Kürt sorunu mu Kürt politikası mı?

Belirleyici güçleri önce referandum paketinin meclis tartışmalarında ortaya çıkmıştı.

Şimdi ise sandık öncesi "boykot tavrı" üzerinden yürüttükleri pazarlıkla sürüyor.

BDP''den, Kürt politikasından söz ediyoruz…

Bölgeden gelen bilgi ve tahminler, BDP''nin tavrında bir değişiklik olmazsa, Doğu ve Güney Doğu''da normal olarak yüzde 75-80''ler civarında olan katılım oranının yüzde 40-45''lere ineceği yönünde.

Bölgedeki devlet memurları bir yana konacak olursa, sandığa gideceklerin, ezici bir çoğunluğunun "evet" demesi bekleniyor.

Ne demektir bu?

Bu durumda BDP''yi izleyerek sandığa gitmeyecek kesimin Türkiye genelinde temsil ettiği yüzde 2-2,5''luk bir oy, doğrudan doğruya "hayır" cephesine yaraması demektir.

"Evet cephesi"nin yüzde 2-3 arası oyundan çalınmış olması demektir.

Bu kritik referandumda, ülkenin istikametiyle ilgili oylamada bu, önemli bir orandır.

Açık, Türkiye''nin içinde bulunduğu siyasi kutuplaşmada Kürtler belirleyici bir rol oynuyorlar.

Bunu iki istikamette kullanmaları mümkün.

Birincisi Kürt sorunu merkezli bir kullanımdır…

İkincisi Kürt politikası merkezli bir kullanımdır…

Kürt sorunu merkezli kullanım bu sorunun demokratik kurallar içinde ve demokratik araçlar, demokratik zihniyetle çözüme doğru yol almasını öngörür. Ve bu çerçevede ülke sathında kurumsal ve algısal demokratik düzeyin yükselmesinin ne denli önemli olduğunu bilir.

Bu durumda Kürtlerin ya da Kürt meselesini kendisine dert eden Kürtlerin değişim cephesinde yer almaları, her reformcu adımı sahiplenmeleri beklenir.

Hasan Cemal iki gün önce kaleme aldığı "Kürtler, 12 Eylül''e sırtını dönebilir mi?" başlıklı yazısında Kürt sorunu açısından durumu şu satırla güzel özetliyordu:

"Kısa adı HSYK olan Hakimler Savcılar Yüksek Kurulu acaba Kürtleri, Kürt siyasal hareketini, BDP''yi ilgilendirmiyor mu?… Yakın geçmişinde bir Şemdinli olayı var bu kurulun. Kürtler Şemdinli''yi çok iyi bilir. Van''da bir savcı, Ferhat Sarıkaya, Şemdinli''yle ilgili bir iddianame hazırlamıştı… HSYK hiç beklemedi. İddianamesiyle askere, komutana dokunmaya kalkışan savcıyı meslekten attı…

Ergenekon Kürtleri ilgilendirmiyor mu? Balyoz Kürtleri ilgilendirmiyor mu? Faili meçhul cinayetler Kürtleri ilgilendirmiyor mu? Elbette ilgilendiriyor. Nasıl 12 Eylül, Evren, Şemdinli olayı ilgilendiriyorsa, bütün bunlar da Kürtleri hiç kuşkusuz ilgilendiriyor. Bunların hepsi iç içe düğümler. Bu düğümlerin ilmik ilmik çözülmesiyle, Türkiye''de barış ve demokrasi yollarında yürümek aynı anlamı taşıyor. Bu nedenle Kürtler 26 maddeden oluşan anayasa değişikliği paketini daha ciddiye almak durumunda…"

Peki, Kürt politikası merkezli tutum ne?

Açıktır ki, bu faydacı, pazarlıkçı, ilkeleri geride tutan, Kürt sorununu Kürt politikasına, temel olarak temsil ve muhataplık işine endeksleyen bakış açısıdır.

Bugün meseleye hakim olan da budur…

2007 Temmuz seçimlerinden bu yana Kürt örgütü ve partileri parlamento ve demokrasi imkânları başta olmak üzere her veriyi ya da girdiyi kendi faydalarına yönelik kullanıyorlar.

Çatışmayı yükseltiyor ya da durduruyorlar, gündemi belirleyen hamleler ve öneriler yapıyorlar.

Meclisten çekilme kararı ardından geri dönme, silahların sıkılması ardından ateşkes, referandum için pazarlık çabası ardından boykot ne yazık ki kurumların seyrettiği tek taraflı bir politika haline gelmiş durumda.

Referandum sürecinde ateşkesin yine tek yanlı bir taktik hamle olduğu, tersten bir güç gösterisine işaret ettiğini görmek pek zor değil…

Bu, kelimenin her anlamıyla sıkıntılı bir durumdur…

Ve sorular şunlardır:

Çatışma üzerinde mi yoksa uzlaşma üzerinde mi yol alacağız?

İlke mi konuşacağız fayda mı?

Kürt sorunuyla Kürt politikası iç içe olmakla birlikte, aralarındaki temel fark da budur…

Bu gidişi değiştirmek için siyasi iktidardan aydınlara hemen herkese sorumluluk ve iş düşmektedir.