İlginç bir tartışma

Medya siyasileri tartışırken kendisi tartışma konusu oluyor. DYP lideri Tansu Çiller''in ülkemizin en büyük medya kuruluşunun sahibi Aydın Doğan''la giriştiği polemik, giderek, siyasi kampanyadan daha ilgi çekici olmaya başladı. Aydın Doğan, DYP liderinin kamuoyunu aldattığını ileri sürüyor, Tansu Çiller ise başta Aydın Doğan olmak üzere medya patronlarının ülkeyi yönetmeye talip olduğu iddiasında...

Tartışma, Milliyet gazetesinin, Erzurum''daki konuşması yüzünden Tansu Çiller aleyhinde savcılık soruşturması açıldığı haberi üzerine başladı. DYP lideri, haberin yalan olduğu, ''inceleme'' denilen şeyin Milliyet''in ihbarı üzerine başladığı iddiasında... Milliyet''in sahibi ise, gazetesinin yalan yazmadığını, iddianın doğru çıkması halinde kendi gazetesini müfteri ilân edeceğini söylüyor.

Bir büyük medya patronunun, gazetelerinin birinde yer alan bir haberle ilgili itiraza neden kendisinin cevap verdiğini anlamakta zorlanıyoruz. Milliyet''in künyesinde sorumlu olarak pek çok kişinin adı yazılı; bunların herbiri gazeteci. Ancak, ne hikmetse, onların hiçbiri haberi savunmuyor da, televizyondaki bir canlı yayına telefonla katılan patron, şimşekleri kendi üzerine çekmek zorunda kalıyor...

Bu gerçekten dikkat çekici. Ya gazete çalışanlarından hiçbiri konuyu savunmak istemedi, ya da Milliyet''te, patron, gazetenin yayınını, gerektiğinde bir haberin savunmasını üstlenecek kadar yakından izliyor... Her iki ihtimalin de, tartışmanın özü bakımından, hayırlı olmadığına hiç kuşku yok.

Konuya, Tansu Çiller''in siyasi hayata girdiği andan itibaren başlayan medya macerasının bugünkü duruşuyla ters düşen yönlerini ele alarak yaklaşmak elbette mümkün. Medyanın ülkeyi yönetme sevdasının teşvikçilerinden biriydi Tansu Çiller. Ancak, son zamanlarda daha sık itiraf ettiği gibi, DYP lideri, dünya ve ülke gerçeklerini yeni yeni anlamaya başladı; anladığından beri de medya patronlarıyla yolları iyice ayrılmışa benziyor.

Tansu Çiller''in yıldızının parlamasında en büyük payın sahibi olan medya, daha sonra, özellikle Refahyol''a "Evet" dediği andan itibaren onun karşısına geçti. 28 Şubat sürecinin her aşaması medyanın anti-demokratik gelişmelere verdiği destek sayesinde başarıldı. O sürecin en büyük mağduru RP/FP çizgisiyse, diğer mağduru da Tansu Çiller''dir. Önemli bir seçimin arefesinde, medya, Çiller''in (ve tabii FP''nin) rakiplerini tutuyor; sandıktan DSP-ANAP iktidarı çıkarmak için gayret sarf ediyor.

Tartışmaya ''yalan'' boyutunun katılması da ilginç. Tansu Çiller''in bugüne kadar doğrulardan hiç şaşmadığını ileri sürmek elbette mümkün değil; ancak politikaya yalanı sokan ilk insan da Tansu Çiller sayılamaz. Buna karşılık bir politikacıyı doğrulardan şaşmak ve yalan söylemekle itham eden bizim medyanın yalan hânesinin politikacılardan daha az kirli olmadığı da doğrudur. Erzurum''da savcılık incelemesi haberinin bir tertip olup olmadığını bilmiyoruz; ancak, bizim medyanın uzak-yakın geçmişinde, yalan ve dolanın hiç de az olmadığını, ihbarcılığın meşru görüldüğünü bu mesleğin içinden biri olarak bilecek durumdayız. Şantaj, tehdit ve sindirmeye âlet olur bizim medya, gerektiğinde kendisi de benzer yöntemler kullanır...

Medya patronunun gazetecilik etiğini ilgilendiren bir tartışmaya kendisini taraf etmesi bir talihsizlik elbette; bir konuyu iddialaşmaya vardırması da öyle. İktidarla çıkar ilişkisi içerisine giren bir patronun, haber konusunda sorumluluk duyacak kadar işin içinde olduğunun anlaşılması epey garip. Bu durum, mesleğimizi yeni bir tartışmanın odağı yapmış oldu.

Hiç kuşku yok; konu, kampanyada tartışılan diğer konulardan daha ilginç.