Dâhi yapımcı J. J. Abrams ile taze bir söyleşi

Bu bağlamda, kısa süre önce söz konusu adreste sıkı sinefiller için son derece keyifli ve de kaynak teşkil edecek önemli bir söyleşi daha yayımlandı.

Jeffrey Jacob -ya da hayranlarının daha bir âşina olduğu kısaltılmış ismiyle “J.J.”- Abrams, “Alias” ve “Lost” dizisinin tutkunları için gayet tanıdık bir sinemacı. Dünya çapında olağanüstü popülariteye sahip bu gibi televizyon dizilerinin senaristlik ve yapımcılık koltuğunda gösterdiği yüksek performansın ardından, son yıllarda büyük Hollywood stüdyolarından istediği uzun metrajlı sinema projesi için istediği miktarda bütçe kopartabilen güvenilir bir isme dönüştü Abrams… Nitekim, bunun sonucunda da önce 2007'nin sonlarında dev bir bütçe eşliğinde “Cloverfield” adlı bilim-kurgu denemesini gerçekleştirdi. Ki bana göre perdedeki sonuç hiç de fena sayılmayacak türdendi.

Ardından da adamımız bu kez geçen yaz aylarında efsanevî “Uzay Yolu” dizisinin 11'inci sinema filmi için kamera arkasına geçti. Yeni kuşak oyuncularla hayata geçirdiği bu projede de kendisine Hollywood'un ağır ağabeyleri -filmi Abrams'ın yapım şirketi Bad Robot ile Paramount Pictures ortaklaşa çekiyor- tarafından yine uçsuz bucaksız imkânlar tanınmış durumda…

Güzel memleketimiz Türkiye'nin başkentindeki o muhteşem bürokrasiyi bugüne kadarki temas ve incelemelerimde sanki hiç yakından tanımamış gibi, bendeniz, bütün acınasılığım içinde kalktım, 28 Haziran 2008 Cumartesi ve 5 Temmuz 2008 Cumartesi tarihlerinde, bu sayfada üst üste iki köşe yazısı kaleme aldım. Birbirlerini tamamlar nitelikteki her iki yazının odak noktasında da J. J. Abrams vardı ve büyük bir naiflik içinde (aslına bakarsanız, ola ki yer ve gök birbirine karışır, Ankara'da akıl almaz bir mucize olur ve Kültür -bu arada, her ne alâkaysa, artı “Turizm”- Bakanımız Ertuğrul Günay bu yazdıklarımı bir biçimde duyar, okur, ciddiye alır, üzerinde uzun uzadıya düşünür ve belki de sinemaseverleri heyecanlandıracak olumlu bir cevap gönderir diye) Türk devletinin bu “dâhi adam”la İstanbul'u dünya çapında “marka kent” yapmaya yarayacak fantastik bir dizi projesi üzerinde mutlaka “ortaklaşa bir çalışma yürütmesi gerektiği”ni söyledim.

Doğal olarak, Ankara'dan ve Bakanlık'tan hiç bir cevap gelmedi. Eski şarkıların dediği gibi, “ne bir ses, ne de bir nefes…”

Muhtemelen Bakan'ın çevresindeki “danışmanlar ordusu” o yazıyı hiç okumadı ya da okusalar bile anlamadıkları için ilgilisine sunmadılar bile. Çünkü, aynı dönemlerde yurt sathında “açılış kurdeleleri”nin kesilmesi gereken o kadar çok yerel elma-armut-üzüm festivali vardı ki…

Ki bu tür panayır eğlencelerinin ülke olarak küresel ölçekteki tanıtımımıza ne kadar müthiş katkılar yaptığını görememek için de ancak benim gibi şapsal biri olmak lâzım!

Netice itibarıyla, ülkesini ve yaşadığı kenti çok seven bir yurtsever olarak, âdeta yalvarır bir üslûpla yazdığım o iki uzun makaleye tek satırlık bir tepki mesajı bile alamadım anlı şanlı “Ankara bürokrasisi”nden…

23 yıl, bu meslekte gerçekten yetersiz bir süre… Şunu artık çok iyi biliyorum ki benim akıllanmam için daha bir 23 yıl daha gazetecilik yapmam gerekiyor!

Çağdaş televizyonculuğun en önemli isimleri arasında yer alan J. J. Abrams'ı hâlâ tanımıyorsanız, hem televizyon dizileri, hem de sinema filmlerinin geleneksel anlatım tekniklerini baştan aşağı yenileyen bu adamı tanımak ve kendisinin yaratıcı vizyonunu keşfetmek için acele edin. O yüzden de Tersninja'da yayımlanan Deniz Akhan imzalı kapsamlı çeviriyi okumanızı hararetle öneririm.