Seçim öncesi duyguları

İnsanın bazen hayal kurması iyidir. Ben, şu günlerde, aslında şu sıralarda gördüğümüz her şeyin bir hayal ve hayalleri gerçeğe çevirmenin kendi görevimiz olduğuna dair bir hayal kuruyorum.

Hayalimin ayrıntıları şunlar: Türkiye önemli bir seçim dönemecinde... Partilerin başında sorumluluğunun bilincinde liderler bulunuyor... Gazeteler ve televizyon kanalları gerçek anlamda gazetecilik yapıyor, seçmenleri etkilemek için yalan ve dolan dahil her türlü belden aşağı yola başvurmuyorlar... Seçmen, yönlendirmelere kulak asmıyor, tepkisel davranmıyor, tıpkı batılı bir demokratik ülkede olduğu gibi, sadece kendi fikri çizgisinde ve çıkarlarına en iyi hizmet edeceğine inandığı bir partiye oy vermek niyetinde...

Hayal kurmaya devam ediyorum. Pazartesi günü, yenilenlerin mızıkçılığıyla, yenenlerin mağrur inatçılığıyla karşılaşmayacağız; partiler milli iradenin önünde saygıyla eğilip ülkeye en hayırlı hizmeti vereceğine herkesin inanacağı bir hükümet kurmak için kolları sıvayacaklar... Liderlerden bazısı, partisine seçimi kendisinin kaybettirdiğini kabul edecek ve yerini daha başarılı olacağını düşündüğü bir başka partiliye bırakmak üzere istifasını sunacak... Cumhurbaşkanı, sandıktan çıkan tabloya "Acaba ben bundan nasıl yararlanırım?" hesabıyla değil, dönemini tarihe iyi bir isim bırakarak tamamlamak kararlığıyla bakacak...

Son yıllarda İngiltere''de, Fransa''da, Almanya''da, Yunanistan''da, İtalya''da seçimler yapıldı; olay başından sonuna benim burada hayalini kurduğum biçimde gelişti. Sandık ya tek parti iktidarı çıkardı, ya da ikili, üçlü, çoklu koalisyonlar kurulması gerekti. Başarısız liderler yerlerini barışçı biçimde terk ettiler. Hiçbir parti "Ben rakibimle olmam" inatçılığını göstermedi; birkaç yıl önce imkansız görülebilecek ortaklıklar kurulabildi...

Başkalarının olağanını biz neden sadece hayalimizde canlandırıyoruz acaba? Neden, herkes, olması gerektiği gibi davranmadığını fark edip tavır değişikliğine gideceği yerde, sürekli şikayet etmeyi yeğliyor? Sonunda kimsenin mutlu olmadığı ortamlarla karşılaşmak zorunda kalacağımıza, hiç değilse bazılarımızı mutlu edecek sonuçların çıkmasını sağlamak üzere centilmence davranmayı neden beceremiyoruz?

En baştan başlayalım. Bir seçmen olarak ben, doğru olmadığını bildiğim yalanları dinlemek zorunda değilim. Geçen seçimlerde, hayat tarzımın değişeceğine dair uydurma haberlerin etkisi altında kalmadan oyumu kullanmıştım; yaşadığım ilde de, sık sık gittiğim daha büyük kentte de karşılaştığım belediye hizmetlerinden mutluyum. Hayat tarzıma müdahaleye kalkışan olmadı, ama hayatım çok kolaylaştı. Sularım akıyor, çöplerim toplanıyor, trafik eskisi kadar sıkışık değil; geleceğe yönelik projeler umudumu artırıyor. Keşke kültüre daha fazla önem verseydi kentimin belediye başkanı, ancak alternatif etkinlikler eksiği kapatabiliyor... Böyle bir ortamda oyumu hiçbir baskı altında kalmadan rahatlıkla kullanabilecek durumdayım.

Ancak, tepemde boza pişirir gibi sürekli aynı şeyleri tekrarlayıp duran yanıltma mekanizmaları bu seçimde de beni yalnız bırakmıyor. Gazetelerde hergün aynı şeyleri okumaktan, kanallarda aynı manzaraları görmekten bıktım. Neden hep iki partinin liderleri kötü, adayları şaibeli, seçmenleri akılsız olsun? İSKİ ve ASKi gibi skandalları unuttuğum mu sanılıyor? Çetelerle kimin ilişkili olduğunu, devletin bankasının çete irtibatı bilindiği halde yandaşlara peşkeş çekildiğini bilmiyor muyum? Bunlar yapılırken susanların dürüst imajına aldanıyr mıyım hiç? Belli ki, bütün gürültü benim oyum üzerine kopuyor; bu seçimde ''hayat tarzına müdahale'' gibi yalan olduğu çoktan ortaya çıkmış eski hikayeler anlatmıyorlar; anlatılan yeni hikayelerin ise -hele daha önce yalan söyledikleri ortaya çıkmış kişilerin ağzında- hiçbir inandırıcılığı yok.

Pazar günü, sandık başına gidip, yerel seçimlerde oyumu yaşadığım çevreye en iyi hizmet edeceğine inandığım adaya ve meclislerde o adayın partisine vereceğim. Genel seçimde, bana bütünüyle hitap eden bir parti olmadığı için içim bu kadar rahat değil, oyumu hangi partiye vereceksem bunu kerhen yapacağım. Ancak ölçüm belli: İlk elde, sanal tehditlerle oyumu çalmaya çalışanların hepsini elimin tersiyle itecek, ülkenin gerçek sıkıntılarını gündeme getiren ve çözüm üreten partiler arasında bir tercihte bulunacağım. Benimle aynı değerleri paylaşmayan çok bilmiş yorumcuların gösterdiği istikametin tam tersine yönelmeyi düşünüyorum. Tuzu kuru patronların beğendiklerini listemden çoktan sildim; geniş yığınların çıkarını düşünen, emekçilerin, bordro mahkumlarının, memurların durumlarını iyileştireceğine, esnafa, tüccara, sanayiciye değer verdiğine inandığım partilerden birini seçeceğim. Kavgayı ve çatışmayı değil, sosyal barışı ve toplumsal uzlaşmayı arayan bir parti olacak bu.

Sandıktan ne sonuç çıkarsa çıksın, milli iradenin hafife alınmasına izin vermek niyetinde değilim. En çok oy alacak iki partinin koalisyon kurmasını istiyorum. İlk iki parti birbirine taban tabana zıt görünüyorsa bu daha da iyi; 1970''lerde ''tarihsel yanılgı'' tespiti hoşuma gitmişti, o zaman yarım kalan girişim günümüzde daha iyi yürüyebilir. Oy verdiğim parti seçimden yenilgiyle çıkmışsa, diğer mağlup partilerin liderleriyle birlikte, oy verdiğim partinin liderini de kenara çekilmeye davet etme kararındayım. Cumhurbaşkanından, kendine özgü hesapları bir tarafa bırakıp ülke esenliğini düşündüğünü gösteren bir davranış sergilemesini bekleyeceğim. Medyanın ortalığı karıştırmak istemesine karşı da hazırlıklıyım; gazete okumaktan bütünüyle vazgeçebilirim.

Sözün kısası, bu seçimde hayalimi gerçek yapmak ve demokratik ülkelerin bilinçli seçmenleri gibi davranmak niyetindeyim ben. Pazar günü ve sonrasında aynı şekilde davranmayı size de tavsiye ederim.

Seçim hayırlı olsun, ülkemize huzur ve istikrar getirsin. Ancak, unutmayın, bu defa huzur ve istikrarı başkalarından beklemeyeceğiz; kendimizin, ailemizin ve ülkemizin menfaatini kendi tercihlerimiz ve gayretimizle bizler belirleyeceğiz. Hiç kimseden korkmadan kullanın oyunuzu, hayalleriniz gerçek olsun.