Yeni Şafak Haberlerini Daha Sık Gör: Tıkla ve Google'da Favorilere Ekle!

ABD kötülüğü seçti(2)

“Batı” kültür târihi farklılıkların fetişizmi ile farksızlaşmanın uçuculuğu arasında savrulmanın en tipik misâlidir. Bir taraftan, belki de feodal geçmişinin ayartmasıyla kültürel farklılıkları kutlamayı, yüceltmeyi asla bırakmamış; diğer taraftan ise, feodalitenin toptan reddi manâsına gelen Aydınlanmanın itkisiyle “insanlık” ortak paydasında insanlığın aynılaşması idealinden vazgeçmemiştir. Ama ilginç bulduğum husus, savrulmaların daha çok söylemsel olmasıyla âlâkalıdır. Değilse; içerikte sâbit bir durum ortaya çıkmaktadır. İnsanlık değerleri, neticede “Medenî Batı”nın öz nitelemeleriyle yüklüdür. Bunun içeriği oluşturulurken başka kimseye danışılmaz. O zaman savrulma, etnosantrik Batı'nın çeşitlemeleriyle sınırlıdır. Bu, dargörüşlü bir milliyetçiliğe veyâ ırkçılığa oturabileceği gibi, “medenî-gayrı medenî” dünyâlar ayırımına da oturabilir. İkisi arasındaki çatışma ve savrulmaların bir yanılsama olduğunu düşünüyorum.