Dayatmacı terörü

Türk toplumu onbeş yıldan bu yana PKK terörüyle içiçe yaşıyor. Yüzyüze olunan sorunları silahla çözmeye çalışanlar, insana dehşet veren terörist eylemlerin kışkırtıcısı oldular.

Dayatmacılar hoşgörüye değil, şiddete inanırlar. Onlar karşılarında yer alanları şiddetle sindirdikleri zaman, bütün çatışmaların duracağını sanırlar.

Şiddetin kaynağında şiddet vardır. Şiddete başvuranlar, şiddetle karşılaşırlar. Şiddet sorunları çözmekten daha çok içinden çıkılmaz hale getirir.

Son yıllarda Türk toplumu PKK terörü yanında yeni terör biçimleriyle tanıştı. Bunların başında da medya terörü geliyor.

Kaset terörü, medyanın bulduğu en son terör biçimi. Medya, bir kesimin önünü kesmek istiyorsa o kesimin önde gelenlerinden birinin konuşmalarından derlenmiş bir kaseti, sabah-akşam yayınlıyor.

Kasetlerle siyasi partiler kapatılıyor. Sivil toplum kuruluşlarının önü kesiliyor. Anadolu''nun yastık altında duran kaynaklarını üretime dönüştüren hondinglere darbe vuruluyor.

Kaset terörünün son hedeflerinden biri Türkiye''de sivil insiyatife ivme kazandırmaya çalışan Fethullah Gülen. Gülen "devlet"i ele geçirmeye çalışmakla suçlanıyor.

Dünyanın her yerinde kabul edildiği gibi: Devlet toplum için vardır. Çünkü insanın olduğu yerde toplum, toplumun olduğu yerde de devlet olur.

Devletin görevi, farklı din, ırk ve renkteki insanların bir arada yaşamasını sağlamaktır. Bunun için de devletin kutsal değil, adil olması gerekir. Devleti güçlü ve uzun ömürlü kılan, kutsallığından daha çok vatandaşları arasında adaleti sağlamadaki başarısıdır.

Dayatmacılığı kutsallaştıramayanlar, devleti kutsallaştırarak, iktidarlarını sürdürmeye çalışıyorlar.

Dayatmacılık karşısında susanlar, dayatmacılara en büyük yardımı yapıyorlar.

Bu köşede sürekli vurgulandığı gibi, yalnızca Türkiye''de değil, bütün dünyada dayatmacılarla özgürlükçüler çatışıyor.

Dayatmacılıkla bir devlet varlığını sürdürebilseydi, Sovyetler Birliği kendi kendine dağılıp gitmezdi.

Bir devletin başarısı toplumun önünde değil, ardında yürümesine bağlıdır.

Dayatmacılar toplumun ne kadar gerisinde kaldıklarını görseler, toplumu devlete benzetmekten daha çok devleti topluma benzetmeye çalışırlardı.

Dünyadaki gelişmelere ayak uydurmaya çalışan Anadolu insanı, dünya standartlarında bir devlet istiyor.

Devleti dayatmacıların tekelinde sananlar, devlete en büyük zararı veriyorlar.