Ahmet Vardar"ın imanı

Bereket versin Ahmet Vardar ortaya çıktı, bu memleket çocuğunun İslam''a saf bağlılığını seslendirdi de, bu toprağın imanına olan güvenimiz tazelendi.

Hani Bektaşi''ye sormuşlar:

-İslam''ın şartı kaç?

-Bir, demiş.

-Nasıl olur, demişler. Biz beş bilirdik. Cevap vermiş:

-Namazla orucu biz kaldırdık. Hacla zekatı da zenginler kaldırdı, geriye bir tek Kelime-i Şehadet kaldı...

Uzunca süre önce başlayan Kurban tartışmalarına baktığında insanın aklına bu fıkra gelmiyor değil. Medya önünde din tartışmalarına bayılan ilim adamlarımıza baktığımızda vacib, sünnet, müstehab derken nerdeyse, ortada din namına bir şey kalmayacak. Kimini konjonktüre "kurban" edeceğiz, kimini modernizme...

Bereket versin Ahmet Vardar ortaya çıktı, bu memleket çocuğunun İslam''a saf bağlılığını seslendirdi de, bu toprağın imanına olan güvenimiz tazelendi. Büyük devlet adamı Alpaslan boşuna dememiş:

-Biz saf müslümanlarız, bid''at nedir bilmeyiz.

Başlığa koyduğum "Ahmet Vardar''ın imanı" ifadesi, "Kocakarı imanı"na bir çağrışım olsun diyedir. Böyle bir nükte var geleneksel kültürümüz içinde:

Bir vakitler Şam''da büyük dini müzakereler olurmuş. Gene böyle bir gün, insanlar akın akın bir yöne doğru gidiyorlar. Bu, yolda duran yaşlı bir kadının dikkatini çekmiş, yanındakine sormuş:

-Nereye gidiyor bu insanlar...

-Şehre büyük bir alim gelmiş, diye cevaplamış ötekisi... Allah''ın varlığını binbir delille ispat ediyormuş! Yaşlı kadın;

-Hımmm, demiş, onun Allah''ın varlığı hakkında binbir şüphesi olmasa bu kadar delil aramazdı.

İşte saf, sorgusuz sualsiz, ivazsız garazsız imana "Kocakarı imanı" denmiş o zamandan beri...

Medyatik tartışmalara baktığımda, dini, arenaya düşmüş gibi hissediyorum. Zavallım, didiklene didiklene perişan oluyor. İlahiyatçılarımız bile "Vacib değil sünnet" demenin, ıstılah bilgisi sıfırın altındaki bir toplumsal zeminde nasıl yaralar açacağını düşünemiyor. Tartışa tartışa, İslam''ın 1400 yıllık şeairini sıfırlamaya gidiyoruz nerdeyse... Ezan da sünnet, onu ne yapacağız? Sünnet''i kaldırın bakalım ne kalıyor din olarak geriye? Sünnet dinin Peygamber (s.a.) yorumu, dinin hayat boyutu sünnet.

Öyle birini tanıyorum, sırf Kur''an''dan yola çıkıyordu. Çıplak uyarıcılıktan da öteye geçmiş, kendisini zamanın "Rasul"ü ilan etmişti, "Salat"ın dua anlamından yola çıkarak, namazı duaya indirgemişti, kıyam, rüku ve secdeye uyduruk hareketler geliştirmişti... Peygamber''i dışlayacak ya... Sordukça bocalıyor, "Biz şimdi bunları tartışmıyoruz, halk bunları anlamaz" diyordu. Yaşanan tartışmalara baktıkça, o uyduruk "Rasul"lerin izdüşümlerini görür gibi oluyorum.

İnsanların bağlılıkları, sevinçleri, hüzünleri ile oynanıyor çok. Bayram bayram olmaktan çıkarılıyor. Ramazan iklimi tarümar ediliyor.

Şu Kurban''ın başına gelene bakın, bir. Deri tartışmalarının oluşturduğu gerilime...

Bir THK yetkilisi "Deri verilmez alınır" sloganını ilke edindiklerini ilan ediyor bu bayram. İzah edince anlıyorsunuz daha insaflı bir yorumu olduğunu bu sözün, ama ilk bakışta "Hürriyet verilmez alınır"a benzer bir güç kullanma yönelişi hissediyorsunuz. Meğer THK yetkilisi "Gidin alın, vatandaşın getirmesini beklemeyin" demeye getiriyormuş bu sözle... Ama "Deri operasyonu"nun boyutlarına baktığınızda, gene de bir kuvvet kullanımını gözlüyorsunuz... "Bayram namazından iki saat sonra sokaklara ulaşmış olun, güvenlik güçleri sizin yanınızda olacak, sizden başka hiç kimse deri toplayamayacak" diyor aynı THK yetkilisi.. Sanki sıkıyönetim ya da olağanüstü hal yaşıyorsunuz... Deri kaçıranlar, kovalayanlar, el koyanlar... Akşam haber bültenlerinde bir yandan trafik kazaları, diğer yandan bir dünya zabıta operasyonu... Bayramı böyle yaşıyoruz. Yakışıyor mu?

Yakışıyor mu laik bir ülkede, dini bir alana devlet düzeni koymak?

Meclis''in verdiği "Üniversitelerde başörtüsü takmak serbesttir" hükmünü, Anayasa Mahkemesi, "laik bir ülkede Meclis dini bir alanı düzenleyemez" yollu bir kararla bozmuş değil miydi?

Demek ki yasaklar ve rantlar söz konusu olduğunda laikliğe bir şey olmuyor. Geçelim.

Bugün bayram... Bayramınız mübarek olsun.

Sünnet bile olsa, mali bakımdan gücünüz yetiyorsa kurbanınızı kesin... Sünnet, Peygamber''in yolunda yürümek demek. O yol güzeldir. O yolda yürümek, insanın geleceğini cennete çıkarır. Keşke yollarımızın tümü Peygamber''in yoluyla bütünleşse... Keşke O''nunla kesişse dünyamız, öte dünyamız... Kurban''ı kesin... O''nun kestiği gibi kesin... Sanki acısına ortak oluyormuşçasına... Sanki bıçağı nefsinize çalar gibi...

Fakiri-fukarayı, konuyu-komşuyu, açı-susuzu, dünyanın mazlumlarını unutmayın. Bugün bayram, yüreklere sevinç taşımak, bir yudum sevgi taşımak ana meşgalemiz olsun. Kırıp dökmeden bir bayram, sonunda topluma yeni bir yaşama iradesi armağan edecek bir bayram, barış üretecek bir bayram... Allah''la, kendi yüreği ile, insanlarla ve çevre ile barışı getirecek bir bayram... Böyle bir bayram yaşama dileği ile tekrar kutluyorum okuyucularımın bayramını... Acılı İslam yurtlarına da bayramlar diliyorum.