Kazakistan'dan Hollywood'a transfer olan aksiyon dâhisi

Wesley Gibson (James McAvoy), yaşadığı hayattan nefret eden, zayıf ruhlu ve tembel bir genç adamdır. Kahramanımızın hayattan nefret etmek için aslında son derece sağlam bir gerekçesi de vardır, çünkü yaptığı her işte başarısız olmaktadır. Eziktir, kaybedendir, sürekli itilip kakılır. Kısacası, hayatta başarısızlığın yaşayan bir örneğidir o. Çalıştığı işyerinde bütün arkadaşlarının gözleri önünde patronu tarafından azarlanıp küçük düşürülür. Evindeki durum da bundan farksızdır. Cinselliğe fazlaca kafayı takmış olan kız arkadaşıyla ciddi duygusal sorunlar yaşar. Bu genç hanım Wes'in dışında her erkeği âdeta mıknatıs gibi kendisine çekmektedir ki, bunlara adamımızın en iyi arkadaşı da dahildir.

Wes, sürekli kaybettiği ve aşağılandığı için, çareyi yüksek dozda panik atak ilaçları kullanmakta bulmuştur. Var olma sebepleri teker teker ortadan kalkarken, giderek, ümitsizliklerle dolu hayatını kurtaracak bir can simidine ihtiyacı duymaya başlar. Tam da bu noktada, kahramanımızın bir kadın yüzünden hayatı “sona erer”. Ancak sona eren şey, onun bildiğimiz anlamdaki eski hayatıdır.

Silahların konuştuğu bir çatışmadan dönmekte olan Fox (Angelina Jolie) adlı gizemli ve güzel bir kadın, otomobiliyle Wes'e çarpar. O andan itibaren, adamımızın -uzun süredir kayıp olduğu için artık unutulan- babasının da “Fraternity” (Kardeşlik) adlı bir gizli örgüt için çalışırken öldürüldüğü ortaya çıkar. Yüzyıllık bir geçmişi olan ve eğitimli suikastçilerden kurulu bulunan “Fraternity”nin işlevi, kaderin önüne geçilemez emirlerini yerine getirmektir. Bu örgütün tek bir ilkesi vardır: “Binlerce insanı kurtarmak için bir kişiyi öldüreceksin!”

Artık babasının adımlarını izleme sırası Wes'e gelmiştir. Benliğinin içerisinde sinsi sinsi dolaşan kızgın ve öfkeli kurdu serbest bırakma zamanıdır. Kanındaki “öldürme duygusu”nun farkına varan genç adam, Fox'un gözetimi altında eğitim almaya başlar. Bu arada “Fraternity”nin gizemli lideri Sloan (Morgan Freeman) ile de tanışır.

Aldığı eğitimin ardından örgüte katılan çaylağımız, bir yandan ışık hızında refleksler ve insanüstü yetenekler kazanırken, diğer yandan da oldukça zorlanmaktadır. Ancak, eskinin kronik tembeli Wes, bu zorlu uyum dönemini de başarıyla atlattıktan sonra, “Fraternity örgütünün altın çocuğu” olarak yeniden doğar. Zaman zaman geçmişinde çektiği acılara intikam duygusuyla yaklaşmanın çelişkilerini yaşasa da bu yeni, sıradışı ve hareketli hayatın tadını çıkartmaya başlayacaktır. Ancak "Fraternity'de işbirliği yaptığı insanların kendisine ilk anda tanıtıldığı kadar masum niyetlere sahip olmadığını fark etmesiyle birlikte, olayların rengi de giderek değişmeye başlar.

Yeni bulduğu “kahramanlık ortamı” ile ruhunu öldüren “intikam duygusu” arasında fena hâlde bocalayan Wes, sonunda hiç kimsenin -ne soğukkanlı babasının ne de diğer suikastçilerin- ona asla öğretemeyeceği çok değerli bir şeyi öğrenecektir: Kendi kaderinin kontrolünü ele almak…

Timur Bekmambetov

“Aranıyor”, ya da dağıtıcı şirketin Türkçeleştirmeye gerek duymadığı özgün adıyla “Wanted”, 2004 ve 2006'da gerçekleştirdiği düşük bütçeli iki serüven filmiyle -“Gece Görüşü” ve “Gündüz Görüşü”- yalnızca ülkesinde değil, uluslararası platformda da büyük sükse yapıp milyonlarca yeni hayran edinen Kazak yönetmen Timur Bekmambetov'un son bombası…

Her biri maliyetlerinin neredeyse dört-beş katı gişe hasılatı elde eden ilk iki filmiyle elde ettiği yüksek prestij sayesinde Hollywood'un dikkatini çekmekte gecikmeyen bu yetenekli sinemacı, geçen yılın ortalarında kendisine önerilen 65 milyon dolarlık dev bir bütçe eşliğinde Prag'da “Aranıyor”un çekimlerine başladı. Çek Cumhuriyeti'nin başkentini Chicago'ya benzetmek gibi son derece zorlu bir işe kalkışan sanatçı, yalnızca bu konudaki zorlukları bertaraf etmekle kalmayıp, dünya çapında yüz milyonlarca hayranı bulunan ünlü bir çizgi romanın ruhuna sadık kalıp onu beyazperdeye lâyıkıyla uyarlama işinden de alnının akıyla çıkmışa benziyor.

Yönetmeninin yeteneklerini gördüklerinde Morgan Freeman, Angelina Jolie ve James McAvoy gibi egosu yüksek yıldızların bile kaprisi bırakıp büyük bir itaatle çalıştıkları “Aranıyor”, Bekmambetov'un aksiyon türündeki sinemasal dehasını neredeyse her dakikasında yansıtan soluk kesici bir görsel şölen görünümünde. Teknik ve estetik açıdan adeta şiir gibi akan, oyuncu yönetimiyle parmak ısırttıran bu filmin eleştirilmesi gereken en ciddi zaafı, şiddete bu denli yoğun biçimde prim vermesi ve giderek onu sıradanlaştıran bir bakış açısı üzerinde ilerlemesi… Baş kahramanının “sıradan vatandaşlık”tan “seri katilliğe” terfi etmesiyle birlikte her açıdan yükselen yaşam standardının özellikle genç kuşaklar üzerindeki kışkırtıcı etkisi ise bu öykünün bir başka sevimsiz cephesini oluşturmakta…

Dileriz ki şiddete damarlarındaki Orta Asyalı kandan dolayı pek meyyal olan Bekmambekov bu göz kamaştırıcı yeteneğini ilerleyen yıllarda biraz daha az kanlı öyküler kurgulamaya harcar; bizler de onu yalnızca bol patlamalı-çatlamalı aksiyonların değil, daha dingin, huzur verici ve insancıl filmlerin ustası olarak izlemeyi sürdürürüz.

Beyazperdede kan ve aşırı şiddetten hoşlanmayanlar, hafta sonunda ailecek sinemaya gitme planları yapanlar uzak dursun. Ancak, polisiye-serüven sinemasının sert örneklerinden hoşlananların büyük bir keyifle izleyeceklerine kuşku yok.