İkinci uyum hamlesi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Nuri Ok'tan ikinci uyum hamlesi daha geldi. Ok, Leyla Zana ve arkadaşlarının mahkumiyet kararlarının, Uyum Yasaları çerçevesinde yapılan değişiklikler çerçevesinde yeniden değerlendirilmesi için yetkisini kullanarak üst mahkemeye başvurmuştu. Bilindiği gibi Başsavcı Ok, DEP'lilere Ankara 1. No'lu DGM tarafından verilen 15'şer yıllık mahkumiyet kararlarının usülden bozulması için Yargıtay 9. Ceza Dairesi'ne tebliğname gönderdi. 9. C eza Dairesi Başsavcı'nın görüşü doğrultusunda DEP'lilerin tahliyelerine karar verdi. Karar, infazı için Yargıtay Başsavcılığı'na gönderildi. Başsavcı Ok, tahliyenin geciktirilmemesi için kararın elden DGM Başsavcılığı'na gönderilmesini istedi. Böylece DEP'liler hemen tahliye edildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Ok bu kez de TCK 312/2 maddesinden 1 yıl 8 ay hapse mahkum edilen yazar Selahattin Aydar için benzer yola başvurdu. Ok, 'istikrarlı bir uygulamaya yön ve yol verilmesi'' için TCK'nun 312. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişikliğin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda değerlendirilmesini istedi. Ok, ''laiklik ilkesine, bu ilkeyi getirenlere ve savunanlara ağır, haksız ve incitici saldırıda bulunulduğundan kuşku duymadığı'' bir yazının, ''kamu düzeni için açık ve yakın tehlike ile şiddete çağrı ve önerisi'' içerip içermediğinin tartışılmasını talep etti.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın başvurusuna konu davada, İstanbul 6 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi, Selahattin Aydar'ın Milli Gazete'de yayınlanan ''Çocuklarımıza Sahip Çıkalım'' başlıklı yazısında suç unsuru buldu. Mahkeme, Aydar'ı TCK'nın değişen 312. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapse mahkum etti. Temyiz istemini görüşen Yargıtay 8. Ceza Dairesi kararı onadı. Ancak TCK-312. Maddede yapılan değişiklik üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Nuri Ok, yasadaki hakkını kullanarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na başvurdu.

Başsavcı Ok yaptığı başvuruda, 312. maddenin 2. fıkrasında yapılan değişikliğin farklı kararlar ve görüşlere neden olduğu belirtildi. Değişikliğin suçun yasal öğelerine yansıması açısından bir kez de Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından tartışılıp değerlendirilmesi gereksinimi doğduğu kaydedilen başvuruda, böylece ''kimi duraksamalar aşılarak istikrarlı bir uygulamaya yön ve yol'' verilmesi istendi. Başvuruda, suçun belirleyici unsuru olarak; kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde tahrikin esas alındığı, eleştiri, ifade ve siyasal propaganda hürriyetlerinin kullanımı ile kamu düzeni ve toplumsal bütünleşmeyi dengelemek ve korumanın amaçlandığı vurgulandı. Tehlikelilik unsurunun; ''somut ve kamu düzenini bozmaya elverişli biçimde alenen düşmanca bir eyleme girişilmesi önerisini içermesi'' ve ''şiddet çağrısını yapacak kuvvet ve kudrette olması'' gerektiğine işaret edilen başvuruda, 8. Ceza Dairesi'nin daha önceki kararlarında bu tespitlere yer verdiği anımsatıldı. Başvuruda, Aydar'ın sözkonusu yazısının laiklik ilkesini hedef aldığı, sarsıcı, rahatsız edici, incitici ve hatta meydan okuyucu üslup taşındığında kuşku bulunmadığı kaydedildi. Başvuruda laikliğin demokrasinin olmazsa olmaz koşulu olduğu belirtilirken, laiklik ilkesinin, demokratik topluma yönelik tehlikenin varlığı, önem derecesi ve boyutu itibariyle bu ilkenin algılanması, yorumu ve uygulanmasında özde değişmeyen farklılıklar gösterdiğine işaret edildi. Bunun doğal olduğu kaydedilen başvuruda, ''Dinsel normlar devlet ve toplum yaşamına hakim olma düşüncesi ve pratiği kimi toplumlarda ciddi ve yakın tehlike yaratmaktadır. Demokrasinin dayanma ve defetme gücü, tehlikenin vahametinde ölçüyü belirlemektedir. Bu bir anlamda ifade özgürlüğünün sınırını çizmektedir'' denildi.

Başsavcı Ok başvurusunda devamla, ''Ancak, yargı TCK'nın 312. maddesinin 2. fıkrasındaki suç tipine uygun olup olmadığını, bu maddeyi ihlal edip etmediğini, yazının konusu, teması, mesajını dikkate alarak ceza hukuku ilkeleri ışığında incelemek ve sonuca varmak durumundadır'' dedi. Başvuruda, bu tespitler karşısında somut olayın değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek, şöyle devam edildi:

''Sanığın yazısında; cumhuriyetimizin temelini oluşturan devrim yasalarını dinsizlikle suçlayıp, dinsel bağnazlığın ve Ortaçağ dogmatizminin karanlığını aydınlığa çeviren, çağdaş, modern ve demokratik toplum ile ulusallaşmayı yaratıp yaşatmaya olan etkin rolünün yanında din, vicdan ve ibadet özgürlüğünü de güvence altına alan laiklik ilkesine, bu ilkeyi getirenlere ve savunanlara, ağır, haksız ve incitici saldırılarda bulunduğu konusunda kuşku yoksa da; suçun maddi unsurunun değerlendirilmesinde yasa maddesinde yapılan değişiklik sonucu olarak dikkate alınması gereken, kamu düzeni için açık ve yakın tehlike ile şiddete çağrı ve önerisi mevcut bulunmadığı görüşü ile suçun yasal unsurlarının oluşmadığı düşünülmektedir. Nitekim, 8. Ceza Dairesi'nin bir çok kararında vurgulandığı üzere suçun yasal unsurlarının irdelenmesinde açık ve yakın tehlikenin yanında şiddeti çağrıştırması gerektiği ifade edilip, belirsizlik giderilmiş ve suçun yasal tipe uydurulmasında önemli bir adım atılmıştır.''

Yargıtay Başsavcısı Nuri Ok, bu gerekçelerle 8. Ceza Dairesi'nin kararının kaldırılarak, sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etti.

Madde 312 - Kanunun cürüm saydığı bir fiili açıkça öven veya iyi gördüğünü söyleyen veyahalkı kanuna itaatsizliğe tahrik eden kimse altı aydan iki yıla kadar hapis ve ikibin liradan onbin liraya kadar ağır para cezasına mahküm olur. Halkı; sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik eden kimse bir yıldan üç yıla kadar hapis ve üçbin liradan onikibin liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu tahrik umumun emniyeti için tehlikeli olabilecek bir şekilde yapıldığı takdirde faile verilecek ceza üçte birden yarıya kadar artırılır. Yukarıdaki fıkralarda yazılı suçları 311 nci maddenin ikinci fıkrasında sa- yılan vasıtalarla işleyenlere verilecek cezalar bir misli arttırılır.

Madde 312. Bir cürmü alenen öven veya iyi gördüğünü söyleyen veya halkı kanuna uymamaya tahrik eden kimseye altı aydan iki yıla kadar hapis cezası verilir. Sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak, halkı birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek bir şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen tahrik eden kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir. Halkın bir kısmını aşağılayıcı ve insan onurunu zedeleyecek bir şekilde tahkir eden kimseye de birinci fıkradaki ceza verilir. Yukarıdaki fıkralarda yazılı suçlar 311'inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen araçlar veya şekillerle işlendiğinde verilecek cezalar bir katı oranında arttırılır.

HABER MERKEZİ

----------------- imza------------------

----------------- imza------------------