Modernlerin kabile totemi

Bizim çağdaşlar bir başka. Akıl ve kritik düzeyleri yerlerde sürünüyor. Bireysel iradeleri kayıplara karışmış. Otonom birey hiç mahallelerine uğramamış. Self kritik hiç duyulmamış. Buna modernlik de denmez. Modernliğe aşık mecnunlar güruhu. Ona taparak, ona aşık olarak ilişki kuran bir kabile. İnanmanın temel iç güdüsü. Dini doğanın ilkel sosyolojik tezahürü. Durkheim haklı belki de! Tam da bizim modernleri anlatıyor! Çağdaşçılarımızın(!) baştan beri Durkheim'in (pozitivizmin babası) kuyruğuna takılarak memleketi kurtarmaya heves etmeleri de bundandır.