Cinayet mahalliniz özenle aklanıp paklanır

Geçimlerini sağlamak üzere yeryüzünün en sıradışı mesleklerinden birine atılıp, cinayet işlenmiş mekânlardaki kanlı izleri ve oraya buraya saçılmış vücut kalıntılarını temizlemeye başlayan iki kız kardeş, Rose ve Norah, ilk birkaç işlerini acemiliklerinden dolayı yüzlerine gözlerine bulaştırırlar. Ancak, kahramanlarımız, içinde fırça ve deterjanlarla dolandıkları bütün o vahşet manzaralarına zamanla alışacak, dahası bu tuhaf sektörde kendilerine iddialı bir isim yapmayı bile başaracaklardır.

Öte yandan, gerek özel hayatlarında gerekse kendi aralarında yaşadıkları bazı bitmez tükenmez sorunlar, geçmişlerinden gelen sevimsiz bir olayın yankılarıyla birleşince, sıfırdan belli bir noktaya kadar başarıyla taşıdıkları “Günışığı Temizlik Şirketi”nin geleceği de tehlikeye girer. Bu normal dışı aileyi yeniden derleyip toparlama yönündeki tek umut ise daha önce kızlarına verdiği hiç bir sözü yerine getirememiş olan salaş baba Joe'dur. Rose ve Norah, onu önceki atışlarını kafasından tamamen silip son atışta hedefi onikiden vurması için yeniden hayat arenasına davet ederler.

Eğer ki siz de “Bazılarının adına 'kadın filmi' dediği şu meşhur sinemasal alt-tür ne menem bir şeydir?” diye merak edenlerdenseniz, “Günışığı Temizlik Şirketi” bu sorunuzu yönetmeni, senaristi ve iki başrol oyuncusunun ortaklaşa kurdukları, her karesi kadınsı duyarlılıkla bezeli bir dünya üzerinden dört dörtlük biçimde cevaplayabilecek kalburüstü bir örnek… Üç yıl önce sinemalarımıza uğrayıp -başta Oscar olmak üzere- katıldığı yarışmalarda epeyce bir ilgi toplayan “Küçük Gün Işığım”ın yapımcılarının yeni bir ürünü olan bu güzel film, yalnızca adının oluşturduğu benzerlikle değil, modern toplumda gitgide zedelenmeye yüz tutan ailevî ilişkilere ve bu ilişkiler içinde darmadağın olan çocukların hâl-i pür melâline bakışıyla da âdeta o yapıtın belli belirsiz bir devamı niteliğinde…

Başrol oyuncuları Amy Adams ve Emily Blunt'un bir yandan habire didişen, öte yandan da birbirleri olmaksızın yaşayamayan iki kızkardeş karakterinde tek kelimeyle döktürdükleri filmin en büyük kozlarından biri de perdede kısa bir süreliğine görünüp kaybolmasıyla bile öykünün tamamına ışığını yaymayı başaran eski tüfek aktör Alan Arkin…

Hayatına intihar ederek son veren Amerikalı şair ve yazar Sylvia Plath'ın fırtınalı hayatını ele aldığı “Sylvia” adlı filmiyle tanıdığımız Yeni Zelandalı kadın yönetmen Christine Jeffs her ne kadar ilk yarıda oldukça karamsar bir “batı ailesi” profili çiziyor olsa da bu filmle ilk senaryosunu yazan Megan Holley son kertede aile içi dayanışmanın önemine vurgu yapıp, umuda yine de bir şans tanıyarak noktalıyor satırlarını. Ki mâlûmunuz, ben de böylesi iyimser sonları her dem sevip destekleyen bir sinemaseverim.

Bu hafta sonunun en iyi filmi…