Sorun FP"den daha derinde...

FP dâvâsı, aslında sistemin bir misyonla meşruiyyet alanındaki anlaşmazlığından kaynaklanıyor. Bir misyon yani, "toplumdaki İslâm damarı"nın hangi ölçüde kabul edilebileceği sorusunun cevabını bulamadı henüz Türkiye... Sistemin kendince bulduğunu sandığı çözüm ise, hiçbir şeyi çözmediği gibi bir yerde çözümsüzlüğün taa kendisi durumuna geliyor.

Geçen hafta bir tv kanalında 31 Mart''ın tartışıldığı programda yılların tarihçisi Cemal Kutay öfkeli bir üslûpla "Bu memlekette 85 bin cami var, 6 saatte bir cami yapılıyor" diye konuşuyordu. Yani cami yapımının bile kimi çevrelerde "tehlike" konsepti içinde değerlendirildiği bir ülkeydi Türkiye.

Başörtüsü "sorunu"nu, yasaklayarak çözdüğünüzü sanıyorsanız,

İHL''lerin önünü keserek halkın din eğitimi talebini ortadan kaldırdığınıza inanıyorsanız,

15 yaşına kadar din eğitimi vermeyerek yeni nesillerin "dinle ilişkisini sınırlandıracağınızı" düşünüyorsanız,

Ve parti kapatarak halktaki İslâm damarının siyasal yansımasını önleyeceğiniz kanaatinde iseniz yanılıyorsunuz.

FP, parlamentodaki 102 milletvekilinden, hatta parti teşkilâtlarından, hatta oy verenlerden öte bir şey. Bir sosyal vakıa. (Bu sosyal vakıayı MHP''deki sancı ile ANAP''taki oy aşınması ile irtibatlandırmak da pek âlâ mümkün. Ayrıca Tayyip Erdoğan isminin açılım alanının genişliği de bu açıdan dikkat çekici.)

Başörtüsü, onunla üniversiteye gitmek isteyen öğrencilerden, İHL orada okuyan çocuklardan, camiler, orada namaz kılanlardan, din eğitimi dindar diye tanımlanabilecek insanlardan öte bir şey.

Çünkü İslâm, bütün bunları aşan bir damar Türkiye''de, Türkiye insanında...

Kısıtlamaların, yasaklamaların, budamaların, kapatmaların, "kök kazıma" operasyonlarının şuur altında bir "ur"u kazıma psikolojisi yatıyor genellikle. "Ur" kazınınca da sorun halledilir sanılıyor. Oysa bir "damar" kesiliyor gerçekte ve toplum bu operasyonlarla toplumsal anlamda bir "kan kaybı"na uğrayacağı tedirginliğini yaşayıp, kendini savunma refleksi sergiliyor.

Tv''lerden izedik, ÖSS sınavına girerken başındaki perukla hıçkırıklara gömülen genç kıza kapıda duran sınav ve güvenlik görevlileri perişan duygularla bakıyorlardı. İçlerinde en az o genç kız kadar yıkım yaşadıklarında kuşku yoktu.

Neden oluyor bu?

Çünkü genç kızın başındaki örtü ile oradaki görevlinin duygu dünyası arasında derin ilişkiler vardı. Pek çok yazar "yeter artık çözülmeli bu sorun" derken de bu sancıyı seslendiriyor.

Sorun öncelikle, İslâm''la toplum arasındaki ilişkiyi sağlıklı kavrama sorunudur. Ardından, bu ilişki en sorunsuz biçimde sisteme nasıl yansır sorusunun cevabı gelir. En azından ilişkilerin sorunsuz olması amaçlanır. Ama onun ötesinde, İslâm-toplum ilişkisinden bu ülkenin kazanabileceği olumlu sonuçlar ihmal edilemez.

Türkiye bu alanda sorunlarla yaşayarak geliyor.

Osmanlı''nın çözülüş döneminden beri başlayan kafa karışıklığı henüz sona ermedi.

Toplumu dönüştürme projelerinin ana ekseni, onun dinle ilişkisini yeniden tanzim etmek oldu genellikle. Yukardan aşağıya bir yeniden terbiye olayı. En azından İslâm''ı yeniden tarif olayı.

Kimi fiilî, kimi yasal uygulamalar toplumun geniş bir kesimini doğrudan, toplumdaki "derin islâmî damarı" da dolaylı olarak meşruiyyet sorunu ile başbaşa bıraktı.

Böylesine geniş bir toplum kesiminin meşruiyyet problemi ile karşı karşıya kaldığı bir ülkede sistemin sancısız işlemesi mümkün değildir.

Türkiye de bunu yaşıyor.

FP ile ilgili bir kapatma kararı, sorunun en sancılı boyutuyla devam ettiğini gösterir sadece.

FP''nin kapatılmaması ise, sorunu ortadan kaldırmaz ama, bu alandaki tartışmaların daha öfkesiz - belki rasyonel bir zeminde yürüyebileceğinin işareti olur.

Kapatılmak, iç siyasetin daha çok daralması, ekonominin büyük bir risk altına alınması, dünya ile ilişkilerin büyük zarar görmesi ve halkın büyük bir kısmının yeniden sistemle meşruiyyet sürtüşmesine girmesi pahasına bile sistemde bir iç muhasebe yaşanmadığının göstergesi olur.

Kapatılmamak ise, sistem bünyesinde yapılması artık elzem hale gelen bir iç muhasebenin ürünü olmaktan ziyade, ancak yukarda saydığım daralma sonucu varılan bir nokta gibi gözükür.

İkisi de Türkiye için çok hoş bir görüntü değil.

Türkiye, inanç özgürlüğü alanında mahkemelerinde binlerce davâ bulunan bir ülke. Aynı alanla ilgili olarak pek çok dosya var AİHM''de. Yine aynı alanla ilgili olarak AİHM''de bir siyasî dâvâda (RP dâvâsı) Türkiye mahkûm olmak üzere. Ve FP dâvâsı.

Bu sancıdan kurtulmalı Türkiye. Türkiye''de gerçek anlamda bir toplumsal barışın en önemli ayaklarından birisinin İslâm''la, onun tüm toplumsal yansımaları ile sağlıklı ilişki kurmaktan geçtiğini vurgulamak istiyorum son söz olarak.