Önce canlarımızı kurtarın

Adapazarı'nda depremin ardından günler geçmesine rağmen devletin eli depremzedelere ulaşmadı. Şehirde enkaz altından insan çıkarma çalışmaları sivil toplum kuruluşları ya da dış ülkelerden gelen ekipler tarafından gerçekleştirilirken, gıda yardımlarını ise belediyeler ve özel kuruluşlar yapıyor. Adapazarı'nın yüzde 60'ından fazlasını hasara uğratan ve binlerce kişinin ölümüne neden olan depremin ardından tüm halk geceyi dışarda geçiriyor. Tüm boş alanlarda çadırlar kurulmuş. Hemen hemen tüm evlerin etkileyen deprem yollarda da derin yarıklar oluşturmuş. Şehrin güvenlik ve trafik işlerinin çoğunu jandarma üstlenmiş. Jandarma aynı zamanda enkaz kaldırma işlerine de yardım ediyor.

Belediyeler ve özel kuruluşların çabaları sonucu şehire fazlasıyla ekmek ve yiyecek yardımı yapıldı. Sokaklar ceset dolu enkazından geçilmez durumdayken, halk öncelikle bu enkazın kaldırılıp cenazelerinin çıkarılmasını bekliyor. Buna rağmen ikinci günden itibaren şehre yönelik ekmek yardımı köşe başlarını kimsenin dokunmadığı bayatlamış ekmek yığınlarına dönüştürdü. Fakat halk acil olarak kurtarma ekipleri istiyor. Yardımlar arasında en fazla su ve ekmek göze çarpıyor. Bazı yerlerde bisküvi, meyve, peynir ve yumurta gibi gıda maddeleri de dağıtılıyor. Ancak dağıtım ya bazı özel kuruluşlar ya da büyükşehir ve komşu belediyeler tarafından yapılıyor. Devlet kuruluşlarından yapılan gıda yardımları yok gibi. Yardımlar örneğin Gençlik ve Spor Merkezi gibi bazı yerlerde düzenli olarak yapılırken birçok yerde gelişi güzel bir şekilde yapılıyor. Bu arada Kızılay'ın askerlerin gözetiminde dağıttığı 2 tır dolusu çadır birkaç saat içinde tükitildi. Depremin aralıklarla hala yaşandığı kentte su ihtiyacı tankerlerle karşılanırken, özellikle tuvalet ihtiyacı acil çözüm bulunması gereken önemli ihtiyaçların başında geliyor. Halk biran önce seyyar tuvaletler kurulmasını bekliyor. Merkezdeki bazı yollar aydınlatılmaya başladı. Ancak halkın en büyük derdini telefon oluşturuyor. Halk hala yakınları ile tam anlamıyla iletişim kurabilmiş değil. Telekom'un seyyar uydu sistemleri ile sağladığı iletişim ise yeterli değil. Telefon etmek için uzun kuyruklar oluşuyor. Cep telefonları ise düzenli çalışmamasına rağmen oldukça rağbet görüyor. Cep telefonunu gören asker-sivil herkes bize, "Ne kadar para isterseniz veririz. Yeter ki bir telefon edelim" teklifiyle geliyor. Ancak cep telefonları ile bile bir numara düşürmek bazen saatleri alabiliyor.

Enkaz kaldırma çalışmaları da yine devlet dışındaki kuruluşlar tarafından yapılıyor. Devletin yaptıkları çalışmalar sadece Devlet Su İşleri (DSİ) ve maden işçileri ile sınırlı kalırken, çalışmalarda en büyük payı eğitilmiş köpekleri ile yurtdışından gelen ekipler ve Tetra-Pak, Yeni Yükselentepe gibi sivil kuruluşlar alıyor. Ancak kurtarma çalışmalarının geç başlaması göçük altındakilerin canlı olarak çıkarılmasını imkansız kıldı. İlk gün enkaz altından duyulan iniltiler ve ağlamalar artık duyulmuyor. Şehri keskin bir ceset kokusu sarmış durumda. Kazı çalışmaları sırasında cesetlerin yanısıra bazen sadece bacaklara, kollara veya vücudun herhangi bir parçasına rastlanıyor. Halk artık toplu ölümlere alışmış durumda. Yakınlarının ölümünü çok kolay bir şekilde anlatabiliyorlar. Ancak görüştüğümüz herkes Adapazarı'nın artık normale dönmeyeceği konusunda hem fikir. Evlerinde az hasar olanlar da ya evi yıkıp yeniden inşa edeceklerini ya da şehri terkedeceklerini söylüyor. Adapazarı'nda kazı çalışmalarında Elmas Otel'de ilgi çekiyor. Yetkililer enkaz altında 200 kişi olduğunu söylerken, otel görevlileri göçük altında en az 400 kişinin olduğunu belirtiyorlar ve hiçbirinin yaşamından da artık umut yok.

Afeti fırsat bilerek, hırsızlık yapanlara Adapazarı'nda da rastlandı. Bazı uyanıklar zarar görmüş ev ve işyerlerine girerek bulduklarını çalarken, bunlardan 6 kişi polis tarafından kıskıvrak yakalanarak gözaltına alındı. Bu arada enkaz bölgesinden kamyonlara yüklenip şehir dışına dökülen göçükler için bazı gözü açıkların kavga ettikleri söyleniyor. Sözkonusu kötü niyetli fırsatçıların enkazlardan değerli eşya ve para aradıklarını ve bunun için birbirleriyle kavga ettiklerini duyan depremzedeler ise bir kez daha kahroldu. ------- Geri OKU ------------------