Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
42

Bildirimler

Aysun Kayacı''nın ortaya attığı “benim oyum ile çobanın oyu eşit olur mu?” tartışmasında, ayak takımı hakaretini bile es geçen anlı şanlı yazarlarımız, manken kızımıza destek atışlarını tüm hızıyla sürdürüyor.

Önceki gün Uğur Dündar haber sunarken bu konuda söylenmesi gereken doğruları söyledi. “Benim çobanım da balıkçım da, bu ülkenin her insanı değerlidir” dedi. Ayrımcılara, olayı sınıf boyutuna götürenlere en güzel cevabı verdi. Duymayan kulaklar nasıl işitir ki?

Bir televizyoncu arkadaşım “ben bu tartışmada en çok Süleyman Demirel''in görüşünü merak ediyorum. Benim işçim, benim köylüm diyerek meydanlara çıktı oy topladı. Hatta ona Çoban Sülo lakabı takıldı. Acaba Aysun kızımızın ortaya attığı çoban tartışması ve onu savunan yazarlar için ne düşünüyor” dedi.

“E gidin röportaj yapın” cevabını verdim.

Hayır, yapamazlarmış. Belli birkaç gazeteciye röportaj veriyormuş. Demirel ile röpörtaj yapabilenler grubunda olmalıymışsın. Gazeteciler arasında sınıf ayrımı varmış. Öyle her televizyona konuşmuyormuş.

* * *

Star Tv''de ve Flash Tv''de aynı formatta iki program... Dest-i İzdivaç dekoru önünde yaşlıları görücüye çıkarıyorlar.

Kimi kimsesiz. Kimi de çocuklarının baskısıyla koşmuş programa. Bir hayat arkadaşı bulabiliriz umuduyla...

Hepsi de aynı şeyi söylüyor. “Yalnızlık” diyor. Dört duvar arasında konuşacak birini arıyor. Tiyatro gibi izliyoruz ama aslında ardında hüzünler ve umutlar var... Derin yaşam öyküleri, acılar, belki de hayatının son günlerini yalnızlığa dokunacak bir ele çevirecek arayışlar var.

Sorgulanması gereken, tartışılıp sosyal boyutlarının incelenmesi gereken bir program. Zaman zaman tebessüm ederek izliyoruz. İstanbul dışından gelmiş bir damat adayını seyretmiştim. Adam programı hiç izlememiş. Yalnızmış. Yönetici olduğu fabrikada personeli onun için seferber olmuş. Günlerce geçmişler ekranın başına, ona bir gelin teyze beğenmişler. Buldukları anda “tamam” deyip bindirmişler otobüse İstanbul''a göndermişler.

Paravan henüz açılmamıştı. Damat adayımız, gelin adayını görmemişti. “Bizim personel beğendi, ben de koşarak geldim. Onlar beğendiyse güzeldir, kısmet” diyordu.

Artık işyerlerinde mesai saatlerinde anladığım kadarıyla iş duruyor, işçiler hayırlı bir iş için tv izliyor. Tezgah başında gelin beğeniyor.

Fabrikalarda ikindi saatlerinde üretim duruyor. Bu negatif durum yöneticinin de işine geliyor... Çünkü onun izdivacı söz konusu...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...