“İşte çocukluğumun ve ilk gençliğimin haritalarındaki adalar beni, sonunda bir gün özlediğim adaya tesadüfen bırakıverdiler. Yaşım orta yaşı bulmuştu ama, nihayet asıl yuvama dönmüştüm. Sanki on dört yaşında sarışın bir oğlanken basıp gitmiştim. Bir motor beni alıp büyük şehirlere götürmüştü. İşte bitkin, işte yorgun, işte hepsini yitirmiş, gittiğim motorla geri dönmüştüm. Adanın her sokağından Sait Faik seslenir sanki. Her köşesi “Bu hikayeyi burada mı yazmış acaba?” dedirtir insana. Sanki her yüz, yaşına aldırış etmeksizin onu görmüş, onla konuşmuş gibidir. Yazarın yaşadığı, ölümünden sonra müze olarak kullanılan evin fısıldadıkları eşliğinde ve Abasıyanık'ın adalı arkadaşlarının yorumlarıyla Sait Faik'in adada yankılanan edebiyatına kulak verin. Adada Yankılanan Ses bu gece ekranda. İZ / 00.45
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.