Kaideye tutunmak

Bugün olan bitene mesafemizi kısa tutarsak, her şeyi çok iyi görürüz mü zannediyoruz? Orada gördüğümüz şey neyse, onda yaşadığımız her şeyin bir izahını bulabiliriz fikrine mi kapılıyoruz? Oysa ki bugün olan yarına kalmadan silinip gidiyor. Yerine başka başka şeyler geliyor. Olan bitenin bu çılgın akışkanlığı gözleri, görüşleri esir alıyor. Yetmiyor, hararetinden zihinler kaynaşıyor, bilinçler kamaşıyor, dikkatler kan ter içinde kalıyor. Bu fikri koşuşturmadan olsa olsa asabiyet çıkıyor. Ve işin fenası, asabiyetle her türlü akışkanlık girdaba dönüşüyor, bulaşanı içine çekiyor, bir daha zinhar bırakmıyor.