Meclis"in zafiyeti II

Bir önceki yazımızda "Meclis''in zafiyeti"ne işaret etmiştik. Buradaki kasdımız aslında TBMM üzerinde siyasî parti liderlerinin kurduğu hegemonyadır. Bu hegemonya çoğu zaman, Meclis''in hür iradesi üzerine karanlık bir şal gibi geriliyor ve Meclis çalışamaz hale gelebiliyor.

Meclis devreden çıkınca da, Türkiye''de icra (hükümet), bürokrasi, yargı, asker, sermaye ve medya arasında acayip kavgalar başlıyor. Güç odakları arasında gizli-açık ittifaklar, cepheleşmeler ve inisiyatif kapışmaları baş gösteriyor.

Meselâ geçtiğimiz 28 Şubat arefesinden itibaren yaşadıklarımızı gözönüne alalım:

RP-DYP ittifakı bir yanda!.. Buna karşılık (büyük sermaye-medya yargı ve ciheti askeriye) karşı bir cephe teşkil etmiş. Bu ittifakın hangi fikir ve politika etrafında teşekkül ettiği üzerinde çok duruldu. Daha 28 Şubat''tan önce, herkesin Susurluk edebiyatıyla kafa bulduğu zamanlar da dahil olmak üzere, bunların üzerinde çok durduk. Hükümet, ileriye dönük bu gelişmelerin nereye varacağını asla okuyamıyordu. Ne yazık ki olan sadece hükümetle de sınırlı değil, doğrudan Türkiye''ye müteveccihti. Birkaç yıldır sonuçlarını hep beraber yaşıyoruz.

Osmanlı tarihini iyi bilenler konuya biraz olsun âşinâdır. Herkesin sandığının aksine, Osmanlı''da sultanın otoritesi mutlak değildi. Belki son derece müdebbir 8-10 padişah hariç, Osmanlı sultanlarının hakimiyeti herşeyi tayin ve tasarrufa kâfi gelmiyordu. Batılı mânâda değil belki, fakat kendi şartları dahilinde (ilmiye-kalemiye-askeriye) padişahın iradesi üzerinde o derece müessirdi ki tahmin edemezsiniz. Meselâ kalemiye (bürokrasi) ve askeriye (ordu)den hangisi "ilmiye" ile anlaşabilirse, Osmanlı padişahı üzerinde etkili olur, dilediği adayın sadrazamlığını teminat altına aldırabilirdi. Tarihte ikide bir sadrazam, yani hükümet değişikliği ile karşılaşmamızın temelinde yatan sebep budur. Yani sultan üzerinde müessir olan ittifakların sıksık yer değiştirmesi!..

Bu tarihî geleneğin hâlâ daha devam ediyor olması kimseyi şaşırtmamalıdır. Rejim değişmiş cumhuriyete geçilmiş; yetmemiş demokrasiye çok partili hayata adım atılmış. Demokrasiye, yani toplumun temsilcileri vasıtasıyla idare aygıtının işletilmesi dönemlerine.

İşte bu dönemde Meclis''in kâmil mânâda hareket, politika ve tavır geliştirmesi beklenirken; toplumsal duyarlık ve reflekslerin ayakta tutulması gerekirken, bu olmuyor. Daha doğrusu yukarıda saydığımız güç odakları; tabiî ki siyasî parti liderleri de buna dahil. Meclis''in bağımsız çalışmasını arzu etmiyorlar. Siyasî parti liderleri, kendi Meclis grupları üzerinde otorite temininden hareket ederken, amaçlarının çok çok ötesinde TBMM''nin bütününü hareketsiz ve âtıl bırakmış oluyorlar. Neticede de halkın demokratik temsilcileri, "parti memuru" derekesine indirgenmiş oluveriyor. Artık bundan sonra garip bir kokuşma!.. Herkes iki yüzlü; kendi aralarında başka türlü, liderlere ve parti başkanlık divanlarına karşı başka türlü!..

Bu haldaki zayıflamış bir Meclis; dolayısıyla Türkiye''deki güç odakları arasında asla yer tutamıyor. Tekelci sermaye, basın, bürokrasi, yargı gizli bir takım odaklar, ciheti askeriye ya da hükümet yani icrâ!..

Sizin anlayacağınız Meclis; bağımsız iradesini ortaya koyamayan âtıl bir irade ve güç durumunda. Meclis''in devre dışı olması, bütün toplumun devre dışılığı anlamına gelmiyor mu sizce? Halkın sızlanması ne derece yükseliyorsa, Meclis''in devre dışılığı da o derece artmış demektir. Lûtfen bunu böyle kabul edin. Bir de şunu unutmayalım: ''Meclis''lerin bu hali, Türkiye''de hükümetlerin (sivil idare ve icra) güçsüzlüğünün de temel nedenidir.

Şimdi hatırlamanın tam zamanı değil mi?

28 Şubat olmuş, Erbakan Hoca Milli Güvenlik Kurulu''nda muhtırayı imzalamış!.. Yani iş bitmiş!.. Sonra yönünü Meclis''e döndürüyor. Bunu kabul etmeyin demek istiyor. Fakat Meclis''e de arzetmiyor. Keşke etseydi!.. Burada önemli olan şu: Erbakan Hoca o anda kendisine Meclis''i değil, siyasî parti liderlerini muhatap aldı. Onların mutabakatıyla Meclis''e ulaşmak istedi. Neden? Çünkü TBMM''nin bağımsız iradesi, siyasî parti liderlerinin ipoteği altında da ondan!.. Bu ipotek kalkmadan atılacak her demokratikleşme hareketi sahtedir. Şimdi gelelim bamyanın faziletine!..