"Kaç yaşına kadar yaşayacağınıza inanıyorsunuz?"…
Bu soruyu marka, konumlandırma, kişisel gelişim konferanslarımda veya iş sohbetlerinde sorarım. Şimdiye kadar 70"den yukarı bir yaşın telaffuz edildiğini hatırlamıyorum.
Eğer 80 yaşına kadar yaşayacağına inanmıyorsan, 80 yıllık bir vizyon oluşturamazsın. Kurumlar, kurucuların ufukları ölçüsünde bir ömre sahip olurlar.
TÜİK"in geçen yıl açıkladığı istatistiklere göre Türkiye"de ortalama ömür 2011 itibariyle 75 olmuş. 30 yıl önce bu rakam 60 yaştı. Önümüzdeki 30 yıl içinde de bu rakamın 80"li yıllarda olması bekleniyor.
Bugünlerde "Y Kuşağı" üzerine çok konuşuluyor. Ben Y Kuşağı ile bugünün iş dünyasının duayenleri arasında dolaşmak istiyorum. Gündemi gençler belirliyor ama her geçen gün daha yaşlı bir toplum oluyoruz.
Tv Net"te Ekonominin Duayenleri adıyla Ramazan ayı boyunca sürecek bir programa başladık. İş dünyasında, ekonomide öncülük yapmış, ilkleri başlatmış, aksaçlı tecrübeli büyüklerimizi konuk ediyorum. Hem anılarını hem de iş dünyasının arka planına ait ders niteliğinde sohbetlerimiz oluyor.
Bir şey dikkatimi çekti; ortalama 75 yaşa sahip bu duayenler hala işlerine, hobilerine asılıyorlar ve geleceğe ait planları bulunuyor.
Hemen iş dünyasında birkaç isim aklıma geldi: Vehbi Koç 95, İsmail Keskinoğlu 101, Sabri Ülker 92, Fevzi Akkaya 97 (STFA"nın kurucusu) yaşında vefat etti.
Geçen gün Beyti Güler"i (Beyti Kebap) programıma davet ettim. 70 yıldır işinin başındaki birinden bahsediyorum.
Dünyanın en önemli 50 restoran işletmecisi arasında gösterilen Beyti, hala her gün mutfağa giriyor.
Türkiye"nin en iyi şantiye yöneticisi
olarak kabul edilen Fevzi Akkaya"nın bir tespiti var: Kendi eliyle çizdiği insan mühendisliği grafiğine göre, herkes 50 yaşına kadar bilgi ve tecrübelerini
artırmaya devam eder.
İnsanın en verimli yılları ise 50 ila 65 yaş arasında görülüyor. Bu süreçte bilgi ve tecrübe artamaya devam ediyor. 65 ile 75 arası durağan geçen dönem oluyor. Akkaya, bundan sonrasının hikayelerin anlatıldığı, insanın kendini yenileyemediği bir dönem olarak ifade ediyor.
Fevzi Akkaya bu tespiti yaptığında Türkiye"de ortalama ömür 60 yaş civarındaydı. Bugün olsaydı nasıl bir insan mühendisliği çizerdi?
Geçen yıl Ramazan ayı boyunca yüzyıllık markaları "Asırlık İmzalar" adıyla programlaştırmıştım. Orada da dingin bir anlayışla karşılaştım. Bedenin gençliği, zihinle doğrudan ilişkilidir.
Biyolojik, fizyolojik, duygusal ve fonksiyonel bir yaşlılıktan bahsedebiliriz. Ortalama ömrün yanı sıra duygusal ve fonksiyonel olarak da uzun bir ömrü hedeflemiyoruz. Yukarıdaki soruma verilen cevaplar genelde duygusal ömrü anlatıyor.
İş dünyasından verdiğim örnekler ise fonksiyonel bir yaşlılığı tanımayanlara ait. Eğer sorum "kaç yaşında emekli olmak istiyorsunuz?" olsaydı, cevaplar en az 10 yıl daha kısalırdı.
Türkiye"de 37 yaşında emekli olan insanlar gördük. Hala da 40 ila 50 yaşında emekliliği düşleyenlerin çoğunlukta
olduğu bir toplumdayız.
Y Kuşağı bambaşka refleksleri olan bir gençlik… Kuşakları iki dönem çok etkiliyor: Doğdukları ortam ile lise ve üniversite yılları…
Baby Boomer, 2. Dünya Savaşı sonrası Amerikan doğumlarını ifade ediyor. Kuşak tanımları da bununla ortaya çıktı. Ancak savaş sırasında doğanlar, 68 kuşağını ortaya çıkardı. Hala da etkin bir nesildir.
Y kuşağını; Özal döneminde doğanlar, Berlin Duvarını görmeyenler olarak niteleyebiliriz.
Benim asıl takıldığım nokta şu: Y Kuşağı, ömürlerinin sonunda yani 60-70 yıl sonra nasıl duygusal ve fonksiyonel bir yaşlılık düşünüyor? Ekonominin Duayenleri"nin söyledikleri bu açıdan da ders niteliğinde…
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.