Kağızman"a ısmarladım

Geçtiğimiz seçimler için söylenebilecek en güzel sözler şu olabilir: "Seçimi bir referandum kabul eden; devletin muhaliflerle, muhalefetin devlet veya birtakım etkili güçlerle rövanşına dönüştürmeye kalkışan tavır ve uslûpların iflâsı!.."

Seçimi referandum olarak niteleyen ilk kişi Yılmaz oldu. Çiller''in tezleri ne kadar doğru olursa olsun, seçim ve muhalefet stratejisi baştan sona yanlıştı. Bu yanlışlık Yılmaz hükümetinin yıkılışından beri devam ediyor. Eskiden yapması gereken yumuşamaya şimdi başvuruyor ve tekrar hayatî hata kabul edilmesi gereken bir yola başvuruyor. Açık söylüyorum kendisi de hata etti, değerli dostlarımız olan danışmanları da!..

Seçimi referanduma dönüştürmeye kalkışan diğer bir parti de Fazilet''tir. İşte aldığı sonuç ortada değil mi?

Seçime böyle yaklaşan önemli bir grup da, bir kısmı lâik ve amerikancı bir kısmı İslâmcı bazı yazar-çizer takımları oldu. Toplumu gerdikçe daha iyi sonuçlar alınacağını sanan bu gruplar, şimdi ortalıkta şaşkın dolaşıyorlar. DYP''nin iflâsından da, Fazilet''in aldığı acı sonuçtan da bir parça onlar sorumlu.

Yara kaşımak, ipi germek, siyasal eleştiri nâmına APO ve Suriye konusunda Türk halkının derinden duyduğu bir hazzı paylaşamamak, yabancı gazeteci ve büyükelçiliklerden fısıldanan her habere âyet muâmelesi yapmak; ve bu yoldan İslâmî gazete ve televizyonlarda sürekli bunalım ve çözümsüzlük psikolojileri üretmek, müslüman kesimlerden ekmek yiyip, Barzani''ye televizyon kurmalara kalkışmak, İslâmî cemaat ve partileri bu yoldan kuşkulu konumlara sevketmek, onların sözcüsü rollerine soyunmak, asgariden böylesi imajlar üretmek, ayrıca bu kesimler nezdinde uzman falan rollerine bürünmek, böyle gide gide toplumsal sağduyu ile mesafeleri sürekli açmak, toplumu ağırlığını ve sorumluluğunu kaldıramayacakları bir gerilimde taraf olmaya zorlamak vs.

İşte bu kesimler ne Fazilet''e, ne DYP''ye asla doğru olanı söylemediler. Sürekli gaz verdiler. Dolayısıyla ortadaki acı sonuçta bu kesimlerin payı asla unutulamaz.

Çünkü bu kesimlerin yegâne gıdası bu!.. Toplumun ihtiyaç duyduğu sulh ve sükûnet temaları bunlara girân geliyor. Unutmamalı ki bu dar ruhların, yani sinir sistemleri meflûç haleti rûhiyelerin üzerine hiçbir siyasal proje inşa edilemez. Çünkü bu yaklaşımlarda bazı haklı hususlar yer alsa da, toplumu iyi okumak ve tanımak, söylediği sözün tesirini test etmek, toplum karşısında makul bir izlenim bırakmak nâmına hemen hiç birşey yok bunlarda. Çünkü onlar siyaseti, dini, düşünceyi kaba ve kuru bir münaza sanıyorlar. Fakat mantıken haklı ve doğru olmak; realitede her zaman doğru bulunmayabiliyor. Bunu yazın bir tarafa.

Ve işte buyurun cenaze namazına!..

Referandum taraftarlarının hepsi şaşkın, öngörüleri meflûç. Toplum referandum fikrine itibar etmedi ve bambaşka bir çözümler üretti. Bunların yaptığı, toplumu sürekli itmek ve uzaklaştırmak zaten.

Ama seçimi referanduma dönüştüren ve bundan netice alan hiç kimse olmadı mı? Hayır oldu. O da Melih Gökçek!.. Ankara''da bilinçli olarak cepheleşmeye dayalı bir strateji uyguladı ve netice aldı. Tebrik ediyor, başarılar diliyoruz. Burada cepheleşme ve gerilimin sonunu iyi hesap etmek yatıyordu. Fakat buna rağmen Melih Bey''in hataları da oldu. Doğan Taşdelen''le programa çıkması, onu iyice ezmesi, Taşdelen''in oylarını bütünüyle Karayalçın''a transfer ediverdi. Eğer böyle bir iki hatası olmasaydı, aradaki fark İstanbul''dakine yakın olurdu.

İstanbul deyince aklıma geldi: Eğer İstanbul''da Ali Müfit Gürtuna, Melih''in stratejisini uygulamış olsaydı, bugün İstanbul tamamen hâk ile yeksân durdu. Sadece büyükşehiri değil, ilçe belediyelerinin çoğunu da Fazilet kaybederdi. İstanbul stratejisinin esası cepheleşme histerisine kapılmamak; Ali Talip''le Zekeriya Temizel''i dengede tutmak, her ikisinin kazanma ümidini muhafaza edecek bir yol izlemekti. Fakat sürekli bütüne hitab ederek ve kucaklayarak!..

Eğer iş, yukarıda zikrettiğimiz aklı evvellere kalsaydı, İstanbul şimdi kendi memleketimizde bir gurbete döner, Fazilet''in düştüğü çıkmaz daha bir derinleşirdi.

Çünkü onların en akıllıları işi; Tayyip Bey''e İstanbul için vize koydurmaya; Ali Müfit Bey''e de "belediye başkanlarına dokunulmazlık talebinde bulundurmaya" kadar vardırdılar.

Bu ferâset fukaralığından doğrusu el-hazer Allah''ım!..