçirince konuya ilişkin aklı gelen ilk soru şu oluyor: Özel Yetki Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı, üzerinden 18 yıl geçmiş olan Madımak olayının dosyasını tekrar açmak ihtiyacını niçin hissetti acaba? Savcılığın eline olaya ilişkin hangi yeni bilgiler hangi yollardan ulaştı da, sonunda Madımak yangınının 4 PKK''lının işi olduğu “kesinlik derecesinde” anlaşılmış oldu?

Önümüzdeki haberde Özel Yetkili Başsavcılığın Madımak olayının yaşanmasında etkili olan ihmallere ilişkin de çalıştığı söyleniyor. Başsavcılığın bu çerçevede cevabını aradığı sorular içinden şu soru özellikle dikkatimi çekti: “Katliamda can verenler saatlerce otelde mahsur kalmalarına rağmen neden kurtarılamadı?” Böyle bir sorunun dile getirilmiş olması beni çok şaşırttı da doğrusu. Soruyla karşılaşınca şöyle mırıldandığımı hatırlıyorum: “Madımak''tan dumanlar yükselirken oteli çevirmiş birlerce kişinin tekbir getirerek sonları yaklaşmakta olan kuşatılmış insanlar aleyhinde nasıl tezahürat yaptıklarının video görüntüleri Özel Yetkili Başsavcılığın elinde yok herhalde!” Demek ki, Başsavcılığın “Katliamda can verenler saatlerce otelde mahsur kalmalarına rağmen neden kurtarılamadı?” seklindeki sorusunun cevabı sözünü ettiğim görüntüleri izlemiş olan hemen herkes tarafından çok iyi biliniyor. Şu cevap yani: Çünkü oteli kuşatan Sivaslılar mahsur kalanların tahliyesine izin vermedi. Burada bana şu soruyu yöneltenleriniz olabilir: “Oteli kuşatıp yangına körükle giden Sivaslıların yanlış yaptığı doğru; ama oteli ateşe veren(ler) ateşe verilen oteli seyre gelen bu insanlar değildi ki….Onlar pekâla Başsavcılığın belirlediği 4 PKK''lı olamaz mı?”

Ben yangına neden olan kıvılcımı kimin çaktığını bilemem. Bu kişiler belki de artık hayatta olmayan “4 PKK''lı” idi. Belki de (çok söylendiği gibi) kıvılcımı “Ergenekon” çakmıştı. Hatta belki de (bu da bildiğiniz gibi açıklama) Ergenekon ve PKK üç aşağı beş yukarı aynı şey olduğu düşünüldüğünden, hangisinin bu kötülüğü yaptığı o kadar da önemli değildi!

Madımak olayı söz konusu olduğunda benim derdimin bu ve benzer sorulara cevap aramak olmadığı anlaşılmıştır herhalde. Ben sorumu ateş almış oteli tekbir getirerek kuşatan büyük kalabalığı oluşturan insanlara (teker teker) soruyorum. Şu soruyu tabii ki: İçinde onlarca insanla ateşe verilen bir otelin karşısına geçip yangına körükle gitmeyi kendinize nasıl yakıştırdınız? Bugün dönüp geriye baktığınızda, “Ben ne büyük bir kötülük yapmışım” diyerek nedamet getiriyor musunuz?

Bence Madımak olayının sorulması ve cevaplanması gereken asıl soruları bunlardır. “4 PKK''lı” ya da “Ergenekon” değil. Bu yönde bir soru/cevap süreci yaşanmadan bu vahşetin altından kalkabilmek imkansızdır.

Madımak''la ilgili son haber otelin -nihayet- bir kültür merkezine dönüştürüldüğüne ilişkindi. Önümüzdeki günlerde Başbakan tarafından açılacakmış. Bu kültür merkezinin girişine otelde can verenleri anmak için öğretim üyesi Necdet Subaşı tarafından önerilen metnin yerleştirilip yerleştirilmediğini bilmiyorum. Necdet Subaşı, Devlet Bakanlığı ile işbirliği içinde kaleme aldığı “Alevi Açılımı/Nihai Rapor” başlıklı metninde Madımak''dan dönüştürelen Kültür Merkezi''ne şu metnin asılmasını öneriyordu:

“Ortak Acı Hatırası

Sağduyu ve sevgi yoksunluğunun çok acı verici olaylarından birisi 2 Temmuz 1993''de burada yer alan Madımak Oteli''nde yaşanmıştır.

Bu acı olayın kurbanlarının adlarını diğer bütün sevgisizlik kurbanlarıyla birlikte, ortak ve derin bir acıyla rahmetle anıyoruz.”

Necdet Subaşı, “Alevi Açılımı” adı verilen sürece çok emeği geçmiş değerli bir üniversite hocası. Ama ben Subaşı''nın Madımak''tan dönüştürülen Kültür Merkezi''ne yerleştirilmesi için kaleme aldığı metnin doğru bir metin olmadığını düşünüyorum. Nedeni basit: Madımak Oteli''nin yakılması ve kuşatılması sonucu 37 insan -metinde söylendiği gibi- “sağduyu ve sevgi yoksunluğu” sonucu mu can verdi. Bu formül olayın cüssesi göz önüne alındığında çok cılız kalmamış mı? İnsanlar “sağduyu ve sevgi yoksunluğu” çekmeseler sonuç daha iyi olur tabii ki. Ama Madımak''ta yaşananlar bu “yoksunluklar”la açıklanabilecek gibi değil ki! Dolayısıyla bu Kültür Merkezi''nde -muhakkak- yer verilmesi gereken bir hatırlama-anma metni, yaşanan vahşetin adını doğru koymak zorundadır. Kendimizi aldatmak istemiyorsak, yanlışlarımız ve kötülüklerimizle olması gerektiği gibi hesaplaşmak istiyorsak buna mecburuz. “Sevgi yoksunluğu” gibi mahiyeti belirsiz zoraki formüllerle bu işin altından kalkamayız.