İlk yıl 3 revizyon yiyen bütçe 3 yıl revizyonsuz nasıl geçirir?

Bugün kriz ve Türkiye başlığını irdelediğimizde aklımıza ilke gelen cümle Başbakan Erdoğan''ın "kriz teğet geçer" tespiti oluyor. Peki, ama Başbakan bu cümleyi kullanırken elbette ekonomiye ilişkin bilgiler isteyerek, yani bir bilgi alarak kullanmış olmalıdır. O zaman kim Başbakan''a bu tespiti aktardı?

Ekonomiden sorumlu Bakan Ali Babacan 2009 yılı bütçe açığının 63 milyar lirada kalacağını açıkladı. Tarih 2 Aralık 2009. Yani 365 günün bitmesine 29 gün kalmışken. Ama asıl önemli açıklaması 3 yıllık Orta Vadeli Mali Program''da revizyon olmayacağını bildirmesiydi. Şimdi tarihi biraz geri sararak yüce devletimizin krize karşı programlarına bakalım.

2009 yılına girerken Merkez Bankası bu ülkede cari açığın 50 milyar dolar olacağını hesapladı. Eminim ki bu hesap çok ama çok bilimsel olarak hesaplanmıştır. Şimdi ise 2009 yılı cari açığın 10-12 milyar dolar arasında olması bekleniyor.

Neyse bugün konumuz Merkez Bankası değil. Sanki Merkez Bankası hedefinde şaştı da diğer kamu kurumları şaşmadı mı? Mesela bütçeye bakalım.

Hazine 2009 yılı bütçede açık hedefini 10,3 milyar lira olarak belirledi. Tıpkı Merkez Bankası cari açık hedefi gibi krizin teğet geçeceği düşünülmüş bir ekonomik tabloya göre belirlenmiş hedef.

Ama Mart 2009''a geldiğimizde işin renginin hiç öyle olmadığı anlaşıldı. Kriz teğet falan geçmemiş, adeta her tarafı yerle bir ediyordu. İşsizlik yüzde 16,1''lere dayanmış, kapasite kullanımı yüzde 63''lere serilmişti.

Kimse vergi ödeyemiyordu.

Hesaplar şaşmıştı.

Ve Mart ayında Katılım Öncesi Ekonomik Program''da bütçe açığı 48 milyar liraya revize edildi. Artık kriz öngörülmüş ve bütçe gerçekçi bir hedefe taşınmıştı.

Ama yetmedi. Kriz öyle bir vurmuştu ki gelirler düşüyor ama giderlerin kesilmemesi gerekiyordu. Ve bütçe açığı bu sefer Orta Vadeli Program''da 63 milyar liraya revize edildi. Şimdi bu bütçe açığı hedefi tutacak deniliyor.

Bu tespit şaşmalarını vermemin nedeni bizim ekonomiye bakışta şaşma oranlarımızın anlaşılması için veriyorum. Aslında bütçe açığını artması gerektiğini, krize karşı G-20 maliye bakanları toplantısında bile teşviklere devam kararı çıkarken bizim teşvikleri erken kestiğimizi belirtmek istiyorum.

Bütçe açık vermeli, ama Merkez Bankası bu açığı destekleyici para politikasını da devreye almalıydı. Geçen yıl "enflasyon olur" korkusunu piyasaya pompalayan Merkez Bankası, enflasyonu alt hedeften yine saptırınca hükümete yine mektup yazmak zorunda kalmıştı. Tıpkı önceki yıl enflasyonu üst hedeften tutturamayınca yazdığı mektup gibi.

Ama bir konuya daha değinmeden geçemeyeceğim. Eczacılara…ve sağlık sektörüne. Türkiye sosyal güvenlik sisteminin adeta darmadağın etmiş bir ülke. ''Çankaya''nın şişmanı-işçi düşmanı'' diye bir dönem yürüyen işçi sendikaları aslında kendilerini nasıl mahvettiklerini şimdi daha iyi görüyorlar. Şişman dedikleri Özal Allah''ın rahmetine kavuşunca olan oldu; ülke battı.

Batık bir sosyal güvenlik sistemine rağmen, bu hükümetin belki de en sosyal uygulaması sağlık sektörüne yönelik olmuştur. Bari bunu istismar etmeyelim. Bugün eczanesini açmak, odanın baskısına karşı durmak isteyen eczacılar ne yapacak? Bit gibi her taraf eczane dolup taşıyor, nedir bu kadar verimli olan?

Eczacılar mahalle değil oda baskısı altında.