Köprü ve otoyollar ücretsiz

Ramazan Bayramı nedeniyle köprü ve otoyollar ile belediye otobüslerinin ücretsiz olacağı açıklandı.

ANKARA (İHA)

Ramazan Bayramı nedeniyle köprü ve otoyollar ile belediye otobüsleri ücretsiz olacak. Köprü ve otoyollar ile belediye otobüslerinin arife günü saat 00.00''dan 14 Ekim gecesi saat 00.00''a kadar ücretsiz olacağı açıklandı.

11.10.2007

Şaşırmadan

“Pekâlâ, olaya bir de şöyle bakalım!” Heyecanlı bir tartışmanın orta yerinde, söze pek karışmayan, kenarda duran birisi, konuya farklı bir açılım kazandıracak bakış yönünü bulmuş bir edayla bu cümleyi ortaya attığı anda, hemen herkes sesini kesip ona doğru bakar.

Bakar ve görürler ki adam şaşı!

***

Aynı anda beş-altı kişinin kendisine baktığını gören adam, sözün gerisini getirecektir ama o da fark eder ki durum cidden komik.

“Olaya bir de şöyle bakalım” diyen adamın bir gözü Balkanlar''da, diğeri Ortadoğu dolaylarında.

Hep beraber gülmeye başlarlar.

Çünkü diğerleri istese de onun gibi bakmayı başaramaz.

***

Köre kör demeyi ayıp sayanlar, “görme özürlü” diye bir laf uydurdular.

Kel, tarama özürlü.

Topal, yürüme.

Sağır demek de ayıp. O da işitme engelli. (Evet, özük ile engel karışıyor bazen.)

Fakat garipliğe bakın ki körlerin kendileriyle ilgili derdi yok. Onlar derneklerine “Altı Nokta Körler Derneği” adını vermişler. Federasyonun adı da öyle.

***

O kelimede bir tuhaflık yok çünkü. Ağaca ağaç demek kadar basit, gerçek ve doğal.

Ona durup dururken aşağılama vehmedenler var ya, asıl özürlü olan onlar.

Kör demeyi nezaketsizlik zanneden düşünme özürlüler.

Yapay ve aşırı nezaketten zafiyet geçirecekler.

Eminim bu sözlere alınanlar olacaktır. Alınan da verinen de sağolsun.

***

Bu arkadaşlar bildiğim kadarıyla şaşı için yeni bir teklifte bulunmadılar.

Bir iyilik yapıp o teklifi de biz getirelim.

Şaşı yerine “bakma özürlü” denilebilir.

Geriye bir şehla kalıyor ki onu da kendileri düşünsün.

***

Yolda yürürken biri çarpınca, hiç kimse “görme özürlü müsün kardeşim” diye sormaz, bilirsiniz. Meşhur körlerden biri anlatmıştı...

Yayalara yeşil ışık yandığında kalabalık içinde karşı tarafa geçmeye çalışan bir köre adamın birisi çarpar.

“Affedersiniz” der mi, demeye çalışırken laf ağzında mı kalır; o anda öbürü “Kör müsün be adam?” diye çıkışır.

“Evet körüm.”

“Yapma yahu, sahi mi, ben de körüm.”

“Bak sen şu işe!”

“Valla bence sen baksan daha iyi.”

Aslında etraftakiler onlara bakmaktadır. Böylece başlar arkadaşlıkları.

***

Netice-i kelam; Türkiye dünyadaki olayları yakından uzaktan takip ederken, “Bir de şöyle bakalım” teklifini getirdiğinde, etraftakiler durup bakar.

Bakar ve görürler ki Türkiye''nin bir gözü Balkanlar''da, bir gözü Ortadoğu''da.

Bir gözü Kafkaslar''da, bir gözü Uzakdoğu''da.

Bir gözü Avrupa''da, bir gözü Amerika''da.

Bir gözü Akdeniz''de, bir gözü Karadeniz''de. Marmara ile Ege''yi saymasak da olur.

***

İnsanlar oturup doğu, batı, kuzey, güneş olarak dört yön bulmuşlar. Bunlara birer de ara yön eklemişler kuzeydoğu, kuzey batı, güneydoğu, güneybatı şeklinde.

Hâlbuki bizim için yönler bu kadar değil. Araların arasında o kadar çok yön var ki sayabilene aşk olsun.

Üstelik hepsiyle birden ilgilenmek zorundayız. İhmal ateştir.

Velhasıl Türkiye''nin fena halde şaşı olduğunu görünce, onlar da şaşırırlar. Bilemezler gülsünler mi, ağlasınlar mı. Bocalamaları bu yüzden.