Ruhban Okulu vs...

Hükümetin, sivil toplum kuruluşlarıyla gerçekleştirdiği "İnsan Hakları Zirvesi"nde Mazlum-Der Başkanı Yılmaz Ensaroğlu bir değerlendirme yaptı. Şöyle dedi:

"Amerika, bir yandan NATO konsepti çerçevesinde yeni düşmanlar icad ediyor ve bu, bizim ülkemize 28 Şubat ve irtica ile mücadele olarak yansıyor. Diğer yandan aynı Amerika, Türkiye''de inanç özgürlüğü konusunda rapor hazırlamaya başlıyor. Yani Amerika, hem özgürlükleri kısıtlayan sürecin, hem de özgürlük savunmasının patronluğunu yapıyor. Süper devlet olmanın gereği bu olmalı. Amerika''nın bu ikili tavrını anlamadan, özgürlük açılımında dışa son derece bağlı olan Türkiye''de bazı meseleleri çözmek son derece zor gibi görünüyor."

Türkiye şu anda, İstanbul İlahiyat Fakültesi bünyesinde bir Yüksek Dinler Kültür Bölümü açmaya hazırlanıyor. Burada Hristiyan din adamı yetiştirilmesi öngörülüyor. Formül, Amerika''nın başını çektiği Heybeliada Ruhban Okulu''nun açılması taleplerini karşılamaya yönelik bir çözüm alternatifi. Böylece, Ruhban Okulu açılmıyor ama, Hristiyan dünyası, Patrikhane''nin "ökümenlik"lik iddiası çerçevesinde, İstanbul (Batı jargonunda Konstantinopolis) kaynaklı "din adamı" ihtiyacını karşılamış oluyor.

Olayın, Patrikhane''nin siyasi hüviyetine ilişkin mülahaza hanesi her zaman açık. Orada söylenecek pekçok şey var. Ama hadiseye, algılamamız istendiği biçimde, inanç özgürlüğü çerçevesinde bakarsak, doğrusu "Hristiyanlar''a din adamı yetiştirme hakkı" bizi gocundurmuyor. Bunun, kahir ekseriyeti (ezici çoğunluğu) Müslüman olan bir ülkede gerçekleşiyor olmasına da üzülüyor değiliz. Ama, ezici çoğunluğu Müslüman olan bir ülkede, arkalarında bir süper güç bulunmadığı için Müslümanlar''ın inanç özgürlüğü problemi yaşadığına inanması bize ciddi bir paradoks gibi görünüyor.

Bilmem Ankara için hadise normal mi gözüküyor?

Başkan Clinton''un İnsan Haklarından Sorumlu Yardımcısı tarafından hazırlanan "İnanç Özgürlüğü Raporu"nda "Türkiye''deki azınlıkların herhangi bir özgürlük problemi bulunmadığı, tek sıkıntılı konunun Heybeliada Ruhban Okulu olduğu" not edilmiş, buna karşılık, İslami alanda başörtüsü ve Tayyip Erdoğan''ın durumu başta olmak üzere birçok sancılı konuya yer verilmişti.

Hükümet, Ecevit''in Amerika gezisinden sonra soluk almadan Ruhban Okulu konusunu MGK''ya götürmüş ve işi çözmüş gözüküyor.

Ya İslami alandaki sancılar...

Yani toplumun kahir ekseriyetini rahatsız eden konular...

Oranın ne ABD''si, ne de AB''si yok...

Öyleyse başörtülü öğrencilerin payına çığlık düşüyor...

Ya da Ecevit''in zoraki iç sızlaması...

ABD Dışişleri Bakanı Albright, Türkiye''deki insan hakları sorunları çerçevesinde, "Mehmet''in Kitabı" sebebiyle Nadire Mater''e yapılan baskıyı dile getirmiş. Bakan''a teşekkürler! Mehmet''in Kitabı''nı okudum. Mehmetçik gözüyle bir Güneydoğu ve düşük yoğunluklu savaş fotoğrafı bu. Elbet acılı ve elbet, yaraları deşen bir fotoğraf. Ama sonuçta bir kitap ve özeleştiri yolunu açacak sayısız ipucu taşıyan bir kitap. Ondan yararlanmak yerine toplatılması, yazarı hakkında 6 yıla kadar hapsi öngören dava açılması, insan hakları ve ifade hürriyeti alanında Türkiye standartlarını göstermesi bakımından anlamlı.

Albright''ın ilgisi karşısında Nadire Mater''in yaklaşımı ise, tam da benim yazmak istediğim hususu vurguluyor. Şöyle diyor:

"Albright''a ilgisi nedeniyle teşekkür ediyorum. Ancak aslolan Türkiye ve Türkiye''deki insanların konuya olan duyarlılığıdır. Ne yazık ki basın özgürlüğü ve insan hakları gibi konularda Türkiye kamuoyunun dikkati dış hatlardan gelen tepkilere endeksli."

Aynen Sayın Mater''in söylediği gibi. "Dış hatlardan gelen tepkiler" içerde kamuoyu oluşturuyor, netice alıyor. Belki yarın, Sayın Mater''in durumu da hükümet nezdinde gündeme gelecek, ve "kurtarma" formülleri için düğmeye basılacak.

Ama mesela Merve Kavakçı için Amerika hiç harekete geçmedi. Merve izinsiz Amerikan vatandaşlığına geçtiği gerekçesiyle vatandaşlıktan çıkarıldığı halde, yani resmen Amerikan vatandaşı olduğu halde... Hatta konuyu duymazlıktan geldi. Hatta belki el altından vatandaşlık bilgilerini sızdırarak, operasyona katkıda bile bulundu. Ve Merve, hukuku utanç verici biçimde zorlayan labirentler içinde yanıyor. Öyle ki Dreyfüs davası, bunun yanında çocuk oyuncağı kalır. Yarın yazılacak ve bugün operasyona katılan herkesin dosyasında utanç çizgileri olarak görülecek. Ama ba''de harab''il-Basra... Yani Merve''nin ipi çekildikten, ya da Türkiye''nin hukuksuzluk dosyasına bir sayfa daha ilave edildikten sonra...

Olan bitene baktığımızda ulaştığımız sonuç şu ki, Tayyip Erdoğan''ın karşılaştığı hukuksuzluk da, Hasan Celal Güzel''in davalarla boğulması da, başörtülü öğrencilerin dramı da arkalarında Amerika olmadığı içindir! Amerika biraz dikkat ve ilgi gösterseydi, 312''nci madde ile ilgili af böyle mi çıkardı! Anlaşılıyor ki Amerika, İslam eksenli tüm özgürlük taleplerini NATO konsepti çerçevesinde oluşan 28 Şubat operasyonuna havale edip, içine sindiriyor.

Bütün bunlardan, "Biz kendi kendimize bir özgürlük standardı oluşturamayız, bir Amerikamız yoksa halimize razı olmalıyız" anlamını mı çıkarmalıyız? Ya da "Eğer bir Amerikamız olsaydı, değil Türkiye''de Yunanistan''da İmam Hatip, Kur''an Kursu ve İlahiyat açar, İslam ülkeleri için din adamı yetiştirirdik." mi demeliyiz? Halimize bakıp içimizden bunlar geçiyor kuşkusuz. Ama tüm bunlar utanç verici şeyler...

Toplum olarak bilinç düzeyimizi, haysiyet düzeyimizi, bağımsızlık düzeyimizi, paylaşma ufkumuzu yükseltme mücadelesi var önümüzde... Biri herhangi birimizin özgürlük alanımıza göz diktiğinde "Aklından bile geçirme" diyecek yürek kıvamına gelinceye kadar ülkemizde özgürlük standardında ABD-AB güdümlemesi olacak demektir. O çerçevede de piyango, bazan Ruhban Okulu''na çıkacak, bazan APO''ya, bazan da kimi yazarlarımıza... İslam mı? O şimdi gözaltında...