Merkez üssü Kaynaşlı olan, 710 kişinin hayatını kaybettiği 7,2 büyüklüğündeki depremin üzerinden 22 yıl geçmesine rağmen yaşanan acılar hafızalardaki tazeliğini koruyor.

Ayşe Seymen, depremde oğlunu kaybettiği için hayatta kaldığına sevinemediğini söyledi. Depreme fındık bahçesinden eve geldiğinde yakalandığını anlatan Seymen, şöyle devam etti:

"O gün hava soğuktu, sobayı yaktık. Annem hastaydı ona bakmak için içeriye geçtim oturdum, tam o esnada deprem oldu. Depremin şiddetiyle biz havaya yükseldik. O heyecanla evden nasıl çıktığımı hiç bilmiyorum. Annem içeride kaldı. Sobanın üstündeki sıcak su annemin üstüne düştü. Çocuklarımı bulamayınca annemin de acısını unuttum. Naci yoktu, onu aramaya koyuldum. Oturdukları eve gittim tamamen çökmüştü. Çevreye soruşturdum herkes başka bir şey söyledi. Ertesi gün cenazesini getirdiler eve, dünya başıma yıkıldı."

Seymen, evlat acısının unutulmadığını dile getirerek, "Öldüğü gün gibi taze acısı, ciğerlerimi yakar. Anne ve babanın acısı unutuluyor ama evlat acısı unutulmuyor. Acısı hep insanın ciğerlerini yakıyor." dedi.



Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.