İstanbul"da bahar bambaşka! Haydi durma, yaşa...

Kış can çekişiyor, yaz göz kırpıyor artık... En sevdiğim de budur benim! Ardı kış, ötesi hiç bitmeyecek gibi gelen baharlara aşığım ben. Bahar kelimesi bile sanki insanın ağzından içini döktüğü iki heceyle gibi çıkmaz mı?... Ba, har! Söylemesi bile, insanı mutlu etmeye yetiyor işte... Pencereden odaya, hatta yatağında üzerine süzülen günün o ilk ışıkları çağırır seni kendine! Kuşların cıvıl cıvıl sesi, ağaçların kuru dallarında yeni yeni bitmeye başlayan yaprakların arasından gelir... Görürsün hatta onları pencerenin pervazında! Camı açıp alasın gelir avucuna ama onun da baharı özgürlüğüdür her zaman. Uçar gider ilk hareketinle, karşıki dala... Evet bahar, her şey ve herkes için özgürlük gibidir... Puslu ve karanlık günleri geride bırakmaktır çoğu zaman. Ne olursa olsun, tutamaz seni hiçbir şey! Hoş, çoğu zaman da aldatır bahar havası insanı! Bir anda kapılırsın rüzgarına, yalancı güneşine ama serinliği de, yağmuru da pek güzeldir. Yağmaz öyle bardaktan boşanırcasına... İçini üşütmez yüzüne vuran esinti hatta saçını başını karıştıran rüzgar! Önce doğası çeker seni deli deli sonra havası sarar bedenini ılık ılık… yapışmaz üzerine yaz gibi, vıcık vıcık! “Ben her bahar aşık olurum” diyen, boşuna dememiş işte! Hele şu canım İstanbul''da baharı yaşıyorsan, gel de aşık olma şimdi...

Laleler dile gelecek gibi dudak dudak İstanbul''da!

Son yıllarda baharın en güzel temsilcileri onlar bu şehirde! Otobanlardan deniz kenarlarına kadar rengarenk bir müjde onlar. İstanbul''un her köşesi lale bahçesi! Emirgan Korusu, Hidiv Kasrı, Sultanahmet Meydanı, Kuruçeşme Parkı... Neredeyse Eminönü''nden Florya''ya, Kadıköy''den Kartal''la kadar sahil yollarında yoldan çıkmamak mümkün değil! Gözünüzün alabildiğine, gönlünüzün her rengi için lale dolu İstanbul! Allısı, morlusu, sarısı-pembesi. Hatta beyazın yanında mavisi, turkuazı, laciverdi! Türkiye''nin dört bir yanında yetiştirilen 82 türde 9 milyon 300 bin laleyle bezeli bu şehrin haydi keyfini çıkarın bugün! Atın elinizi cebinize, karışın İstanbul''un lale bahçelerine... Bugün 6. İstanbul Lale Festivali''nde son gün! Kim bilir belki karşılaşırız bir yerlerde…

Günü çalan iki hırsızımız var içimizde!

Biri geçmişin pişmanlıkları, diğeri gelecek korkuları olan bu iki hırsızın, bugününüzü çalmalarına izin vermeyin! Düne yapacak bir şey yokken, bugünü de dün gibi yaşamanın ne alemi var ki? Sen korksan da kaçsan da gelecekten, yarın da bir gün bugün olacak işte… Değer mi bugünü yaşamamaya? Bugünün iki ağır yükü de, hevesleri biriktirmek ve ertelemektir aslında! Pişmanlıklarından ve gelecek korkularından sıyrılmak için insanın farkında olmadan kendine yaptığı en büyük ihanetlerdir onlar. Çünkü zamanı biriktirmek yağmuru elinle tutmaya çalışmak gibidir. Yarının garantisinin olmadığı şu dünyada, neyi biriktirmek akılcı ki! Parayı mı, sevgiyi mi, nefreti mi? Onlar, bugün harcanmadığı zaman ne işe yarar ki! Kalın kalın cüzdanlar, limitsiz sevgiler ve nice nefretler gün gelip tarih olmadı mı sanki? Haydi, harca onların hepsini… Harca ki; içinde kalmasın bugün! Harca ki; harcadığının yerine, yenileri gelsin… Ben hep harcamak diyorum ama yanlış anlaşılmasın sakın! Harcamak para ve nefretin yakışığı… Sevgi ise harcanacak en son, gönlünce yaşanacak ilk şey aslında! Ama sevmeyi biliyor ve sevgine güveniyorsan; birine veya bir şeylere karşı bir şey hissetmek kadar, hiç bir şey hissetmemek de güzeldir hayatta! Çünkü o an, hayata yeniden başlar insan! Sil baştan…

Haydi! Yaşa yine bildiğin gibi…