Geçiş döneminin sancıları

Dünya siyasası bir yerden yeni bir yere doğru evrilirken bir yandan kavramlar değişiyor, bir yandan da eski kavramlar yeni bir içerik kazanıyor.

Kuşku yok ki, söz konusu değişim sürecinde en çok değişim geçiren yerlerin başında bu ülke –içinde yaşamakta olduğumuz bizim ülkemiz- geliyor.

Avrupa"nın olsun, Amerika Birleşik Devletlerinin olsun, geçirdiği değişim sanırım biraz da, İslamî bir deyimi ödünç alarak söylersek bidatleri içselleştirme türünden bir değişim...

Deyimi açmak gerekir mi? Bidat kelimesi: 1. İslam dininde Asrı Saadetten sonra ortaya çıkan değişik yargılar ve ilkeler. 2. Sonradan türeyen şey, olarak tanımlanıyor (TDK Sözlüğü).

Söz konusu yargılar veya olgular sonradan çıkmıştır, ama bu yargıların veya olguların kökenini yapay da olsa dindeki bazı başka yargılara veya olgulara bağlamak mümkün görünmektedir. Bidat durumunda, olaylar, olgular, yargılar yamultularak, zorlayarak, zorlanarak geçmişteki bir kökene bağlamak/bağlanmak suretiyle meşrulaştırılmaya çabalanır. Evrensel Logos kavramından evrensel site kavramına, evrensel site kavramından da küreselleşmeye doğru yol bulunur.

Türkiye"de ise değişim evresi, deyim yerindeyse yeni bir çığır açma türünde kendine yol bulmaya çalışıyor.

Türkiye"nin bu durumu, onun statükosunu benimsemiş ve o statükonun dışında başka bir gerçekliğe yer vermek istemeyenlere çıldırtıcı bir gidiş olarak görünüyor. Çünkü onlara göre Lozan Antlaşma"sının kılına hale gelmesi kurulu düzenin tanrısına/tanrılarına ihanet olarak nitelendirilebiliyor.

Bağımsızlık kelimesi, kimilerinin kafasında yalıtılmış bir ülke imgesini çağrıştırıyor.

Komşularıyla iyi ilişkiler içinde bulunmak, onlara ödün verme anlamına geliyor!

Terörle başa çıkıldığını görünce, acaba bunun altında nasıl bir çapanoğlu var bulunuyor kaygısı hafakanlar doğuruyor.

Bütün bunların dibindeyse yatışmaz bir Lozan ukdesi yatıyor.

Lozan ukdesi nedir?

Lozan ukdesi yenilmişlere özgü bir ukdedir. Lozan"da "barış" masasına oturmadan önce bu ülkenin sınırları, Balkanlar"dan Yemen"e, oradan Kafkaslara, Kafkaslardan Afrika"nın kuzey sınır boylarına kadar uzanan bir coğrafyayı kapsıyordu. Masadan kalkıldığında, Hatay hariç bugünkü Türkiye"nin sınırları elde kaldı. Bu Antlaşmaya ne kadar zafer çığlıkları atılarak bel bağlanırsa bağlansın, Lozan"dan önceki Türkiye ile Lozan"dan sonraki Türkiye arasındaki coğrafya farkı ortadadır.

İmdi, yüreğinden Lozan ukdesinin karmaşasını atamayanlar iktisaden büyümenin olsun, başka her türlü gelişmenin olsun ipuçlarını gördükçe, acaba yeni bir ihanetle mi karşı karşıyayız kaygısıyla bu olguya yaklaşıyor.

Ne ki, geçiş döneminin sancılarını bir kerede silkip atmak mümkün görünmüyor. Onların kaygısını da bu dönemin kaygıları cümlesinden sayıp hoş görmeli. Belki de gülümseyip geçilmelidir.

1. Üç hafta önce "Rasim Özdenören" adıyla bir "Gençlik Merkezi" açan Altındağ (Ankara) Belediyesi Başkanı Veysel Tiryaki"ye ve ekibine,

2. 30 Kasım Cumartesi günü Çankırı"da Çankırı Belediyesi"nin katkısıyla Dil ve Edebiyat Dergisinin düzenlediği "Günümüzden Maveraya" programı münasebetiyle Belediye Başkanı İrfan Dinç"e ve Üzeyir İlbak"a,

3. 1 Aralık Pazar günü "Yaşayan Çınarlar" adıyla, Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Birlik Vakfı Ankara Şubesi"nin ortaklaşa düzenledikleri "Rasim Özdenören"in 60. Sanat Yılı Kutlama Programı" dolayısıyla Muhittin Bal"a içten teşekkürlerimi sunarım.

Her üç programın düzenlenmesinde nazik katkılarını esirgemeyen eski Urfa milletvekili, şair M. Atilla Maraş"a hassaten şükranlarımı sunmak isterim.

Keza adı geçen son iki programın gerçekleşmesinde tebliğleriyle katkı sağlayan Üzeyir İlbak, şair Hayriye Ünal, Prof. Turan Karataş, şair Mustafa Aydoğan, Prof. Şükrü Karatepe, M. Atilla Maraş, dostluk çizelgemizdeki müstesna adlarıyla bir kere daha temayüz ettiler. Bütün bu toplantılarda bizi yalnız bırakmamaya cehdetmiş olan şair Mehmet Yıldırım, o ne güzel bir insan, ne güzel bir dost... Sağ olsunlar, var olsunlar...