Küçük insanların büyük hayâlleri

(Little Miss Sunshine)

2006, ABD Yapımı

: Jonathan Dayton-Valerie Faris

: Greg Kinnear, Toni Collette, Steve Carrel, Paul Dano, Abigail Breslin, Alan Arkin

: 100 dakika

: İçerdiği argo dil, kısa cinsellik ve uyuşturucu kullanımına ilişkin bir sahne nedeniyle, 18 yaşından küçüklerin ve bu tür temalardan hoşlanmayanların izlememesi önerilir.

: Özen Film

1/2

Hoover'lar, aralarında son derece sıcak ilişkiler bulunan, yeni deneyimlere açık, hayatta buldukları kadarıyla yetinmeyi bilen, orta sınıfa mensup bir Amerikan ailesidir. Ailenin, hitabet konusundaki yeteneğiyle ünlenen pazarlamacı reisi Richard, ticarî başarı üzerine yüreğinde taşıdığı iyimserlikten hiç bir zaman ödün vermezken, anne Sheryl ise çok iyi bir sır taşıyıcıdır. Bu ikilinin büyük erkek evladı Dwayne, müzmin bir muhalif olmasının yanısıra Alman düşünür Nietsche'ye ve savaş uçaklarına duyduğu hayranlıkla dikkati çekmektedir. Ailenin en küçüğü konumundaki gözlüklü, tombul ve alabildiğine sevimli kızları Olive'in de en büyük ideali, California'da düzenlenen, yalnızca küçük kızların katılabildiği “Miss Little Sunshine” yarışmasında dereceye girmektir. Ve bu ilginç aile tablosu, grubun en yaşlısı olan, görmüş geçirmiş büyükbaba figürü ile tamamlanır.

Hoover ailesi, küçük Olive'in yarışmaya katılma hayâlini gerçekleştirebilmek için sarı renkli eski bir Volkswagen minibüse doluşup Arizona'dan California'ya hareket ederler. Üç gün süren bu yıpratıcı yolculuk, türlü türlü sürprizlere sahne olmasının yanısıra, aile üyelerinin hiç birinin tahmin edemeyeceği sürpriz bir sonla noktalanacaktır.

Başta, ülkesi ABD olmak üzere, son bir yıldır dünyanın çeşitli ülkelerinde katıldığı yığınla festivalde ödül ve övgülere boğulan “Küçük Gün Işığım”, nihayet ülkemizde de gösterimde… Son yıllarda müzik kanalları için çektikleri video kliplerle bu sektörde büyük prestij kazanan karı-koca yönetmenler Jonathan Dayton ve Valerie Faris'in ilk uzun metrajlı çalışmaları olan yapıt, şu ana kadar çeşitli kategorilerde tam 33 ödül kazandı, 34 farklı ödüle de aday gösterildi. Bunlardan öncelikle anılması gereken iki tanesi ise filmde unutulmaz bir büyükbaba performansı sergileyen kıdemli sanatçı Alan Arkin'in geçen Şubat'ta kazandığı “en iyi yardımcı erkek oyuncu” ve öykünün yazarı Michael Arndt'ın “en iyi özgün senaryo” dalında kazandıkları Oscar ödülleri…

Gerek senaryosu, gerekse ortaya koyduğu sinema diliyle Hollywood'un büyük stüdyo yapımlarının klasikleşmiş, “şablon” anlatım dilini bütünüyle reddeden ve bu özgür tavrıyla tam da bağımsızların kalesi Sundance Film Festivali'ne yaraşır bir görünüm sunan “Küçük Gün Işığım”, kimi anlarında -Amerikan toplumuna özgü olup, Doğu'dan bakınca alabildiğine garip görünen- aile gelenekleriyle şaşırtsa; dahası bir ölçüde rahatsız etse de sonuç itibarıyla “insanoğlunun yeryüzündeki ortak serüveni”ni anlatıyor. Hoover'ların Arizona ve California arasındaki, bazen ağlatan, bazen de güldüren bu zorlu yolculuğu, hepimizin ailelerimizle birlikte daha rahat, daha mutlu ve huzurlu bir hayat ülküsü yolunda çıktığımız o sonu bilinmez hayat yolculuğunun da bir tür yansıması aslında…

Amerikan sinemasından gelmesine karşın, Hollywood yıldızlarının o tafralı rol kesmelerinden tamamen farklı bir düzlemde akıp giden oyunculuk gösterileri ve görenlerde âdeta Avrupa sinemasından bir örnek izliyormuş duygusu uyandıran, serbest vezinde rahatça akıp giden öyküsüyle, bu hafta sonundaki gösterilerin tartışmasız en iyisi.