Aldığım dersler

Düşünüyorum ki, işin içinde bir yerde "İslâm bağlantısı" var. Belli ki "İslâm''la yola çıkmış" ama buralara kadar gelmişler. Neden?

Dünkü yazımın sonunda bugün için "İslâmi hassasiyet sahibi bir insan olarak son olaylardan aldığım dersleri yazacağım"ı bildirmiştim.

Düşünüyorum ki, işin içinde bir yerde "İslâm bağlantısı" var. Belli ki "İslâm''la yola çıkmış" ama buralara kadar gelmişler. Neden?

İslâm''ın onlara bu vahşet öğretisinde bulunmadığı gün gibi aşikâr. Din, "Ta''zim li emrillah- ve''ş şefekatü li halkillah" diye tarif ediliyor. Anlamı şu: Allah''ın buyruğunu yüceltmek ve O''nun yarattığı herşeye şefkat göstermek. İnsandan eşyaya kadar herşeye... Kur''an''da, yaratılış hadisesinin seyri anlatılırken, "yeryüzünde fesat çıkarmak ve kan dökmek" insanla ilgili yadırganacak, kabûl edilmeyecek bir vasıf olarak takdim ediliyor. (Bakara suresi, 2/30) Dinin bizatihi varoluş gayesi, insanı "vahşetten arındırmak"tır. Onun, vahşete yönelik potansiyel güdülerini terbiye etmek ve meleklerin secde ile selâmlayacağı bir güzel varlık haline getirmektir.

İslâm''ın ilk tebliğ edildiği günleri anlatırken Mehmet Akif, "Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta, güçsüz mü bir insan onu kardeşleri yerdi" der. Kızını diri diri toprağa gömen Ömer, o dönemin insanı idi. İslâm aldı onu ve, adaleti ile asırları ışıtan bir insan haline getirdi. İslâm budur. Buluştuğu yüreği, ipeksi bir doku ile yeniden inşa eder.

Peki bu aykırı kişilikler nereden büyüme imkânı buluyor?

İki etken var: Sağlıklı bilgilenme eksikliği ve sağlıklı terbiye ortamı yoksunluğu...

Pekçok insanla karşılaştım. Çoğu genç, üniversite öğrencisi... Bayan-erkek... Soruları birbirine yakındı:

1-İslâm''ı doğru olarak nasıl öğrenebiliriz?

2-İslâmî kişilik edinmek için tavsiye edeceğiniz bir terbiye ortamı mevcut mu?

Yani bilgi ve terbiye arayışı... Bir dini özümsemek için sağlıklı olan da bu.

Ama bu iki alan da problemli Türkiye''de, belki dünyada...

Bunca islâmî yayın var, ama İslâm''a ilgi duyan bir genci elinden tutup, ABC gibi alfabesinden başlayıp, bilginin derinliğinde yol aldıracak sistemli eserlerden yoksunuz. Hele dış etkenlerin kuşatıcı yoğunluğu dikkate alınınca, islamî bilgi ile insan arasında uçurumlar oluşuyor. Bir yerde, görmeyen insanların fili tarifine benzer bir İslâm algılaması gündeme oturuyor. Bulunduğu çevrede baskın değerler neyse, o, islâmî bilginin kimyasını değiştiriyor ve üzerine İslâm damgası vurulmuş, yeni dinler türetiliyor. Çıkarcılık, cinsellik, öfke, ırkçılık İslâm''a eklemlenip meşruiyyet arayışına girişiyor. Adam karısını döverken İslâm''dan gerekçe üretiyor, cinayetine cihad mantığı yüklüyor, verdiği iki öğrenci bursunun mali günahlarına kefaret olacağını sanıyor vs... Oysa tüm islâmî buyruklar, bir Sırat''tan geçiş hassasiyeti istiyor insandan... Hele bir başkasının hukukuna taalluk eden alanlarda... İslâm, Allah hakkının affedilebileceği umudunu veriyor da insana, bir başka insanın hakkını ihlâli, ancak onunla helâlleşmeye bağlıyor... Kimsenin ayağına basma, öfkeni yut, kimseyi hoşlanmayacağı biçimde anma, kalbinden kini at, rahmet yüklen, şefkat yüklen... İslâmî bilgiyi, dinin ana gayeleri istikametinde özümseyecek bir sistem içinde edinmeden, öyle parça-bölük bilgilenmelerle, kişiliğimizi gerçekten sağıklı biçimde inşa edecek, kalblerimize duruluk getirecek bir iklime ulaşamayacağımızı düşünüyorum.

Hele bir terbiye süreci sözkonusu değilse...

Çünkü kişinin İslâm ilgisi, sadece bilgilenmeden ibaret değil. Onu bir şahsiyet dokusu haline getirecek ve kişiyi gerçekten Müslüman kılacak süreç, terbiye sürecidir. İnsan onu evinden-yuvasından alır, okulundan alır, sokaktan yani toplumla ilişkilerinden alır, dinin özel eğitim kurumlarından alır... Kemal sahibi bir İslâm toplumu, insanına İslâm''ın erdemlerini bir hava-su tabiiliğinde taşır. Oysa şimdi tüm bu alanlar yaralı. Nerden alacak insan islâmî terbiyeyi?

Bana başvuran gençlere diyorum ki:

-Önce İslâm''ı güzel öğrenin. Kur''an''ı güzel okuyun. Rasûllulah''ın hayatını, Siyer''i güzel okuyun. İslâm''ı bir bütün olarak kavramaya itina edin. İfratları, tefritleri dikkate alın... Dinin bir boyutunu Allah ve Rasûlü''nün izin vermeyeceği ölçüde anormal biçimde büyütüp, kendinizi ona tutsak etmeyin... Her bilgiyi, aklın ve hissi selimin süzgecinde özümseyin... Bilginin hiçbir safhasında şuuru geri plana itmeyin... Bilmeliyiz ki, Allah''ın tüm buyrukları akıl sahibi insanlar içindir.

Ve sonra:

-Peygamberimizin yetiştirdiği neslin, hayatlarında gerçekleştirdikleri dönüşümü iyi izleyin. Tarih boyunca, İslâm''ı ilk neslin duruluğunda anlayıp yaşayan Allah dostlarına bakın. Onlardaki güzellikleri taşıyın hayatınıza. Bugün de güzel Müslüman mürebbiler, önderler, yol göstericiler bulun. Onların güzelliğini ölçmek için hayatlarına bakın. Kemal ehli olmalarına dikkat edin. Peygamberimizin ahlâkı ile ahlâklanmış olup olmadıklarını araştırın. Yemek yeme tarzlarından namazlarındaki itinaya kadar, insan ilişkilerindeki titizliğe kadar, randevularına sadakate kadar, tebessümlerine, öfkelerine kadar... Yüreklerinin ölçülerini kavramaya çalışın. Kendinizi aldatmayın. Hassas olun, diri olun, şuurlu olun... Sonunda herkesin yürüdüğü iz, Allah Rasûlü''nün izi olmalı. O güzeldi... Yolumuz içimize sinmeli, yüreğimize yük olmamalı. Sonunda Allah''ın huzuruna çıkacağız. Hoş zaten Allah''ın huzurundayız. O Cemil''dir, cemali sever. O zaman, yaptığımız her işin Allah''ın huzuruna çıkacak güzellikte olmasına itina etmeliyiz.

Bu yazıyı bir soru ile bitirmeliyiz: Ülkemizde sağlıklı dinî bilgilenme ve terbiye ortamının bulunmayışında hakim yapının etkisi yok mu?