İlhan Selçuk"tan "aferin" alınacak... Al!..

Hani, Hoca''ya sormuşlar: “Hoca, niçin şu adamların bazıları Doğu yönüne, bazıları ise Batı yönüne gidiyor” Hoca “İyi ya..” demiş ve eklemiş: “Eğer adamların hepsi bir tarafa giderse dünyanın dengesi bozulur “ Tabii Hoca 2007 Türkiyesi''nde yaşamadığı için böyle cevap vermiş..

Çünkü günümüzde bazıları doğuda bazıları batıda toplanmış olmasına rağmen yine de Türkiye dengesizlikten sallanıp duruyor.

Sallanmamış olsaydı Türk siyasetinin bazı figürleri bazı sözcükleri allayıp pullayıp ve dahî sallayıp durur muydu?

Aksi durumda örneğin Başbakan Tayyip Erdoğan''a izafeten birileri kalkıp “Bu adam Apo''ya sayın, şehitlere kelle diyor..” diyerek vicdanlara C-4 patlayıcı yerleştirir miydi?

Hayasızlık ne zamandan beri politik jargon oldu ve şehitler üzerinden oy devşirmek ne zamandan beri siyasi argüman oldu?

Bu kişiler, şehitliği yüce bir mertebe addeden bir inanışa sahip olan Tayyip Erdoğan''a bu lafları söylerken milletin zekasına hakaret ettiklerinin farkında değiller mi?

Bu iğrenç laflar, bazı marjinal sağ ve sol örgüt ideologlarıyla birlikte sundukları hezeyanları fikir diye etrafa saçan İlhan Selçuk''tan aferin almak için mi seslendiriliyor?

Aferin almak için takla atan ilkokul birinci sınıf öğrencisi mesabesine inmek “adamlık” mıdır?

Evet, Türkiye''de milletvekili dokunulmazlığı işte bunun için devam etmelidir.

Örneğin; Sincan Ağır Ceza Mahkemesi üyeleri, bu “sayın-kelle” sözcüklerinden hareketle takipsizlik kararının kaldırılmasına karar veriyorsa biz şimdi hangi dokunulmazlıktan bahsedeceğiz?

Milletvekillerine ağzına geleni söyleyen ama bir teğmenin karşısında “iki büklüm duran” (siz bunu ''hazır olda duran'' olarak okuyunuz!) bir kişiliksizlik zafiyetinin bizi getirdiği yer işte tam da bu yerdir.

“Millet iradesi” yerine “devletçilik” nosyonuyla donanmış bir kültürel deformasyona en güzel örneklerden biri de Anayasa Mahkemesi''nin 367 ile ilgili verdiği karar değil midir?

İptal gerekçesinde ne yazıyordu? Özetle şunu:

“Devletin başı uzlaşmaya seçilmelidir; onun için 367 oy gerekir.. Milletin temsilcilerinin başı olan TBMM başkanlığın seçiminde ise 184 oy yeterlidir..”

Peki TBMM başkanı, cumhurbaşkanının vekili olduğuna göre TBMM başkanlığı seçimi için niye uzlaşma aranmıyor?!

Dolayısıyla anılan gerekçede “TBMM başkanı, cumhurbaşkanına vekalet edemez..” denilmiş olsaydı bu mantık kendi içinde tutarlı olacaktı.

Türk Yargısı deyince Yargıtay 4. Ceza Dairesi''nin şu kararının vahametini de görmek gerekiyor.

(Bu kararla ilgili olarak Kürşat Bumin''in 27.06.2007 tarihli yazısını okumadıysanız mutlaka okuyunuz..)

Kararın özeti şu: “..Türkiye topraklarında kalmasına izin verilen Patrikhane''nin ekümenik olduğu iddiasının yasal bir dayanağı yoktur..”

İddia ediyorum, bu cümlenin içinde tek doğru kelime “..iddiasının” şeklindeki sözcüktür.

Evet Patrikhane''nin başı kendinin “ekümenik” olduğunu iddia ederse etsin; bu, Yargıtay Ceza Dairesi''ni niye ilgilendiriyor?

Elbette bu Daire''nin bir üyesi arkadaşlarıyla akşam muhabbet ederken bu iddianın doğru olmadığını “savlayabilir”..

Ancak o “müddei” dahil diğer üyeler bir ruhani liderin “sıfat”ının yerinde olup olmadığına karar veremez.

Teşbihte hata aranmaz, “İmam Hüseyin” ya da “Hahambaşı İshak Haleva” derken yasal bir dayanak aranmıyor da ekümeniklik iddiası için niye yasal dayanak aranıyor?

Kaldı ki, “Türkiye topraklarında kalmasına izin verilen..” demek ne demektir?

Sanki bir gasp suçlusu evimize gelmiş de kalmasına “izin vermişiz” yani lütfetmişiz.

Yüzyıllardır birlikte yaşadığımız Hıristiyan ve Musevilere “Size izin verdik ya.. Pislik yapmayın, oturun oturduğunuz yerde..” anlamına gelebilecek bir sözü Yargıtay nasıl olur da söyler?

Yani yeni genel yayın yönetmenimiz Yusuf Ziya Cömert kalkıp bana hitaben “Sakın kendine ''yazar'' sıfatı atfedip ortalıkta dolaşma.. Sana bir köşe tahsis edip yazı yazmana izin verdik.. Pislik yapma, otur oturduğun yerde..” diyor mu?!