Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
41

Bildirimler

Annelerin, 'sıkılıp kaçmak' gibi bir lüksü yoktur...

Ali Murat Güven00:00, 30/04/2011, CumartesiG: Güncelleme: 02:50, 01/05/2011, Pazar
Yeni Şafak
Annelerin, 'sıkılıp kaçmak' gibi bir lüksü yoktur.

Yeni kuşak kadın yönetmenlerimizden Belma Baş'ın, 2006 yılında çektiği 'Poyraz' adlı kısa filminin öyküsünü genişleterek gerçekleştirdiği ilk uzun metrajı 'Zefir', 2000'li yıllarda Nuri Bilge Ceylan, Semih Kaplanoğlu ve Zeki Demirkubuz gibi ustaların ellerinde doğup biçimlenen, 'oyunculukta maksimum doğallığın' beslediği yeni sinema hareketinin 'hamlık ve çarpıcılık' arasındaki o kritik eşiğini aşmayı başarmış bir diğer kilometre taşı olarak ilgiyi hak ediyor.

alimuratg@yahoo.com

ZEFİR

Yapım Yılı ve Ülkesi:
2010, Türkiye yapımı
Türü ve Süresi:
Aile odaklı drama / 93 dakika
Senarist ve Yönetmen:
Belma Baş
Görüntü Yönetmeni:
Mehmet Y. Zengin
Işık Teknisyenleri:
Ferdi Eskicioğlu, Mehmet Şengül
Ses Kayıt Teknisyeni:
İsmail Karadaş
Kurgucu:
Berke Baş
Ses Kurgucusu:
Çağrı Ayyıldız
Sanat Yönetmeni:
Canan Çayır
Kostüm Tasarımcısı:
Nurcan Yılmaz
Saç ve Makyaj Tasarımcıları:
Erol Tınmaz, Emrah Güler
Oyuncular:
Şeyma Uzunlar (Zefir), Vahide Gördüm (Ay / Anne), Sevinç Baş (Anneanne), O. Rüştü Baş (Dede), Fatma Uzunlar (Havva), Harun Uzunlar (Memo), Niyazi Koyuncu (Müzisyen), Cemile Kaptan (Yolcu), Oktay Kaptan (Şoför), Tülay Kaptan (Kampçı kadın), Enis Ayar (Kampçı adam), Budak Akalın (Çoban) /
Çocuk Oyuncular:
Nazlıcan Kılıç, Mustafa Can Şimşek, Kemalcan Akkoç, Gamze Şimşek, Nurcan Şimşek, Resul Koç, İlkay Kocataş, Ferda Taşpınar, Atakan Tepe, Gaye Tepe, Dila Türkmen /
Konuk Oyuncu:
Cem Yılmaz
Yapımcı Şirketler:
Filmik Prodüksiyon-FC İstanbul-CMYLMZ Fikirsanat ortaklığı
Dağıtıcı Şirket:
Tiglon Film
İçerik Uyarıları:
Her yaş grubundan izleyici için uygun bir yapımdır.
Ailece izlenebilir mi?
/ EVET
Resmî İnternet Sitesi ve Fragmanı:
http://zefir-zephyr.blogspot.com/
Yeni Şafak-Sinema Puanı:
* * *

* * *


/resim/site/0021022192f1016f301by.jpg
FİLMİN KONUSU:
Başına buyruk bir kız çocuğu olan
Zefir
, okullar kapandığında, annesi tarafından, yaz tatilini geçirmesi için anneannesi ve dedesinin
Doğu Karadeniz
dağlarındaki yayla evine bırakılmıştır.
12
yaşına basmak üzere olan küçük kahramanımız, uzaklardaki annesinin gelip onu alacağı günü iple çekerken, zamanını da evdeki iki yaşlı insana günlük işlerinde yardımcı olarak ve muhteşem bir doğanın güzelliklerini keşfederek geçirmektedir.
Bekleyiş sona erer ve
Zefir
'in annesi
Ay
en sonunda aile ocağına tekrar gelir. Ne var ki bu kez kızını alıp geri götürmeye değil, her zamankinden daha uzun bir yolculuğa çıkmadan önce onunla vedâlaşmaya gelmiştir. Fakat,
Zefir
bir daha ne pahasına olursa olsun annesinden ayrılmamaya kararlıdır. Onun inadı, acaba annesini yolundan döndürebilecek midir?

* * *

“Zefir”
, önce 1990'larda
Zeki Demirkubuz
, ardından da 2000'lerle birlikte
Nuri Bilge Ceylan
,
Semih Kaplanoğlu
ve onları izleyen daha bir dizi genç yönetmenin ellerinde göz kamaştırıcı çiçekler açtığına tanık olduğumuz;
Yeşilçam
'ın (hattâ, bütün dünyadaki ana akım sinemanın) geleneksel film akış şablonlarını altüst (ve red) eden bir
“doğallıklar sineması”
nın şimdilik son örneği… Onu türdeşlerinden ayrıcalıklı kılan en önemli özelliği ise, izleyiciyi önce fena hâlde yadırgatan, fakat bir süre sonra gitgide sarıp sarmalayan bu yeni anlatı tekniğine erkek yönetmenler kadar prim vermediklerini gözlemlediğimiz kadın sinemacılarımızdan gelen ilk ciddi örnek oluşu…
/resim/site/0011022eab01016f303by.jpg
İzleyiciyi kısa yoldan tavlayan gösterişli müzikal altyapıların oldukça geri plana itildiği, bazen de bütünüyle yok sayıldığı, bunun yerini doğal çevrenin ustalıkla kaydedilmiş gerçek seslerinin aldığı, oyuncuların yazılı bir metne çok da kesin hatlarla bağlı kalmaksızın zaman zaman ellerindeki o genel metnin dışına taşarak doğaçlama yapabildikleri, kurgu masasında her türlü ritm tutturma endişesi ve ticarî kaygı boş verilerek dakikalarca süren
“plan-sekanslar”
kullanmaktan hiç çekinmeyen
“hayatla dolu”
filmler bunlar… Kurmaca öyküleri belgeselci tavrın sınırlarını zorlayan bir gerçeklik duygusu içinde izleyiciyle buluşturan cesur yapımlar…
Bu seferki öykümüzün baş kahramanına ad olan
Zefir
, yönetmen
Belma Baş
'ın bizlere yaptığı açıklamaya göre
“Batı'dan esen hafif ve ılık rüzgâr”
anlamına gelmekteymiş. Aynı şekilde, öyküde anne rolünü üstlenen, son yıllardaki bütün beyazperde performanslarını beğeniyle izlediğim usta aktrist
Vahide Gördüm
'e yakıştırılan
“Ay”
adı da tıpkı adını aldığı küçük gezegen gibi, karanlık yüzünde türlü sırlar barındıran ve o cephesini hiç açığa vurmayan bir karakteri canlandırmakta… Senaryo ise sinemaya
"kısa film"
le başlayan yönetmenin
2006
yılında çektiği
"Poyraz"
adlı bir kısa metrajlı denemenin zaman içinde geliştirilip zenginleştirilmesiyle ortaya çıkmış.
Büyük ölçüde yönetmenin yakın aile çevresinden amatör oyuncular ve bölge halkının (film 2009 yılı yazında,
Ordu
'nun
Çambaşı Yaylası
'nda çekilmiş) katılımlarıyla gerçekleştirilen
“Zefir”
, kendisi de
1969-Ordu
doğumlu olan yönetmenin çocukluk çağı gözlemleri ve deneyimlerinden izler taşımakla birlikte, bütünüyle hayalî bir öykünün izini sürüyor. Ergenlik çağındaki bir kız ile onun
“alıp başını gitmek”
gibi bir lüksü olmamasına rağmen inatla bunu denemeye kalkışan annesi arasındaki karanlık, karmaşık ve son kertede de iç burucu ilişkinin izini… Bunu da arka fon olarak kullandığı yörenin akarsuları kadar berrak ve insanın içine işleyen bir
“doğallığa dönüş”
sinemasının ses, görüntü, oyunculuk, kurgu, yönetim v.b. bütün unsurlarını yüksek bir başarıyla kullanarak yaptığını söyleyebiliriz.
/resim/site/003102418071016f305by.jpg
Günümüzün popüler aktör ve yönetmeni
Cem Yılmaz
'ın, sahibi olduğu
CMYLMZ Fikirsanat şirketi
aracılığıyla eş yapımcısı olup mâlî destek verdiği, dahası
Yılmaz
'ın kısa bir sahnede de konuk oyuncu olarak renk kattığı film, bu saatten sonra tekrar tekrar belirtmeme gerek var mı bilemiyorum,
“sinema”
denilince her doksan saniyede bir takla atan otomobiller, baş döndürücü bir
Tony Scott
kurgusu, yakışıklı erkek karakterler ve cinsel cazibesi tavan yapmış hatunlar resmigeçidi izlemeyi anlayan kalabalık bir izleyici kitlesine göre değil; daha ziyade deneysel bir sinemanın içine dalıp onda kaybolmak, ülkemizde yavaş yavaş gelişen bu yeni dili derinlemesine incelemek isteyenler için…
Yalnızca
10
kopyayla ve belli kentlerde gösterime giren
“Zefir”
e
Kültür Bakanlığı
da yapım desteği vermişti.

* * *

YENİ ŞAFAK SİNEMA SAYFASI / YILDIZ PUANLAMA TABLOSU

* * * *
(4 Yıldız)
Sinemanın sanat kimliğini pekiştiren gerçek bir başyapıt… Kaçırmanız gerçekten de yazık olur.
* * * 1/2
(3,5 Yıldız)
Oldukça başarılı bir film. Şartlarınızı zorlamak pahasına mutlaka görmelisiniz.
* * *
(3 Yıldız)
Çoğu bölümüyle sanatsal bir derinlik ve lezzet yakalayabilen, kayıtsız kalınmayacak bir film. Ömrünüzden bir kaç saati vermeye değer…
* * 1/2
(2,5 Yıldız)
Bazı bölümlerinde iyi bir filmin kalite standartlarına erişmeyi başarabiliyor; fakat bir bütün olarak bakıldığında ise sorunlu ve tam olmamış.
* *
(2 Yıldız)
Hiç bir sanatsal değeri ve akılda kalıcılığı yok. Yalnızca zaman öldürmek için tüketilebilir. Ki zamanınıza önem verdiğimiz için bunu da pek önermiyoruz.
* 1/2
(1,5 Yıldız)
Kötü bir film ve neden çekildiğini anlamak zor… Görmemeniz yararınıza olacaktır.
*
(1 Yıldız)
Sinema sanatı adına utanç verici bir gösteri… Arkanıza bakmadan kaçın, sevdiklerinizi de uzak tutun!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...