Dünyayı kıskandıran sektör...

Her krizden ilk etkilenen sektör şüphesiz mali sektör oluyor. Mali sektör içerisinde de özel olarak bankacılık kesimi yapısı gereği krize karşı en duyarlı olanı.

Eğer bankacılık sektörünüz sağlam temeller üzerinde dizayn edilmemişse, sağlıklı bir yapısı yoksa ekonomik krizi mali sektörün “çarpan etkisiyle” tüm şiddetiyle hissediyorsunuz.

Bankacılık sektörünün ekonomik krizin derinleşmesinde nasıl bir rol oynadığını, kamuya faturasının ne denli büyük boyutlara varabileceğini maalesef acı olarak tecrübe etmiş bir ülkeyiz.

Türkiye, geçtiğimiz dönemlerde gerek özel, gerek kamu bankacılığı anlamında, krizlerde bankacılık sektörünün zayıflığı nedeniyle bu çarpan etkisini olanca şiddetiyle hissetmiş bir ülkedir.

Seksenin üzerinde banka sayısı ile 2001 yılında ekonomik krize giren Türkiye, zayıf ve sağlam olmayan bankacılık sektörü nedeniyle on milyarlarca dolarlık faturayı vatandaşının sırtına yüklemiştir.

Bu bankalardan bazıları kamu sektörüne aitken, büyük bir kısmı da özel sektöre aitti. Kamudaki yöneticilerin ve banka patronlarının çok büyük bir kısmı normal hayatlarına devam ederken, vergi mükellefleri yıllarca keyfiyetten kaynaklanan bu zararın faturasına ortak olmuşlardır.

O dönemleri hatırlayacak olursak; IMF''den gelecek 200-300 milyon dolarla piyasaların adeta bayram ettiğini hatırlarsak, onlarca milyar dolara varan faturanın ne denli yüksek olduğu anlaşılır. Kaldı ki bu fatura bugün dahi çok yüksektir…

Bugüne gelecek olursak, Avrupa''dan Amerika''ya tüm gözler bankacılık sektörünün üzerinde.

Bizde ise 2001 yılındaki acı tecrübelerden sonra yaşanan yeniden yapılanmanın etkisiyle ve ekonominin görece gücü sayesinde, bankacılık sektörünün yapısı açıkçası dünyayı kıskandıracak boyutlara ulaşmıştır.

Toplumun her geçen gün biraz daha tüketim toplumuna devşirildiği ve bireyin bir “pazarlama objesi” olarak tanımlanmaya başladığı Türkiye''de, hizmet sektörü, özelliklede bankacılık sektörü dikkatleri çekmeye devam ediyor.

Son yıllarda yapılan yatırımlarda genelde hizmet sektörünün, özelde ise bankacılığın bu kadar büyük paya sahip olması bu nedenledir.

Bankacılık gelişmiş ekonomilerde acil durum sinyalleri vermeye devam ederken, Türkiye''de halen oldukça kârlı bir sektördür.

Her ne kadar son dönemde yabancılar Türkiye''de birkaç satış işlemi yapsa da, bu satışların kolay satılabilir varlıklardan acil fon sağlamak için yapıldığı ve Türkiye piyasasının da buna uygun ender yerlerden biri olduğu bilinmelidir.

Dünyadaki duruma bakınca, Türkiye''de neden bankacılığın bu kadar gözde olduğunu daha iyi anlıyoruz.

Amerika''da krizin başından bu yana batan banka sayısı 150''yi aşmış durumda.

Avrupa tarafında ise, krizdeki bankaların yükünü kime fatura edeceklerine dahi karar verebilmiş değiller. Avrupa Komisyonu bugünlerde olası bir kurtarma operasyonunda maliyetin banka hissedarları tarafından karşılanmasını sağlayacak bir kanun teklifi üzerinde çalışıyor.

Avrupa için en manidar açıklamayı ise Rusya''nın ikinci büyük bankası VTB''nin Başkanı Andrey Kostin yapıyor. Kostin “Avrupalı bankacıların, idama mahkûm edilmiş ve infazı bekleyen insanlara benzediklerini” söylüyor.

Biraz da Türkiye''de bankacılık sektörünü gözde tutan son rakamlara bakalım;

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) verilerine göre, bankacılık sektörünün dönem net kârı 2012 yılının Nisan ayı itibarıyla geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 10,7 artarak, 7 milyar 663 milyon liraya ulaşmış. Kredi hacmi ise 733 milyar liraya çıkmış.

Enteresan olan ise; dünyada bankalar hallaç pamuğu gibi savrulurken, bu rakamlara rağmen, Türkiye''de bankacılık sektörünün kârı azalıyor diyenler olmasıdır!